I SA/Lu 518/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 lipca 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oceny projektu - oddala skargę. I. A. – J. S. złożył do Agencji Wspierania Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie pt. "Wzrost konkurencyjności firmy poprzez wprowadzenie innowacyjnych usług zarządzania nośnikami informacji" . Wniosek ten został złożony w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje. Działania/Poddziałania 1.2 RPO WL 2007-2013. Po dokonaniu oceny formalnej przez Oddział Oceny Projektów LAWP wniosek został odrzucony, bowiem w ocenie organu wnioskodawca nie spełnia kryterium formalnego – dopuszczającego: "Czy projekt spełnia kryteria określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie udzielania pomocy publicznej ?" LAWP wskazała, że z informacji zawartych w Biznes Planie (pkt B2) wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w sektorze transportu drogowego (0,4% udziału w przychodach). Zgodnie zaś z § 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11.10.2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz.1399 z późn. zm.), przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą w sektorze transportu mogą uzyskać maksymalne wsparcie w wysokości 50%. Wnioskodawca w pkt E9 Wniosku o dofinansowanie oświadczył, że ubiega się o wsparcie w wysokości 70%, w związku z czym wniosek nie kwalifikuje się do wsparcia. II. W proteście na powyższe rozstrzygnięcie J. S. podnosił, iż prawo wspólnotowe nie definiuje pojęcia sektora transportu drogowego. Definicja taka w prawie krajowym zamieszczona jest w ustawie z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm.). Wykazane w pkt 2B przychody za usługi transportowe polegały na ręcznym przeniesieniu archiwizowanych dokumentów, przygotowaniu i wysyłce tych dokumentów i podlegają podklasie 82.19.Z "Wykonywanie fotokopii, przygotowanie, archiwizacja i niszczenie dokumentów i pozostała specjalistyczna działalność wspomagająca prowadzenie biura" PKD. Wykonana usługa nie wpisuje się w definicję transportu drogowego, nie zalicza się również do usług transportowych klasyfikowanych w podklasie 49.91.Z "Transport drogowy towarów". Wykonana usługa wpisana w Biznes Planie jako "usługa transportowa" wpisuje się w definicję transportu rozumianego jako zespół czynności związanych z przemieszczeniem osób i dóbr materialnych za pomocą odpowiednich środków; obejmuje on zarówno samo przemieszczenie z miejsca na miejsce, jak i wszelkie czynności konieczne do osiągnięcia tego celu, takie jak: czynności ładunkowe, czy czynności manipulacyjne ( Encyklopedia PWN). Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku (punktu 2B Biznes Planu), obowiązkowo, gdy wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze transportu należy podać przychody osiągnięte z tego tytułu (niezależnie od ich wysokości). Nieprecyzyjne zapisy instrukcji wypełniania pkt B2 z jednej strony obligują do wykazania przychodów z działalności w sektorze transportu, a z drugiej do grupowania usług podobnych ze względu na ich charakterystyczne cechy oraz jednakowe jednostki miary. Dlatego wykazał usługi transportowe (wg Encyklopedii) nie mając nic wspólnego z prowadzeniem działalności w sektorze transportu. W instrukcji brak bowiem jednoznacznego wskazania, że w wierszu tym należy wpisać jedynie przychody z usług transportowych świadczonych w sektorze transportu, a pojęcie "sektor transportu" nie jest tożsame z pojęciem "usług transportowych", które nie musi dotyczyć tylko prowadzenia działalności w sektorze transportu ( np. ręczne przeniesienie dokumentów, przygotowanie, wysyłka dokumentów pocztą). Tak więc, mimo że wykazane usługi nie wynikają z prowadzenia działalności w sektorze transportu, wniosek był prawidłowo wypełniony, zgodnie z instrukcją jego wypełnienia. Nie posiada licencji na świadczenie usług transportu drogowego, ani środków transportu, a sam fakt posiadania w zaświadczeniu o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej kodu PKD: 49.41.Z "Transport drogowy towarów" nie przesądza, że przedsiębiorstwo świadczy tego typu usługi. LAWP nie zastosowała się do interpretacji działalności w sektorze transportu wypracowanej przez Grupę Roboczą ds. Przedsiębiorców, zgodnie z którą "dla dokonania oceny kwalifikowalności projektu złożonego przez przedsiębiorcę działającego w sektorze transportu istotne znaczenie ma zakres i charakter projektu, o którego dofinansowanie ubiega się przedsiębiorca". Ministerstwo Rozwoju Regionalnego dokonało interpretacji § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. Złożony przez niego wniosek o dofinansowanie nie dotyczy w swoim zakresie i charakterze działalności transportowej. Stanowisko Ministerstwa nie znalazło odzwierciedlenia w dokumentacji konkursowej, a w wytycznych dla wnioskodawców widnieje jedynie zapis: "W przypadku przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu drogowego maksymalne wsparcie wynosi 50% kosztów kwalifikowanych. Podobnie w Instrukcji wypełniania wniosku. LAWP odrzuciła wniosek w oparcie o wewnętrzne ustalenia, które nie znajdują odzwierciedlenia w oficjalnej dokumentacji konkursowej i informacjach opublikowanych na stronie internetowej. Brak oficjalnego stanowiska LAWP w dniu ogłoszenia konkursu rodzi podejrzenie o naruszenie art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Potencjalni Wnioskodawcy pozbawieni zostali prawa do uzyskania wiedzy o odmiennej od ministerialnej interpretacji LAWP w opisywanej kwestii. LAWP dokonała błędnej i niekorzystnej dla niego interpretacji zapisów w pkt B2 Biznes Planu przedstawionych przez niego w dobrej wierze i zgodnie z poleceniem oraz zapisów art. 8 ust 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11.10.2007r., nie mających poparcia w oficjalnych dokumentach instytucji i nie zapewniła potencjalnym wnioskodawcom prawa do uzyskania rzetelnej i jednoznacznej informacji pozwalającej w sposób prawidłowy sporządzić dokumentację w celu uzyskania dofinansowania. III. Rozstrzygając protest LAWP w L. uznała go za bezzasadny. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w proteście LAWP wskazała, że opis sposobu wypełniania pkt B2 Biznas Planu, przyjętego dla konkursu nr [...], stanowi expressis verbis: "obowiązkowo w przypadku, gdy wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze transportu należy podać przychody osiągnięte z tego tytułu (niezależnie od ich wysokości)". Opis ten jest spójny z treścią § 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz.1399 z późn. zm. – powoływane dalej jako u.r.p.i.). Konsekwencją wyłączenia przez art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stosowania kpa do procesu wyłaniania projektów do dofinansowania jest przydanie oświadczeniom wnioskodawców zasadniczego znaczenia w procesie oceny wniosków. Wnioskodawca wskazał – zgodnie z instrukcją - "produkty/usługi oferowane na rynku w chwili złożenia wniosku", wskazując na usługi transportowe. Instrukcja zobowiązuje przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze transportu do wskazania produktów/usług – a więc i usług transportu. Zgodnie z art. 8 Rozporządzenia Komisji Nr 800/2008 z dnia 6.08.2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodnie ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i art.88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) /Dz.U.L 214/3 z 9.08.2008r. oraz art. 2 pkt 3 i 65 lit a Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11.07.2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 - na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedłożenia aplikacji opisującej projekt, poddawanej ocenie na podstawie kryteriów ustalonych przez właściwy komitet monitorujący. Wnioskodawca, określając przedmiot wykonywanej działalności zgodnie z PKD, objął nim działalność klasyfikowaną kodem PKD 2007 – 49.41 "Transport drogowy towarów". Nie złożył zaś załączników, które wskazywałyby, że nie oferuje usług transportowych. W świetle zaś treści pkt. B2 Biznes Planu oraz przedłożenia zał. Nr 2, uwzględniając oświadczenie wnioskodawcy, iż zawarte we wniosku i załącznikach informacje zgodne są ze stanem faktycznym i prawnym stwierdzono, że wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze transportu (wyrok z dnia 22 stycznia 2010 sygn. akt I SA/Lu 888/09). Odnosząc się do dalszych zarzutów LAWP wskazała, iż przepisy prawa krajowego jednoznacznie określają, jakie podmioty mogą korzystać ze zwiększenia intensywności pomocy. Treść § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia u.r.p.i. nie daje żadnych podstaw do przyjęcia, że o intensywności pomocy decyduje przedmiot projektu. Powołując się na wyłączenie wskazane w § 6 ust. 7 cyt. rozporządzenia wywiodła, iż brak jest wątpliwości, że w świetle ww. rozporządzenia sektor transportu określony jest w ujęciu podmiotowym. Tak więc przepis § 8 ust. 2 jasno i bezspornie formułuje normę, określając jakie podmioty mogą skorzystać ze zwiększenia intensywności pomocy. Podkreśliła, że wykładnia pojęcia "sektor transportu" uznająca, iż sektor ten dofinansowany jest charakterem projektu (przedmiotem projektu) przedkładanego do dofinansowania nie znajduje uzasadnienia w świetle przepisów Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. W tym zakresie odwołała się do przepisów art. 13 ust. 4 ww. Rozporządzenia Komisji (WE) i art. 2 pkt 10 i pkt 35 preambuły do Rozporządzenia oraz wskazała na przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15.12.2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.U.L 379/5 z 28.12.20060 ) w szczególności art. 2 ust. 2 tegoż Rozporządzenia. Wywodziła, iż na podstawy tak znaczącego rozróżniania sytuacji podmiotów gospodarczych wskazuje preambuła Rozporządzenia, w szczególności jej pkt 3. W tej sytuacji LAWP podkreśliła, że także odwołanie się do innych niż językowa wykładni przepisu § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia – europejskiej, celowościowej i aksjologicznej – potwierdza stanowisko LAWP. Odwołując się do § 1 rozporządzenia u.r.p.i. oraz art. 13 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 podkreśliła, że § 8 u.r.p.i. należy rozpatrywać w odniesieniu do zasady autonomii proceduralnej, uprawniającej państwa członkowskie do wprowadzenia – na potrzeby krajowego porządku prawnego – przepisów nakierowanych na wykonanie przepisów stanowionych na poziomie Wspólnoty. Pkt. 35 preambuły do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 wskazuje na podstawy ograniczenia pomocy dla sektora transportu. Konsekwentnie, zgodnie z art. 2 pkt 10 Rozporządzenia, w sektorze transportu (w ujęciu podmiotowym) nie jest możliwe pozyskanie pomocy publicznej na zakup środków transportu i urządzeń transportowych. Analogicznie, art.19 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 – na zasadzie wyłączenia od przepisu art. 2 pkt 10 – umożliwia realizowanie projektów w przedmiocie zakupu środków transportu (ujęcie przedmiotowe) dla przedsiębiorstw działających w sektorze transportu. Podobnie jak przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1998/2006 odnosi się do sektora transportu w ujęciu podmiotowym: o objęciu definicją sektora transportu decyduje prowadzenie działalności transportowej, nie zaś przedmiot projektu. Odnosząc się do wskazywanej przez wnioskodawcę interpretacji § 8 ust. 2 wynikającej z rekomendacji VIII Grupy roboczej do spraw Przedsiębiorców LAWP podniosła, że nie została ona przyjęta do obowiązującego porządku prawnego, a § 8 ust. 2 rozporządzenia obowiązuje w niezmienionej treści, stąd przydawanie tej interpretacji przez wnioskodawcę znaczenia aktu, do którego winna odnosić się dokumentacja konkursu nr 09/RPOWL/1.2/2009 nie znajduje żadnego uzasadnienia, a wręcz sprzeczne jest z art. 87 Konstytucji RP, określającym katalog źródeł prawa. Jednocześnie przytoczyła treść uchwały 7 sędziów SN z dnia 11 lutego 2004r. sygn. akt IIIPZP 12/03 odnoszącej się do definicji wykładni autentycznej. IV. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. S. zarzucając wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa materialnego, w szczególności § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11.10.2007r. u.r.p.i. poprzez jego błędną interpretację, polegającą na przyjęciu, że użyte w nim pojęcie " prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu" odwołuje się wyłącznie do zakresu podmiotowego wnioskodawcy niezależnie od zakresu przedmiotowego działania, na które został złożony wniosek oraz poprzez nieprawidłowe uznanie, że skarżący prowadzi działalność w sektorze transportu, co miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) poprzez złamanie zasady równego dostępu beneficjentów pomocy oraz przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, co miało istotny wpływ na wynik postępowania. W uzasadnieniu skargi, podtrzymując argumentację zawartą w proteście, skarżący podkreślał, że prowadzi działalność w zakresie archiwizacji dokumentów, akt, organizacji archiwów oraz wykonywaniem kwerend archiwalnych. Nie posiada wymaganej prawem licencji na świadczenie usług transportowych ( art. 5 ust.1 ustawy o transporcie drogowym). Ze względu na brak jednoznacznej informacji w instrukcji wypełniania wniosków, że w pkt B2 Biznes Planu należy uwzględniać jedynie przychody uzyskiwane z usług transportowych w sektorze transportu, w dobrej wierze podał dane widniejące na fakturze i zapisach w dokumentacji księgowej jako przychody za usługi transportowe, które nie dotyczyły działalności w sektorze transportowym. Pojęcia te nie są równoznaczne. Świadczona przez niego usługa polegała na ręcznym przeniesieniu dokumentów z jednego miejsca do innego. Po złożeniu protestu LAWP zmieniło instrukcję wypełniania wniosków dla działania 1.5. wskazując w jakim celu dane te są niezbędne. Podnosił, iż wbrew treści § 8 ust. 2 rozporządzenia u.r.p.i. LAWP zinterpretowała pojęcie "prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu" w ujęciu podmiotowym, gdy z punktu widzenia celów pomocy regionalnej pojęcie to należy odczytywać w ujęciu przedmiotowym, tj. w stosunku do działania na jakie beneficjent złożył wniosek. Zwracał uwagę na fakt, iż Ministerstwo Rozwoju Regionalnego wypracowało rekomendacje, których LAWP nie zastosował oraz że interpretacja pojęcia przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu przyjęta przez Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego jako Instytucji Zarządzającej RPO Warmia i Mazury na lata 2007-2013 jest odmienna od przyjętej w zaskarżonym akcie ( zamieszczona na stronie internetowej RPO Warmii i Mazur), co w ocenie skarżącego świadczy o naruszeniu art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( zasada równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów). Podkreślał, że wystąpił do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z wnioskiem o interpretację przepisów spornego rozporządzenia, jednakże do chwili obecnej nie uzyskał odpowiedzi. V. LAWP w Lublinie w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie i podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym akcie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazała, że powołany w skardze komunikat Instytucji Zarządzającej RPO Warmia i Mazury odnosi się wyłącznie do treści § 6 ust. 7 u.r.p.i. , a treść komunikatu w tym zakresie odwołuje się do treści pkt 35 preambuły do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, nie odnosi się zaś do możliwości zwiększania intensywności pomocy publicznej w przypadku przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze transportu ( § 8 ust. 2 u.r.p.i.). Na rozprawie w dniu 7 lipca 2010r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo z dnia 6 lipca 2010r. otrzymane faksem z Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w odpowiedzi na prośbę o interpretację przepisów u.r.p.i. (k.- 23). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżony akt prawa nie narusza. Z akt sprawy wynika, iż J. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A. złożył do Agencji Wspierania Przedsiębiorczości (LAWP) wniosek o dofinansowanie pt. "Wzrost konkurencyjności firmy poprzez wprowadzenie innowacyjnych usług zarządzania nośnikami informacji" . Wniosek ten został złożony w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje. Działania/Poddziałania 1.2 RPO WL 2007-2013. Wraz z wnioskiem o dofinansowanie wnioskodawca złożył Biznes Plan, w którym w pkt B2 – Przychody z działalności – Rodzaj przychodu wskazał "Usługi transportowe", Wartość przychodów netto (w PNL) 1800 zł, Udział procentowy usług w sumie przychodów 0,4% (Załącznik Nr 4). Do wniosku dołączona została również kopia aktualnego dokumentu rejestrowego wnioskodawcy – zaświadczenie o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej z dnia 5.01.2010r., z którego to dokumentu wynikało, iż w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta, pod nr ewidencyjnym [...] w dniu 29.06.1998r. dokonano rejestracji działalności gospodarczej J. S., której przedmiotem jest m.in. 49.41.Z Transport drogowy towarów (Załącznik Nr 2). LAWP – dokonując oceny wniosku stwierdziła, że wnioskodawca nie spełnia kryterium formalno-dopuszczającego, bowiem prowadzi działalność gospodarczą w sektorze transportu, co wynika z jego oświadczenia zawartego w Załączniku Nr 4 (Biznes Plan) oraz z Załącznika Nr 2. Maksymalna intensywność pomocy, która może zostać udzielona wnioskodawcy wynosi 50% ( § 8 ust. 1 pkt 1 u.r.p.i.), gdy nie jest sporne, iż w pkt E9 wniosku o dofinansowanie J. S. oświadczył, że ubiega się o dofinansowanie w wysokości 70%. Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia u.r.p.i., w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców, z wyłączeniem prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, może ulec zwiększeniu o: 1/ 10 punktów procentowych – w przypadku średniego przedsiębiorcy; 2/ 20 punktów procentowych - w przypadku mikroprzedsiebiorcy i małego przedsiębiorcy, wobec czego – w ocenie LAWP - przepis ten nie miał do niego zastosowania. W ocenie wnioskodawcy, LAWP dokonała błędnej interpretacji § 8 ust. 2 u.r.p.i. przez przyjęcie, że użyte w tym przepisie pojęcie "prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu" odwołuje się do zakresu podmiotowego wnioskodawcy, niezależnie od zakresu przedmiotowego działania, na które został złożony wniosek. W ocenie Sądu dokonana przez LAWP interpretacja § 8 ust. 2 u.r.p.i. jest prawidłowa i znajduje również pełne uzasadnienie w przywołanych w rozstrzygnięciu protestu przepisach prawa wspólnotowego - art. 2 pkt 10 i pkt 35 preambuły do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) / Dz.U.L 214/3 z 9.08.2008/, art. 2 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis / Dz. U. L 379/5 z dnia 28.12.2006/, w pełni potwierdzających tę interpretację, którą Sąd w całości podziela. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wyłączenie, o którym mowa w ww. § 8 ust. 2 odnosi się do podmiotów prowadzących określoną działalność ("z wyłączeniem prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu"), niezależnie od przedmiotu projektu, o dofinansowanie którego wnoszą. Przepis ten określa jakie podmioty mogą skorzystać ze zwiększenia intensywności pomocy (do 60% średni przedsiębiorca i 70% mały przedsiębiorca i mikroprzedsiębiorca), z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność w sektorze transportu, nie odwołując się w żadnym zakresie do przedmiotu projektu. Zarzuty skargi w tym zakresie są bezzasadne. W ocenie Sądu, nie można również podzielić zarzutu skargi, iż LAWP bezzasadnie uznała, że skarżący prowadzi działalność w sektorze transportu, a instrukcja wypełniania Biznes Planu w pkt B2 była nieprecyzyjna, tym samym wprowadziła wnioskodawcę w błąd. Zarówno instrukcja wypełniania wniosku, jak i Biznes Planu w pkt B2 wyraźnie wskazują, iż wnioskodawca ma obowiązek opisać usługi oferowane na rynku w chwili złożenia wniosku. Obowiązkowo, gdy wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze transportu należy podać przychody osiągnięte z tego tytułu (niezależnie od ich wysokości). Treść tego zapisu nie budzi wątpliwości i trudno uznać ją za nieprecyzyjną, czy też wprowadzającą w błąd. Opis ten spójny jest zaś z treścią § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia. Nie można również podzielić poglądu, iż LAWP bezzasadnie uznała, iż wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze transportu. Wskazać bowiem należy, iż z analizy naboru i oceny wniosków o dofinansowanie w ramach RPO Województwa, określonej Instrukcją Wykonawczą Instytucji Zarządzającej RPO Woj. na lata 2007-2013 wynika, że wnioski, które wpłynęły w odpowiedzi na ogłoszone konkursy poddawane są ocenie formalnej w oparciu o kryteria brzegowe (dopuszczające) i kryteria poprawności. Pierwszym etapem oceny formalnej wniosku jest sprawdzenie, czy wniosek spełnia wszystkie kryteria brzegowe ( dopuszczające) zawarte w karcie oceny formalnej. Kryteria brzegowe muszą być spełnione bezwarunkowo, a ich niespełnienie powoduje automatyczne odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu. Dopiero w przypadku, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria brzegowe podlega ocenie w oparciu o kryteria poprawności. System operacyjny w tego rodzaju sprawach nie przewiduje, na wstępnym etapie, postępowania zmierzającego do usuwania błędów formalnych wniosku lub prowadzenia postępowania wyjaśniającego, co zdeterminowane jest charakterem samego postępowania – konkursu. Zasadnie zatem, na tym etapie oceny wniosku skarżącego, oparto się na treści oświadczenia złożonego przez niego w pkt B2 Biznes Planu w powiązaniu z treścią zaświadczenia o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej z dnia 5.01.2010r., stanowiącego zał. Nr 2. Wymóg złożenia powyższego zaświadczenia nie ma tylko charakteru formalnego, bowiem z jego treści wynika zakres prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, co w świetle treści § 8 ust. 2 powołanego rozporządzenia ma istotne znaczenie prawne. Z powyższego zaświadczenia wynika zaś, iż dokonując rejestracji działalności gospodarczej J. S. określił jej przedmiot m.in.: Transport drogowy towarów ( PKD 49.41). Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 2004r.o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.), domniemywa się, że dane wpisane do ewidencji działalności gospodarczej są prawdziwe. Wpisowi do ewidencji podlega przedmiot wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z PKD. W razie zaś zmiany danych, w tym w zakresie przedmiotu prowadzenia działalności, przedsiębiorca ma obowiązek złożyć wniosek o zmianę wpisu - w terminie 7 dni od dnia zmiany danych (art. 30 ust.1 pkt. 1, art. 33 ). Skarżący powołuje się na fakt, iż nie prowadzi w ogóle działalności gospodarcze, której przedmiotem jest transport drogowy towarów, nie ma środków transportu, ani licencji na prowadzenie takiej działalności. Jednakże, mając na uwadze wyżej wskazane spostrzeżenia, oraz fakt, iż składając dokumentację konkursową skarżący oświadczył, iż wszystkie informacje zawarte we wniosku i jego załącznikach są zgodne ze stanem faktycznym i prawnym, nie można zarzucić LAWP dowolności oceny w powyższym zakresie i działania z naruszeniem prawa. Sąd nie podziela także zarzutu, iż LAWP przy ocenie wniosku związana była rekomendacją VIII Grupy roboczej do spraw Przedsiębiorców funkcjonującej w ramach Zespołu d/s uproszczeń systemu wykorzystywania środków funduszy UE. Żadne bowiem szczegółowe rozwiązania rekomendowane w tym piśmie nie zostały wdrożone do obowiązującego porządku prawnego. Nie ulega zaś wątpliwości, iż rekomendacja ta nie ma charakteru wykładni autentycznej, na co trafnie zwróciła uwagę LAWP w rozstrzygnięciu protestu jak i w odpowiedzi na skargę. Oceny Sądu, co do interpretacji § 8 ust. 2 u.p.i.r. nie zmienia też przedłożone przez pełnomocnika skarżącego pismo Ministerstwa Rozwoju Regionalnego Departament Koordynacji i Wdrażania Programów Regionalnych, a to wobec faktu, iż pismo to nie uwzględnia ani normatywnej treści tego przepisu prawa, ani konkursowego charakteru projektu i obowiązujących w zw. z tym reguł postępowania. W tej sytuacji, skoro skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów, a zaskarżony akt zgodny jest z prawem, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz.712) należało orzec jak w sentencji.