I SA/Sz 442/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R. Z. – F.O. i D.PCV "L." na dokonaną przez Zarząd Województwa ocenę projektu zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 oddala skargę. W dniu [...] r. R. Z. prowadzący działalność gospodarczą w ramach [...] z siedzibą w K., złożył w Urzędzie [...] wniosek o dofinansowanie, w ramach [....] na lata [....] projektu zatytułowanego: "Wdrożenie nowoczesnych technologii produkcyjnych w firmie L. w K., w celu usprawnienia działalności, wzrostu wydajności pracy i rentowności działalności". Wnioskowi temu w Wydziale Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego wskazanego wyżej Urzędu M. nadano numer:[...] . Pismem z dnia [..] r. Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. zawiadomił wnioskodawcę, że wniosek jego został pozytywnie oceniony pod względem spełniania kryteriów formalnych oraz że dokumentacja aplikacyjna została skierowana do kolejnego etapu oceny wniosków, tj. do oceny środowiskowej, ekonomiczno-finansowej i merytoryczno-technicznej prowadzonej przez Komisję Oceniającą Projekty (KPO). Kolejnym pismem z dnia [...] r. Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek nr [...] o dofinansowanie projektu: "Wdrożenie nowoczesnych technologii produkcyjnych w firmie L. w K., w celu usprawnienia działalności, wzrostu wydajności pracy i rentowności działalności" został poddany ocenie środowiskowej prowadzonej przez zespół ds. oceny środowiskowej w ramach Komisji Oceniającej Projekty, w następstwie której to oceny stwierdzono, że oceniany projekt nie spełniał wszystkich kryteriów dopuszczających, a mianowicie nie spełniał kryterium: "Zgodność projektu z wymogami prawa", w wyniku czego został on odrzucony oraz wyłączony z dalszej procedury ubiegania się o dofinansowanie. Uzasadniając taki wynik dokonanej oceny projektu Dyrektor Wydziału Wdra-żania Regionalnego Programu Operacyjnego na wstępie, że zgodnie z "Wytycznymi dla wnioskodawców", stanowiącymi element dokumentacji konkursowej, powołani eksperci oceniają projekty na podstawie kryteriów przyjętych przez Z. Komitet Monitorujący i odzwierciedlonych w Kartach Ocen dostępnych na wskazanej stronie internetowej. Podczas oceny środowiskowej eksperci ci weryfikują załączniki środowiskowe złożone wraz z wnioskiem o dofinansowanie pod względem im kompletności, a także zgodności projektu z prawem krajowym oraz prawem unijnym. Na tym etapie oceny eksperci oceniają spełnienie kryteriów dopuszczających, zaś pozytywna ocena wniosku w tym zakresie jest uwarunkowana pozytywną oceną wszystkich kryteriów dopuszczających. Ponieważ w wyniku oceny przeprowadzonej przez KOP zgłoszony przez wnioskodawcę projekt nie uzyskał pozytywnej oceny w zakresie wszystkich kryteriów dopuszczających, tj. w zakresie kryterium zgodności projektu z wymogami prawa, przeto podlegał on odrzuceniu. Uzasadniając dalej dokonaną ocenę kryterium: "Zgodność projektu z wymo-gami prawa", Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego odwołał się do stanowiska obu ekspertów, wskazujących na to, że projekt nie spełnia wymogów prawa w zakresie procedury wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bowiem postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. (znak:[...] ), stwierdzające brak konieczności nakładania obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zostało wydane bez zasięgnięcia opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, a więc organu wymienionego w art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), opinia którego to organu jest wymagana od dnia [...] r. wobec wygaśnięcia z tym dniem przewidzianego art. 156 tej ustawy upoważnienia starostów (prezydentów) do wykonywania tego zadania. W zakończeniu swego pisma Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego zawarł pouczenie dotyczące możliwości i warunkach zło-żenia przez wnioskodawcę pisemnego protestu wobec negatywnej oceny jego pro-jektu. Pismem z dnia [...] r. R Z wniósł do Wydziału Zarządzania Regionalnego Programu Operacyjnego protest w sprawie negatywnej oceny jego projektu, którego dotyczył wskazany na wstępie wniosek z [...] r. Kwestionując prawidłowość takiej oceny i uznając odrzucenie projektu oraz wyłączenie go z dalszej procedury ubiegania się o dofinansowanie za całkowicie bezzasadne, podniósł on, że zgodnie do wymogów prawa do swego wniosku o dofinansowanie projektu załączył wydane w dniu [...] r. ostateczne postanowienie Prezydenta Miasta K. o braku obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wydaną przez tenże sam organ ostateczną decyzję z dnia [...] r. w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Zauważył nadto, iż wskazywana przez ekspertów opinia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie stanowiła wymaganego załącznika do wniosku, zatem jej brak nie może stanowić podstawy do odrzucenia projektu. Wniesiony przez R. Z. protest rozpatrzony został przez Wydział Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Z. Pismem z dnia [...] r. Dyrektor tego Wydziału podjął "rozstrzygnięcie" stwierdzające brak przesłanek do uznania, iż oprotestowana przez R Z ocena jego projektu przeprowadzona została w sposób niewłaściwy. W uzasadnieniu tego "rozstrzygnięcia" podkreślono na wstępie, iż Wydział Zarządzania RPO rozpatruje protest poprzez weryfikację przeprowadzonej oceny projektu pod względem jej zasadności z kryteriami oceny stanowiącymi element dokumentacji konkursowej i przyjętymi przez Z. Komitet Monitorujący, które to kryteria odzwierciedlone zostały i szczegółowo opisane w Kartach Oceny dostępnych na wskazanej stronie internetowej w momencie uruchomienia naboru wniosków. Podkreślono dalej w tymże uzasadnieniu, że zgodnie z przedstawioną doku-mentacją przedsięwzięcie protestującego wnioskodawcy polegać ma na budowie hali produkcyjnej z zapleczem administracyjno-socjalnym, wraz z drogami wewnętrznymi, placami manewrowymi i składowymi, parkingami, urządzeniami technicznymi i infra-strukturą techniczną. W budowanej hali ma być prowadzona produkcja stolarki okien-nej i drzwiowej PCV. Dla inwestycji tej wnioskodawca uzyskał decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [....] r. o środowiskowych uwarunkowaniach, w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja ta poprzedzona została postanowieniem tego samego organu z dnia [...] r. stwierdzającym brak potrzeby przeprowadzenia OOŚ, które wydane zostało po zasięgnięciu opinii[...] , ale bez opinii[...] , której zaciągnięcie po dniu [...] r. było konieczne. Nawiązując dalej do przedstawionego wraz z protestem pisma zawierającego wyjaśnienia Prezydenta K. dotyczące czynności podejmowanych przed [...] r. w celu uzyskania wewnętrznych opinii poszczególnych działów merytorycznych Urzędu Miasta K., organ rozpatrujący protest uznał za stosowane przyznać rację ekspertom oceniającym projekt, że w rozpatrywanej sprawie postanowienie o odstąpieniu od OOŚ powinno zostać poprzedzone postanowieniem opiniującym [...] , gdyż za rozstrzygającą w tym zakresie uznać należy datę wydania tego postanowienia, natomiast bez znaczenia pozostają daty wcześniejszych, nieformalnych czynności organu ("opinii wewnętrznych"). Skoro polski ustawodawca zdecydował, że wymagana przez dyrektywę procedura selekcji ma się odbywać z udziałem organów opiniujących, to uznać to należy za sposób jej transpozycji. Tak więc, skoro w rozpatrywanej sprawie wydawano decyzję środowiskową, to należało ją podejmować "zgodnie z proceduralnymi wymaganiami ustawy OOŚ". Zgadzając się na koniec z zarzutem protestującego wnioskodawcy, że posia-dane przez niego postanowienie i decyzja wydane przez Prezydenta Miasta K. pozostają w obrocie prawnym, rozpatrujący protest organ stwierdził jednak, iż nie oznacza to bynajmniej, że Instytucja Zarządzająca nie jest uprawniona do weryfikacji tych aktów z punktu widzenia poprawności przeprowadzonych procedur, podobnie jak czyni to Komisja Europejska w przypadku tzw. dużych projektów. Informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji regionalnego programu operacyjnego, doręczona została R. Z. w dniu [...] r. i stosownie do zawartego w niej pouczenia złożył on w tym zakresie w dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skargę do sądu administracyjnego, dopełniając obowiązku załączenia kompletnej dokumentacji w sprawie i uiszczenia należnej opłaty sądowej. Domagając się stwierdzenia przez sąd administracyjny, że ocena jego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Z., skarżący zarzuca, iż kwestionowana przezeń ocena narusza prawo formalne przez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju "przez niezapewnienie przejrzystych reguł stosowanych przy ocenie projektu, naruszenie art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez "wydanie przez Urząd Marszałkowski Województwa Z. - Wydział Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym rozstrzygnięcia bez wskazania podstawy prawnej, poza granicami prawa" oraz naruszenie "prawa formalnego przez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 16 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego - weryfikowanie przez Urząd Marszałkowski Województwa Z./.../ prawomocnych decyzji środowiskowych". Z uzasadnienia skargi wynika, iż przeprowadzenia oceny jego projektu w spo-sób naruszający prawo skarżący wnioskodawca upatruje w dokonaniu tej oceny z naruszeniem zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej wprost w prze-pisie art. 16 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a to na skutek zakwes-tionowania przez ekspertów i instytucję zarządzającą pozostającej w obrocie praw-nym ostatecznej decyzji administracyjnej Prezydenta Miasta K. w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań oraz wydanego wcześniej przez ten organ postanowienia o braku obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsię-wzięcia na środowisko. Stwierdzając, że nie zachodziły okoliczności uzasadniające odrzucenie projektu oraz jego wyłączenie z dalszej procedury ubiegania się o dofi-nansowanie, skarżący stwierdził, iż składając wniosek złożył wszystkie wymagane załączniki, w tym także wydane przez Prezydenta Miasta K. postanowienie z dnia [...] r. o braku obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wydaną przez tenże sam organ decyzję z dnia [...] r. w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań oraz że wskazana przez ekspertów opinia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie stanowiła wymaganego załącznika do wniosku, wobec czego jej brak nie może stanowić podstawy do odrzucenia projektu. W piśmie z dnia [...]r., zawierającym odpowiedź na wniesioną przez R. Z. skargę, pełnomocnik Zarządu Województwa Z., będącego instytucją zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że będąca jej przedmiotem ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Jak to wynika z przepisu art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasa-dach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), podstawę dofinansowania projektu w ramach programu operacyjnego stanowi umowa o dofi-nansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą, jaką w przypadku programu regionalnego jest zarząd województwa. Umowa taka jest zawierana - jak to z kolei wynika z przepisu art. 30a ustawy - zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego w odniesieniu do projektu, który przede wszystkim pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofi-nansowania. O wynikach tej oceny właściwa do jej dokonania instytucja (zarzą-dzająca, pośrednicząca lub wdrażająca) zobowiązana jest poinformować pisemnie wnioskodawcę. W przypadku negatywnej oceny projektu, właściwa instytucja obo-wiązana jest zamieścić w pisemnej informacji uzasadnienie wyników oceny projektu, a także pouczenie o możliwości i trybie wniesienia środka odwoławczego przewidzia-nego w systemie realizacji programu operacyjnego, a następnie - w przypadku wniesienia takiego środka - poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do woje-wódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ustawy). W myśl art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skarga podlega uwzględnieniu jedynie w razie stwierdzenia przez sąd, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co uzasadnionym jednocześnie czyni przekazanie sprawy do ponownego rozpa-trzenia przez właściwą instytucję (zarządzającą lub pośredniczącą). Jak wynika z ostatnio przywołanego przepisu, zakresem sądowej kontroli legalności nie został objęty sam negatywny wynik przeprowadzonej oceny projektu, lecz wyłącznie sposób przeprowadzenia tej oceny, a więc tryb podjętych przez właś-ciwą instytucję działań do takiego wyniku prowadzących. Jedynie stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem, a więc z regułami określonymi w ustawie z dnia 6.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym czy w regulacjach dotyczących systemu realizacji programu operacyjnego, a także w przepisach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, stwarza podstawy do uwzględ-nienia skargi i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Jak to wynika z pisma instytucji zarządzającej RPO WZ z dnia [..] r. zawierającego przeznaczoną dla wnioskodawcy informację o odrzuceniu jego pro-jektu, a także z pisma tejże instytucji z dnia [...] r. informującego o wynikach przewidzianej w RPO WZ procedury odwoławczej, podstawę negatywnej oceny złożonego przez R. Z. projektu, a w konsekwencji jego odrzucenia, stanowił brak spełnienia jednego z kryteriów dopuszczających zatwierdzonych przez Z. Komitet Monitorujący, tj. kryterium zgodności projektu z prawem krajowym lub wspólnotowym w zakresie związanym z oddziaływaniem środowiskowym, a to w następstwie załączenia do wniosku postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. stwierdzającego braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia na środowisko, które to postanowienie podjęte zostało bez uprzedniego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska. W związku z taką przesłanką odrzucenia wniosku oraz zawartymi w skardze zarzutami o braku obowiązku zasięgania opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, wskazać należy, iż określając m.in. zasady i tryb postępowania w spra-wach ocen oddziaływania na środowisko, obowiązująca od dnia 15.11.2008 r. ustawa z dnia 3.10.2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na śro-dowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) zawiera w Dziale V: "Ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz nas obszar Natura 2000" przepisy określające m.in. rodzaje przedsięwzięć wymagających oceny oddziaływania na środowisko, stanowiąc w art. 63 ust. 1 i 2, że dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko obowiązek przeprowadzenia oceny oddziały-wania środowiskowego, albo braku potrzeby przeprowadzenia takiej oceny, stwier-dza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania w przepisie tym enumera-tywnie wyliczone. Jak wynika to z kolei z przepisu art. 64 ust. 1 tejże ustawy, postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, a więc postanowienia o obo-wiązku przeprowadzenia oceny środowiskowej lub braku takiego obowiązku, właś-ciwy do ich wydania organ podejmuje po zasięgnięciu opinii m.in. regionalnego dyrektora ochrony środowiska, który obowiązany jest - w myśl art. 64 ust. 3 - uwzględniać łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, a wydając opinię stwierdzającą potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsię-wzięcia na środowisko - wydaje także opinię co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Czyniąc regionalnego dyrektora ochrony środowiska organem właściwym do opiniowania w kwestii potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzię-cia na środowisko (art. 64 ust. 1), wskazana wyżej ustawa, obowiązująca od 15.11.2008 r., wykonanie zadań tego organu w odniesieniu do przedsięwzięć mogą-cych potencjalnie oddziaływać na środowisko (z wyłączeniem przedsięwzięć mogą-cych znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000), w zakresie dotyczącym opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o tym oddziaływaniu, powierzyła przejściowo starostom (prezydentom miast na prawach powiatu) na okres jednego roku od dnia jej wejścia w życie, tj. do dnia 15.11.2009 r. (art. 153). Jak to wynika z załączonej do skargi dokumentacji aplikacyjnej, postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., orzekające o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia w ramach zgłoszonego przez R. Z. projektu, wydane zostało bez uprzedniego uzyskania opinii właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska, której uzyskanie stało się - jak to wynika z przytoczonych wyżej przepisów ustawy - konieczne w sytuacji, gdy z upływem roku od wejścia tej ustawy w życie, tj. po 15 listopada 2009 r., Prezydent Miasta K. utracił kompetencję wykonywania zadań nałożonych na regionalnego dyrektora ochrony środowiska w zakresie dotyczącym opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny środowiskowej. Tak więc w pełni zasadnym uznać należy leżące u podstaw negatywnej oceny zgłoszonego projektu stanowisko o braku spełnienia jednego z niezbędnych kryteriów dopuszczających jakim jest "zgodność projektu z wymogami prawa". W świetle niespornego w istocie faktu, że wydanie przez właściwy organ postanowienia o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środo-wisko nastąpiło z oczywistym naruszeniem prawa, tj. bez uzyskania w tym zakresie opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, co zasadnym czyniło stwierdzenie ze strony Komisji Oceniającej Projekty, w ślad za ekspertami, braku spełnienia przez oceniany projekt jednego z kryteriów dopuszczających, za chybione uznać należy zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przy ocenie tego projektu przepisu art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wbrew temu zarzutowi, kryteria merytorycznej, w tym środowiskowej, oceny projektów zostały zatwierdzone przez powołany do tego Zachodniopomorski Komitet Monitorujący i udostępnione zainteresowanym podmiotom w Wytycznych dla Wnioskodawców oraz w załączniku 1b do tychże Wytycznych, zawierającym Przewodnik do Wnioskodawców RPO WZ w zakresie dotyczącym oddziaływania na środowisko w stanie prawnym po 15 listo-pada 2008 r. Zawarty w skardze zarzut naruszenia zasad konstytucyjnych przez brak wskazania podstawy prawnej "rozstrzygnięcia" protestu również uznać należało za chybiony w świetle faktu przytoczenia w tymże piśmie stosownego uregulowania ustawy z dnia 6.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Niezależnie od takiej oceny tego zarzutu zauważyć wypada, iż przedmiotem kontroli sądowoadmi-nistracyjnej pozostaje - w świetle art. 30c ust. 3 pkt 1 tejże ustawy - wyłącznie zgodność z prawem sposobu przeprowadzenia przez instytucje zarządzającą oceny zgłoszonego przez skarżącego projektu, a nie sposób, w jaki komunikowany jest wnioskodawcy negatywny wynik procedury odwoławczej. Chybionym jest również podniesiony w skardze zarzut dokonania oceny zgłoszonego projektu z naruszeniem art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administra-cyjnego, polegającym na weryfikowaniu przez instytucję zarządzającą ostatecznych decyzji środowiskowych. Jak to trafnie zauważono w uzasadnieniu "rozstrzygnięcia" protestu oraz w złożonej na rozprawie odpowiedzi na skargę, dokonując oceny zgłoszonego projektu i uznając, że nie spełnia on niezbędnych kryteriów dopusz-czajacych w zakresie jego zgodności z wymogami prawa, instytucja zarządzająca RPO WZ nie kwestionowała pozostawania w obrocie prawnym postanowienia z dnia [...] r. stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny środowiskowej, a jedynie stwierdziła, iż postanowienie to narusza prawo wobec braku przepro-wadzenia wcześniejszych uzgodnień z właściwym organem ochrony środowiskowej, będąc przy tym zobowiązaną do badania tego, czy procedura oceny oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia na środowisko odpowiada przepisom prawa. Nie znajdując w tych warunkach podstaw do uwzględnienia skargi wobec braku przesłanek do stwierdzenia, że zaskarżona ocena projektu została przepro-wadzona w sposób naruszający prawo, stosownie do przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712) orzec należało o oddaleniu skargi.