II FSK 2141/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 204/10 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 28 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 204/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 825/0, w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał art. 277 w zw. z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że skarżący o treści wyroku z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 825/08, dowiedział się telefonicznie w dniu 31 stycznia 2009 r., co potwierdził w piśmie nadanym w dniu 2 lutego 2010 r. Ponadto o treści rozstrzygnięcia poinformowano skarżącego w dniu 3 lutego 2009 r. pismem o nr [...]. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w Wydziale Informacji Sądowej WSA w Gdańsku wynika, że skarżący odebrał informację o treści wyroku w dniu 5 lutego 2009 r. W ocenie Sądu, skarga o wznowienie postępowania została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 czerwca 2009 r., zatem po upływie trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art.277 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art.277 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, mimo że skarga została wniesiona z zachowaniem 3 miesięcznego terminu przewidzianego w tymże artykule. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2141/10, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o nadesłanie kopii (dwustronnej) zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego pisma z dnia 3 lutego 2009 r., nr [...], o którym mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważy, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art.277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Trzymiesięczny termin, o jakim stanowi art. 277 p.p.s.a jest terminem procesowym zawitym. Bieg tego terminu nie podlega przerwaniu ani też nie może być przywrócony. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi. Zgodnie z nadesłanym na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzeniem odbioru (k- 14 akt NSA) skarżący dowiedział się o wyroku WSA z dnia 29 stycznia 2009 r. (sygn. akt I SA/Gd 825/08) z pisma o nr IV 017/12/09 z dnia 3 lutego 2009 r. doręczonym dnia 5 lutego 2009 r. Od dnia 6 lutego 2009 r. należało zatem liczyć trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Wobec tego, że podatnik nadał w urzędzie pocztowym skargę o wznowienie postępowania sądowego dopiero w dniu 26 czerwca 2009 r. zasadnym było odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji jej jako spóźnionej na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.