I SA/Gd 480/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności A. Cz. za zaległe zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą powstałe w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu tej spółki. Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny: Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] dwie decyzje – o nr [...] i [...]– w których orzekł o solidarnej odpowiedzialności A. Cz. za zaległe zobowiązanie podatkowe "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - powstałe w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu tej spółki – odpowiednio w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. i w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001 r. Strona obie decyzje otrzymała, czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Pismem z dnia 17 grudnia 2007 r. podatnik wniósł odwołanie od decyzji nr [...]orzekającej o jego odpowiedzialności za zobowiązania Spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001 r. W dniu 24 stycznia 2007 r. A. Cz. stawił się w Urzędzie Skarbowym oświadczając, że w dniu 29 listopada 2007 r. otrzymał w kopercie tylko jedną decyzję o nr [...]. Na żądanie podatnika wydano mu kserokopię potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję nr [...] i [...]. Podatnik nie zażądał wydania kserokopii decyzji nr [...]. Pismem z dnia 7 lutego 2008 r. A. Cz. wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] o nr [...]. W uzasadnieniu odwołania wskazał m.in., że możność wydania decyzji uległa przedawnieniu na mocy art. 118 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. z późn. zm), zwanej dalej O.p. Podatnik podniósł dalej, że przedmiotową decyzję odebrał dopiero w dniu 24 stycznia 2008 r. i nie podpisywał zwrotnego poświadczenia odbioru, na którym widniała adnotacja, że w kopercie są rzekomo dwie decyzje. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w myśl art. 223 § 2 O.p. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej obie decyzje - [...] i [...]– opatrzone w datę i podpis odbiorcy, z którego wynika, że przesyłkę doręczono w dniu 3 grudnia 2007 r. adresatowi – Panu A. Cz.. Doręczenie obu decyzji zostało potwierdzone urzędowo – odnotowane na odpowiednich dokumentach urzędowych przez adresata i doręczającego, co rodzi domniemanie, że pismo organu administracji publicznej dotarło do adresata. Termin do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] upływał w dniu 17 grudnia 2007 r. Wniesienie zatem odwołania w dniu 7 lutego 2008 r. nastąpiło z przekroczeniem tego terminu. Strona nie wnosiła przy tym o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, którą to możliwość przewiduje art. 162 O.p. W tych okolicznościach – wobec faktu urzędowo poświadczonego doręczenia stronie konkretnej przesyłki oznaczonej na potwierdzeniu odbioru i kopercie - Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez stronę odwołania i pozostawił je bez rozpoznania. A. Cz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej domagając się jego uchylenia, umorzenia postępowania, w którym wydano decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że decyzję nr [...] odebrał dopiero w dniu 24 stycznia 2008 r. podczas wizyty w Urzędzie Skarbowym, w którym stawił się na skutek otrzymania zawiadomienia od komornika o wszczęciu egzekucji na podstawie powyższej decyzji. Skarżący podniósł, że potwierdzenie odbioru przesyłki, które podpisał, dotyczyło tylko i wyłącznie decyzji nr [...]. Tylko ta jedna decyzja znajdowała się w kopercie, którą skarżący otworzył przed podpisaniem zwrotki. Nr drugiej decyzji, tj. [...], został później na tej zwrotce dopisany przez pracowników Urzędu Skarbowego, którzy tym samym dopuścili się manipulacji, aby zatuszować uchybienia proceduralne. Zdaniem skarżącego w państwie prawa niedopuszczalna jest sytuacja, aby w jednej kopercie doręczać pisma dotyczące dwóch odrębnych spraw toczących się pod różnymi sygnaturami. Takie postępowanie narusza wynikającą z art. 121 § 1 O.p. zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych tym bardziej, że organy podatkowe są w tej sytuacji "sędziami we własnej sprawie" i to one dysponowały przywołaną jako naczelny dowód w sprawie zwrotką. Skarżący wskazał wreszcie na fakt, że odwołał się od decyzji o nr [...]podnosząc argumenty, które mógłby podnieść także w odniesieniu do decyzji o nr [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, stosownie do § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. zarówno prawem materialnym jak i procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w sposób, który mógłby stanowić podstawę do jego uchylenia bądź stwierdzenia nieważności. Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii doręczenia stronie skarżącej decyzji wymiarowej z dnia [...] o nr [...]. Organ odwoławczy – wskazując na znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – uznał, że powyższa decyzja została stronie doręczona w dniu 3 grudnia 2007 r., a zatem odwołanie od tej decyzji, złożone w dniu 7 lutego 2008 r., wniesione zostało po upływie ustawowego terminu. Skarżący z kolei zaprzeczył, aby w przesyłce, którą otrzymał w dniu 3 grudnia 2007 r., znajdowała się przedmiotowa decyzja. Stwierdził, że treść zwrotnego poświadczenia odbioru została sfałszowana przez pracowników Urzędu Skarbowego, którzy – już po podpisaniu tego dokumentu przez skarżącego - dopisali w jego treści numer przedmiotowej decyzji. Odnosząc się do spornej kwestii w pierwszej kolejności należy zauważyć, że pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.), co oznacza, że stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dowodem wówczas, gdy zostało prawidłowo sporządzone. Należy zatem zbadać prawidłowość sporządzenia potwierdzenia odbioru spornej przesyłki. W rozpatrywanej sprawie zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 46) zawiera adnotację sporządzoną tym samym charakterem pisma i tym samym tuszem o treści "decyzje" ze wskazaniem daty ich wydania i numerów: [...] i [...]. Zawiera też datę doręczenia, podpis doręczającego i odbiorcy. Potwierdzenie to nie zawiera żadnych skreśleń, nie nosi cech dopisywania, poprawiania ani innych śladów przerabiania. Uznać zatem należało, że powyższe potwierdzenie odbioru zostało sporządzone prawidłowo i stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone – tj. doręczenia skarżącemu w dniu 3 grudnia 2007 r. dwóch decyzji, w tym o nr [...]. Zgodnie z art. 194 § 3 O.p. strona ma możliwość kwestionowana treści dokumentu urzędowego przez przeprowadzenie dowodu przeciwnego. Przepis wprost wymaga od strony przeprowadzenia dowodu, co wiąże się ze szczególną mocą dowodową dokumentów urzędowych. W tej sytuacji same twierdzenia skarżącego – niepoparte żadnym dowodem - są niewystarczające do obalenia domniemania zgodności z prawdą prawidłowo sporządzonego dokumentu urzędowego, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Wbrew twierdzeniom skarżącego organ podatkowy doręczając skarżącemu dwie decyzje w jednej kopercie nie naruszył prawa. Nie istnieje żaden przepis nakazujący doręczanie pism w toku postępowania podatkowego w osobnych kopertach. Mając powyższe na względzie uznać należało za prawidłowe stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...]. Skoro bowiem decyzja ta została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 3 grudnia 2007 r., to wniesienie odwołania w dniu 7 lutego 2008 r. nastąpiło z uchybieniem czternastodniowego terminu wynikającego z art. 223 § 2 O.p. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), oddalił skargę.