II SA/Wa 820/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na pismo Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu kosztów postanawia -odrzucić skargę- Skarżący – M. J. – w dniu 5 maja 2010 r. złożył za pośrednictwem Centralnej Komisji Lekarskiej MSWiA skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo tego organu z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów podróży i strawnego z tytułu osobistego stawiennictwa na posiedzenie komisji lekarskiej MSWiA w [...]. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że kwestię kosztów reguluje Kpa, a orzeczenia Komisji są decyzjami administracyjnymi wydawanymi w postępowaniu administracyjnym i rozstrzygającymi kwestie wstępne w toku postępowania dla wydania decyzji o nawiązaniu stosunku służbowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi i podniósł, że kandydatom do podjęcia służby nie przysługuje prawo zwrotu kosztów podróży w związku ze stawiennictwem kandydata na badania w związku z wydaniem orzeczenia o zdolności do służby. Wskazał, iż do komisji lekarskich MSWiA nie mają zastosowania przepisu Kpa, ponieważ komisje te nie są jednostkami administracji publicznej, z tego też powodu zaskarżone pismo nie jest postanowieniem i nie może być jako takie rozpatrywane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "ppsa") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga oceniana w tym aspekcie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Centralnej Komisji Lekarskiej MSWiA z dnia [...] kwietnia 2010 r. zawierające informację, że w sprawie zwrotu kosztów osobistego stawiennictwa celem przeprowadzania postępowania orzeczniczego przed komisjami lekarskimi podległymi Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji brak jest uregulowań prawnych co do zasadności stosowania postanowień Kpa w zakresie zwrotu kosztów, a ponadto komisje lekarskie podległe ministrowi nie są organami administracji publicznej i nie rozstrzygają spraw w drodze decyzji administracyjnej. Konkludując pismo to ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zawiera ono żadnego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach strony skarżącej. W związku z powyższym należy wyjaśnić, że komisje lekarskie działają wyłącznie na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349 ze zm.). Przedmiotem orzeczenia komisji lekarskiej jest wyłącznie określenie zdolności kandydata do służby i ustalenie kategorii tej zdolności. Tylko w tym zakresie komisje lekarskie wydają orzeczenia. Do prac komisji lekarskich nie mają zastosowania przepisy Kpa bowiem rozporządzenie określa zakres i tryb działania komisji oraz określa podstawę wydawanych przez te komisje orzeczeń. Powołane rozporządzenie nie reguluje kwestii kosztów, a zatem komisja nie mogła orzekać w przedmiocie, które nie wynika wprost z konkretnych przepisów prawa. Dlatego też na wniosek skarżącego o zwrot kosztów podróży komisja udzieliła odpowiedzi pismem. Jednocześnie Sąd zauważa, że postanowienie wydane w trybie art. 56 kpa nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Od postanowień wydanych w trybie art. 56 kpa Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 kpa zażalenie przysługuje na postanowienia tylko w przypadkach wskazanych w Kpa. Tym samym postanowienie takie też nie mogłoby stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Pismo, które jest przedmiotem skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 ppsa form działalności administracji, a co za tym idzie nie może być przedmiotem kontroli Sądu. W konsekwencji skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.