I SA/Po 187/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sylwia Zapalska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. /-/ Sylwia Zapalska Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie własnych tytułów wykonawczych, obejmujących zaległości z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenia zdrowotne, chorobowe, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za marzec 2005r. oraz czerwiec 2005r. – maj 2009r. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec A Sp. z o.o. W piśmie z dnia 2 listopada 2009r. spółka wniosła, w oparciu o przepis art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Dyrektor Oddziału ZUS, działając jako organ egzekucyjny, postanowieniem z dnia (...), na podstawie przepisów art. 33 pkt 7, art. 34 § 1, § 4 ustawy egzekucyjnej, uznał wniesione zarzuty za bezzasadne. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 144 kpa oraz art. 18 i art. 34 ustawy egzekucyjnej, uchylił w całości postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS i umorzył postępowanie egzekucyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 19 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), organem egzekucyjnym w administracji jest m.in. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jest on uprawniony do stosowania egzekucji należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Stosownie do art. 34 § 5 ustawy, na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie. Dla postanowień, od których przysługuje zażalenie, wydanych przez kierownika terenowej jednostki organizacyjnej ZUS działającego jako organ egzekucyjny na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem odwoławczym jest dyrektor izby skarbowej (art. 83c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Z kolei w myśl przepisu art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, działając w charakterze organu egzekucyjnego, nie był podmiotem uprawnionym do złożenia zażalenia, na podstawie powołanego art. 34 § 5 ustawy egzekucyjnej. W konsekwencji nie był umocowany, w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., do skutecznego zaskarżenia postanowienia Dyrektora Izby w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie zarzutów i umorzenia postępowania egzekucyjnego. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA w Gliwicach o sygn. I SA/Gl 1527/04). Uznając skargę Dyrektora Oddziału ZUS za niedopuszczalną Sąd postanowił, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jak w sentencji. /-/ Sylwia Zapalska