II OZ 1028/10

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Gl 1/10 oddalającego wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. akt II SAB/Gl 1/10 w sprawie ze skargi J. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. akt II SAB/Gl 1/10 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi J. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy terenu przyjmując, iż w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach z dnia [...] lutego 2010 r. bezczynność organu ustała. J. R. w piśmie z dnia 26 lipca 2010 r. wniósł o uzupełnienie wyżej wskazanego postanowienia Sądu w części dotyczącej zwrotu kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Gl 1/10 oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2010 r. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Natomiast w przedmiotowej sprawie umorzenie postępowania nie było efektem cofnięcia skargi lecz wydaniem decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach z dnia [...] lutego 2010 r., która sprawiła że dalsze prowadzenie postępowania w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe. Skarżący pismem z dnia 6 września 2010 r. wniósł zażalenie na wyżej wskazane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2010 r. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż umorzenie postępowania w sprawie jego skargi na bezczynność organu powinno nastąpić na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo wskazano, iż oddalenie wniosku o uzupełnienie postanowienia co do zwrotu kosztów postępowania narusza art. 201 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Oznacza to, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, przyznając że pozostawał w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosowanie do art. 54 p.p.s.a. może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższe stanowisko zostało również zaprezentowane w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, LEX nr 463487. W niniejszej sprawie, organ, któremu we wniesionej skardze zarzucano bezczynność zakończył postępowanie wydaniem decyzji, przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, co spowodowało, iż Sąd pierwszej instancji z mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowania sądowe jako bezprzedmiotowe. Tak więc organ sam usunął istniejące naruszenie prawa, którą w warunkach niniejszej sprawy stanowiła bezczynność, dokonując autokontroli swego działania. W razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a., który mimo że nie dookreśla rodzaju kosztów, których dotyczy, to względy natury systemowej oraz celowościowej przemawiają za przyjęciem, że dotyczy on tak, jak art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a nie tylko kosztów sądowych. Przytoczone wyżej względy powodują, iż zasługują na uwzględnienie argumenty skarżącego, że w niniejszej sprawie stanowisko Sądu pierwszej instancji prezentowane w skarżonym postanowieniu jest wadliwe co do przyczyn, dla których oddalono wniosek uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2010 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.