VII SA/Wa 770/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2010 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2009r., II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S. S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] stycznia 2010 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z [...] listopada 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] października 2007 r. W uzasadnieniu organ podał, że objętą wnioskiem decyzją Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta G. z [...] sierpnia 2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R. i K. N. pozwolenia na budowę tarasu na dachu budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w G. Wniosek o stwierdzeniu nieważności tej decyzji wniósł S. S. Organ w postępowaniu nadzorczym ocenił, że objęta wnioskiem decyzja nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa, bowiem wnioskujący jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej, a podmiotem uprawnionym do występowania w postępowaniu administracyjnym – co wynika z art. 21 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali jest jedynie Wspólnota. Organ podkreślił, że ponieważ lokal należący do wnioskującego położony jest w innej klatce oraz na innej kondygnacji aniżeli miejsce projektowanej inwestycji (tj lokal wnioskującego usytuowany jest na 2-im piętrze budynku w klatce nr 3, a taras zaprojektowano na dachu na wysokości 5-go piętra w klatce nr 1), biorąc także pod uwagę niewielkie wymiary projektowanego tarasu – należy uznać, ze taras nie wpływa negatywnie na możliwość oraz sposób użytkowania lokalu wnioskodawcy – co powoduje, że brak jest przesłanek, aby uznać, że wnioskodawca posiadał własny, indywidualny interes prawny uzasadniający legitymację do udziału w charakterze strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł S. S. Wnosząc o uchylenie wydanych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji podał, że jest współwłaścicielem nieruchomości, a na dysponowanie częścią wspólną Wspólnota musi mieć zgodę wszystkich właścicieli, zaś budowa tarasu doprowadzi do zmiany udziałów współwłaścicieli budynku i pozbawi ich w ten sposób części ich udziałów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zmianami), kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] stycznia 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z [...] listopada 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] października 2007 r. umarzającej postępowanie wszczęte odwołaniem wniesionym przez S. S. od decyzji Prezydenta G. z [...] sierpnia 2007 r. wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę. Bezspornym w sprawie jest, że w budynku mieszkalnym, na dachu którego miała być realizowana inwestycja w postaci budowy tarasu dla lokalu, funkcjonuje Wspólnota Mieszkaniowa, a jednym z jej członków jest S. S., właściciel lokalu nr [...] w tym budynku i współwłaściciel części wspólnych budynku. Zasadą jest, że podmiotem uprawnionym do występowania w postępowaniu administracyjnym za swoich członków jest Wspólnota Mieszkaniowa w imieniu której występuje jej Zarząd (art. 21 i art. 22 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali). Jednakże przepis art. 22 ust. 1 ustawy ogranicza działanie zarządu do kwestii zarządu zwykłego, przy czy ust. 3 tego przepisu wymienia przykładowo wiele czynności przekraczających zwykły zarząd. Uregulowanie to nie daje jednoznacznej odpowiedzi, co oznacza sformułowanie, iż zarząd reprezentuje Wspólnotę na zewnątrz, a w każdym razie nie wyklucza możliwości działania poszczególnych członków wspólnoty mieszkaniowej na zewnątrz w obronie własnych praw mieszkaniowych. Jeśli zatem członek Wspólnoty wykaże swój indywidualny, własny interes prawny to istnieje podstawa, aby mógł wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym w sprawie, w której może wystąpić także Wspólnota. W ocenie składu orzekającego organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie oparł je jedynie na fakcie , że skarżący jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej, nie rozważył natomiast czy miał on indywidualny, własny interes prawny, który pozwalał mu na uczestniczenie (obok Wspólnoty) w charakterze strony w toczącym się postępowaniu prowadzonym w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący podał, że jego interes prawny polega na tym, iż wydano pozwolenie na budowę tarasu, który ma być realizowany na części wspólnej budynku, której jest współwłaścicielem. Podniósł również, że nie wyraził zgody inwestorom na dysponowanie tą częścią nieruchomości na cele budowlane oraz, że wykonanie inwestycji spowoduje zmianę wysokości jego udziału w częściach wspólnych nieruchomości. W tej sytuacji w postępowaniu nadzorczym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolując decyzję Wojewody [...] umarzającą postępowanie odwoławcze zainicjowane przez skarżącego powinien przeprowadzić jej ocenę pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa biorąc pod uwagę treść art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, art. 20 i 21 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, oraz argumenty i zarzuty zgłoszone przez Skarżącego. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.