II GZ 422/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1051/10 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek E. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w dniu 8 marca 2010 r. E. P. wniosła skargę do WSA w W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 9 lutego 2010 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2010 r., WSA w W. odrzucił skargę z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi po upływie terminu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pismem z dnia 28 sierpnia 2010 r., skarżąca złożyła do Sądu "skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego". W treści złożonego pisma wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uchylenie postanowienia z 13 lipca 2010 r. oraz o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odrzucając wniosek na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd I instancji wskazał, że przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego ustała z dniem 2 sierpnia 2010 r., tj. w chwili powzięcia przez skarżącą wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi (data otrzymania przez stronę postanowienia o odrzuceniu skargi). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 30 sierpnia 2010 r., czyli nastąpił po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do złożenia takiego wniosku, który minął z dniem 9 sierpnia 2010 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie E. P. wniosła o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wskazała, iż opiekuje się chorą mamą i w dniu w którym miała uiścić wpis musiała się udać do lekarza z chorą mamą z powodu silnego bólu nogi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest kwestia zgodności z prawem postanowienia Sądu I instancji w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W art. 86 p.p.s.a., prawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Zgodnie z treścią § 1 tego przepisu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie Sąd I instancji przyjął, iż termin siedmiu dni rozpoczął bieg w dniu 3 sierpnia 2010 r., jako dniu następnym po otrzymaniu przez skarżącą postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem zostać złożony do 9 sierpnia 2010 r. Skoro skarżąca złożyła osobiście pismo zawierające wniosek w dniu 30 sierpnia 2010 r., nie zachowała terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji prawidłowo Sąd I instancji zastosował art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Podniesiona przez skarżącą w zażaleniu opieka nad chorą mamą i pilna wizyta lekarska nie ma znaczenia w sprawie, albowiem kwestie te dotyczą uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu, stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.