I OZ 111/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Ś. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 477/10 zasądzające od Wojewody Ś. na rzecz H. K. kwotę 4.600 (słownie: cztery tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem zawartym w pkt 2 wyroku z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 477/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasądził od Wojewody Ś. na rzecz H. K. kwotę 4.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Sąd uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi różnicę między żądaną przez skarżącego wysokością odszkodowania w kwocie 400.000 zł a wysokością ustaloną w decyzji, to jest 263.056 zł. Na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2010 r. zażalenie złożył Wojewoda Ś., zarzucając mu naruszenie art. 216, art. 231, art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przepisów § 1, § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w prawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit., a w związku z § 6 pkt 6 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia organ nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu, że przedmiotem rozstrzygnięcia była należność pieniężna. Wskazano, że z treści skargi wynika, iż zakwestionowano przede wszystkim prawidłowość ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, ale ponadto również fakt nieprawidłowego umocowania osoby podpisującej decyzję organu pierwszej instancji oraz pominięcie rozważań w kwestii nieruchomości zamiennej. Zamiarem skargi było zatem wyeliminowanie z obrotu prawnego całej decyzji o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość, której jednym ze składników jest orzeczenie o wysokości odszkodowania. W związku z tym – zdaniem organu – należało uznać, że wpisem należnym od skargi w niniejszej sprawie jest wpis stały (a nie stosunkowy) w wysokości 200 zł, jako należny w sprawie z zakresu nieruchomości, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 5 wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów. Przedmiotem postępowania była bowiem skarga na decyzję Wojewody Ś. – czyli akt z zakresu administracji publicznej – a nie należność pieniężna. Zatem wpis stały powinien być ustalony w oparciu o art. 231 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego organ stwierdził, że również wysokość zwrotu kosztów zastępstwa procesowego powinna zostać ustalona w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, to jest w kwocie 240 zł, a nie w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 6 tegoż rozporządzenia, to jest w kwocie 3.600 zł Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zauważyć należy, że w niniejszej sprawie decyzja objęta skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dotyczyła wyłącznie kwestii przyznania i wypłaty odszkodowania za określoną nieruchomość. Przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji była zatem kwestia należności pieniężnej. W związku z tym stwierdzić należy, że przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach była należność pieniężna w rozumieniu art. 216 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od której według art. 231 tejże ustawy pobiera się wpis stosunkowy. Tym samym uznać należy, że bezskuteczny jest zarzut niniejszego zażalenia o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji art. 231 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oznacza to, że postanowienie dotyczące kosztów zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Gliwicach z dnia 17 grudnia r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.