I SAB/Wa 55/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie WSA Iwona Kosińska (spr.) WSA Bogdan Wolski Protokolant Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2010 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w przedmiocie wydania decyzji oddala skargę. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] polegającą, jak to określił w złożonej skardze, na "braku rozpatrzenia do chwili obecnej - pomimo obowiązku wynikającego z przepisu art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - sprawy znak [...]". W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu [...] marca 2008 r. wniósł wniosek, który zgodnie z pismem [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. Wydział [...] Oddział w S. z dnia [...] marca 2008 r. został przekazany, w związku ze zmianami organizacyjnymi w tym Wydziale, zgodnie z właściwością do Oddziału [...] [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. łącznie z pismem z dnia [...] października 2006 r. W ocenie skarżącego od dnia [...] marca 2008 r. organ nie wykonał czynności zmierzających do załatwienia sprawy, w szczególności nie podjął czynności zmierzających do ustanowienia kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu, a przez to nie podejmuje czynności zmierzających do wydania decyzji, mimo że zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. zobowiązał się do załatwienia sprawy w terminie dwóch miesięcy. Do chwili obecnej organ I instancji nie wydał rozstrzygnięcia, uchybiając tym samym obowiązkowi określonemu w przepisie art. 35 § 3 kpa. Nadto organ ten nie zawiadomił skarżącego o przyczynach zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy, co winien uczynić zgodnie z art. 36 kpa. Skarżący wyjaśnił również, że Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nie uznał za zasadne zażalenia na bezczynność organu administracji państwowej, o którym to postanowieniu skarżący powziął wiadomość w dniu [...] grudnia 2009 r. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o zobowiązanie Wojewody [...] do wydania decyzji oraz orzeczenie o zwrocie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie jako całkowicie niezasadnej. Wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie dotyczące oceny legalności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] marca 1982 r. zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości położonych w S. przy ul. [...] (obecnie [...]) pod budowę [...], jest zawieszone postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. i nie może być zostać podjęte z powodu braku możliwości powiadomienia wszystkich stron tego postępowania o złożonym przez m.in. skarżącego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest niezasadna. Bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w terminie wynikającym z przepisów prawa (art. 35 i art. 36 kpa) organ nie podejmuje żadnej czynności w danej sprawie lub wprawdzie te czynności podejmuje, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego wymaganego przepisami prawa aktu. W niniejszej sprawie skarżący zarzuciły organowi bezczynność w sprawie dotyczącej rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2003 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [..] marca 1982 r. zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości położonych w S. przy ul. [...] (obecnie [...]) pod budowę [...]. Obecnie zarzut ten nie może zostać uznany za zasadny. Jak wynika bowiem z akt sprawy, organ nadzoru postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowanie do czasu ustalenia następstwa prawnego po wszystkich współwłaścicielach lub użytkownikach nieruchomości objętych kwestionowaną decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] marca 1982 r. Równocześnie na podstawie art. 100 § 1 kpa organ zobowiązał wnioskodawcę do dostarczenia dokumentów potwierdzających następstwo prawne po nieżyjących [...] właścicielach nieruchomości objętych przedmiotową decyzją Prezydenta Miasta S. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy ostatecznym postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2004 r. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w sprawach dotyczących rozpoznawania skarg na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka biorąc za podstawę stan rzeczy (prawny i faktyczny) istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (a nie w chwili złożenia skargi), a ściślej zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie orzeczenia (np. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 29/96, niepubl., wyrok NSA z dnia 16 września 1998 r. sygn. akt IV SAB 37/97, niepubl.). Celem skargi na bezczynność nie jest bowiem samo stwierdzenie, iż organ administracji pozostawał w bezczynności, lecz spowodowanie ustania stanu bezczynności. Podkreśla to art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym w wyroku Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy może tylko zobowiązać organ administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Organy administracji zobowiązane są w myśl art. 35 § 1 kpa do załatwienia indywidualnych spraw bez zbędnej zwłoki, stosownie zaś do § 3 ww. przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Niezależnie jednak od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, że bezczynność organu ustaje, a Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność i uwzględnić żądania skargi o zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie (por. wyrok NSA z dnia 15 maja 2000 r., sygn. akt IV SAB 143/99, Lex 54746). W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zawieszone ostatecznym postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. W sytuacji, gdy postępowanie jest zawieszone, stronie służy skarga na bezczynność tylko w sytuacji, gdy organ nie wydaje postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania mimo oczywistego ustania przyczyny jego zawieszenia (po wyczerpaniu przewidzianego trybu) lub gdy wniosek strony o podjęcie zawieszonego postępowania nie jest rozpoznany. W obecnym stanie rzeczy taka sytuacja nie zachodzi. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bowiem bieg terminów przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Ostateczne postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego eliminuje możność powstania bezczynności związanej z upływem terminu załatwienia sprawy. Nie jest zatem możliwe wniesienie skargi na bezczynność, dopóki we właściwym trybie nie zostanie wzruszone postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnym. Podkreślić przy tym należy, że w trybie skargi na bezczynność nie można kwestionować prawidłowości postanowienia z dnia [...] marca 2004 r. Wszystkie ewentualne zarzuty dotyczące tego postanowienia mogły być skutecznie podniesione jedynie w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli w trybie art. 127 kpa. W tym stanie rzeczy podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku i Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).