II GSK 1029/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Sędzia NSA Cezary Pryca Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ośrodka Rekreacyjno - Wypoczynkowego B. Spółki z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Rz 384/10 w sprawie ze skargi Ośrodka Rekreacyjno - Wypoczynkowego B. Spółki z o.o. w B. na uchwałę Zarządu Województwa P. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie; 2. zasądza od Zarządu Województwa P. na rzecz Ośrodka Rekreacyjno - Wypoczynkowego B. Spółki z o.o. w B. 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 384/10, oddalił skargę Ośrodka Rekreacyjno-Wypoczynkowego B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na uchwałę Zarządu Województwa P. w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej. Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia. Ośrodek Rekreacyjno-Wypoczynkowy B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Wzrost konkurencyjności "ORW B." poprzez poszerzenie bieszczadzkiej oferty turystycznej" w ramach Działania 1.1 Wsparcie Kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B - Bezpośrednie dotacje inwestycyjne Regionalnego Programu Operacyjnego (RPO) Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013. Urząd Marszałkowski Departament Wspierania Przedsiębiorczości pismem z dnia [...] lutego 2010 r. poinformował skarżącą, że jej wniosek został oceniony negatywnie pod względem formalnym. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z Podręcznikiem kwalifikowania wydatków w ramach RPO Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013, który stanowi załącznik do Uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. wydatki na nabycie robót i materiałów budowlanych związanych z budową, przebudową pomieszczeń obiektów budowlanych, budowli i lokali, są kosztem kwalifikowanym do 70% całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Tymczasem we wniosku skarżącej wydatki stanowiły 100% wydatków kwalifikowanych. Stąd organ uznał, że przedstawione wydatki w całości nie kwalifikują się do objęcia wsparciem. Nieprawidłowość ta stanowiła naruszenie pkt 7 rozdziału nr 2 Regulaminu Konkursu na dofinansowanie projektów ze środków RPO Województwa Podkarpackiego na lata 2007 - 2013 w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka Działania 1.1 - Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, który stanowi załącznik nr 1 do Uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 25 czerwca 2009 r. Nr [...] (dalej: regulamin). Przy tym projekt nie spełniał kryterium dopuszczającego określonego w Szczegółowym Opisie Priorytetów RPO WP na lata 2007-2013, stanowiącym Załącznik do Uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., tj. "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu". Ośrodek Rekreacyjno-Wypoczynkowy B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. złożyła protest, nie godząc się z odrzuceniem wniosku. Instytucja Zarządzająca - Zarząd Województwa Podkarpackiego uchwałą z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oddaliła protest skarżącej. Ośrodek Rekreacyjno-Wypoczynkowy B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze zarzucono, że w uchwale z dnia [...] czerwca 2010 r., nie wskazano naruszonego przez skarżącą kryterium. Przy tym błędne wskazano niespełnienie kryterium rzeczowego projektu oraz błędne określono szczegółowe kryterium dopuszczające kwalifikowalność finansową projektu jako kwalifikowalność rzeczową projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalając skargę wskazał, że istota sporu na gruncie niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zaistniały przesłanki do odrzucenia wniosku skarżącej (negatywnej oceny formalnej) z tej przyczyny, że nie spełniał on kryterium dotyczącego kwalifikowalności wydatków ponieważ wszystkie wykazane w nim wydatki kwalifikowane dotyczyły zakupu materiałów i robót budowlanych. Sąd podniósł, że zgodnie z pkt 1.7 regulaminu "Kwalifikowalność wydatków" do wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem zalicza się wydatki poniesione przez wnioskodawcę pod warunkiem, że wydatki te są niezbędne do realizacji projektu oraz zostały poniesione zgodnie z zasadami określonymi w Podręczniku kwalifikowania wydatków w ramach RPO Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 (dalej: podręcznik). Pkt 5.1.1.2 podręcznika Schemat B - Bezpośrednie dotacje inwestycyjne - określa wydatki kwalifikowane jako wydatki na nabycie robót i materiałów budowlanych związanych z budową, przebudową pomieszczeń obiektów budowlanych, budowli i lokali, są kosztem kwalifikowanym pod warunkiem, że są niezbędne do prawidłowej realizacji i osiągnięcia celów projektu (w tym sieci wodociągowe, kanalizacyjne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacje wykonywane w granicach działki, na której znajduje się obiekt budowlany). Wydatki te są kosztem kwalifikowanym do 70% całkowitych wydatków objętych wsparciem. Wobec powyższego aby ustalić wysokość dofinansowania zakupu materiałów i robót budowlanych w pierwszej kolejności należy ustalić ile wynoszą całkowite wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem. Dopiero bowiem 70% tych wydatków będzie mogło stanowić wydatek kwalifikowany na zakup materiałów i robót budowlanych. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie jedynymi wydatkami przewidzianymi w projekcie były wydatki na zakup materiałów i robót budowlanych albowiem nie występowały inne wydatki kwalifikowane. Wspomniane wydatki stanowiły 100% wydatków kwalifikowanych. W konkluzji WSA stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko Instytucji Zarządzającej, iż wniosek skarżącej nie spełniał kryterium rzeczowego, gdyż w konkursie w ramach którego został złożony oceniany wniosek nie można było całości wydatków kwalifikowanych w nim przewidzianych przeznaczyć na zakup materiałów i robót budowlanych. Oznacza to, że zakres rzeczowy zgłoszonego wniosku nie mógł obejmować tylko i wyłącznie robót budowlanych. Z tej przyczyny Sąd pierwszej instancji nie podzielił zarzutów skargi, że Instytucja Zarządzająca kryterium dotyczące kwalifikowalności finansowej projektu potraktowała jako kwalifikowalność rzeczową projektu. Ośrodek Rekreacyjno-Wypoczynkowy B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, wniosła o jego uchylenie i stwierdzenia, że "ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa Podkarpackiego" ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Na podstawie art. 30 d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.; dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie: I. Przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 30 c ust. 3 punkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nieuwzględnienie skargi w sytuacji, w której istniały podstawy do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo poprzez: a) błędne przyjęcie, że dokonana ocena projektu nie narusza prawa; b) błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że ocena została dokonana w sposób rzetelny i nie naruszający prawa; c) błędne przyjęcie przez sąd, że skarżący ogranicza się do kwestionowania samej negatywnej oceny formalnej wniosku, podczas gdy skarżący zarzucił naruszenie prawa przez organ tj. trybu przeprowadzenia oceny w postaci niedostatecznego i nieprecyzyjnego uzasadnienia wyników oceny przez organ, a tym samym brak rzetelności dokonywanej oceny; d) nierozpatrzenie zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa poprzez nierozpatrzenie zarzutów przy dokonywaniu oceny według poszczególnych kryteriów oceny. 2. art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez brak odniesienia się do zarzutów, wskazujących na naruszenie prawa przy dokonywaniu oceny projektu biorąc pod uwagę poszczególne kryteria oceny, a także nieuprawnione przyjęcie, że wskazane przez skarżącego naruszenia prawa odnoszą się jedynie do odpowiedzi na pytania czy projekt spełnia kryterium kwalifikowalności wydatków - myląc jednocześnie pojęcia "wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem" z pojęciem "wydatków kwalifikowanych". II. Przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.: 1) art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez błędne uznanie, że uzasadnienie negatywnej oceny projektu nie mieści się w zakresie trybu przeprowadzenia oceny, a w konsekwencji przyjęcie, że nieprecyzyjne i niedostateczne uzasadnienie wyników oceny nie stanowi naruszenia prawa; 2) art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niewzięcie pod uwagę, iż Instytucja Zarządzająca nie zapewniła przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, w tym ustalające zasady przeprowadzania konkursu, stanowią uregulowania pozostające poza systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego (odnoszą się bowiem tylko do relacji między właściwą instytucją a zainteresowanymi otrzymaniem pomocy z programu operacyjnego wnioskodawcami, którzy składając do niego aplikacje wyrażają zgodę na poddanie się wymaganiom danego programu). Uregulowania te nie mogą być jednak wykładane w sprzeczności z aktami prawa powszechnie obowiązującego dotyczącymi bezpośrednio konkretnej sfery działalności publicznoprawnej. Skarżąca podkreśliła, że Sąd nie uwzględnił oceny uregulowań zawartych w Kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach RPO województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO, oraz Szczegółowego Opisu Priorytetów RPO woj. Podkarpackiego na lata 2007-2013. Nie wziął pod uwagę sensu kryteriów dopuszczających i kryteriów poprawności oceny formalnej zawartych w liście sprawdzającej dotyczącej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków EFRR w trybie standardowym w ramach osi priorytetowej i RPO województwa podkarpackiego na lata 2007-2013. Zdaniem skarżącej, Sąd nie ustosunkował się do niektórych wskazanych w skardze argumentów. WSA pominął ocenę wniosku w świetle Kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, na podstawie którego to dokumentu jest dokonywana ocena formalna wniosku oraz wybór projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. W regulaminie w pkt 5 .1 - Ocena formalna projektu ust. 3 wskazano, że ocena formalna wniosku dokonywana jest zgodnie z kryteriami określonymi przez Instytucję Zarządzającą RPO Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 i zatwierdzonymi dla danego Działania przez Komitet Monitorujący w oparciu o listę sprawdzająca dotyczącą oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym. Autor skargi kasacyjnej podkreślił, że Sąd nie dokonał ustaleń faktycznych związanych z listą sprawdzającą w kontekście błędnych uzasadnień odpowiedzi na protesty złożone przez skarżącą mimo, iż w kryteriach kwalifikowalności zakresu finansowego projektu został on we wszystkich zakresach oceniony pozytywnie w tym w zakresie wysokości kosztów kwalifikowanych, poziomem wkładu własnego oraz maksymalnym udziale wkładu własnego. Pozostaje to w sprzeczności z uzasadnieniami Instytucji Zarządzającej odrzucającej protesty na podstawie nieprawidłowości zakresu rzeczowego projektu z powołaniem się na poziom kosztów kwalifikowanych, gdy ten jest kryterium oceny kwalifikowalności finansowej projektu ocenionej pozytywnie. Skoro w liście oceny formalnej projektu dotyczącej zakresu finansowego projektu został on oceniony we wszystkich kategoriach pozytywnie to nie uprawnione jest uzasadnienie decyzji o odrzuceniu projektu nieprawidłowym poziomem kosztów kwalifikowanych. Skarżąca podniosła, że Sąd błędnie przyjął, iż poziom wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem jest tożsamy z poziomem kosztów kwalifikowanych Analizując ten aspekt sprawy Sąd pierwszej instancji przyjął za pewne stwierdzenia Instytucji Zarządzającej, iż skarżąca naruszyła poziom kwailifikowalności zakresu rzeczowego projektu, podczas gdy poziom kosztów kwalifikowanych, który kwestionuje Instytucja Zarządzająca jest kryterium finansowym kwalifikowalności projektu, a nie jak błędnie przyjęła Instytucja Zarządzająca kryterium rzeczowym. Ponadto Sąd nie dostrzegł sprzeczności między stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu odpowiedzi na protest Instytucji Zarządzającej a oceną zawartą w liście sprawdzającej, dotyczącej oceny formalnej oraz Kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący. W ocenie skarżącej, Sąd błędnie przyjął, że ograniczyła się ona do kwestionowania samej negatywnej oceny formalnej wniosku, podczas gdy Spółka zarzuciła naruszenie przez organ trybu przeprowadzenia oceny w postaci niedostatecznego i nieprecyzyjnego uzasadnienia i wskazania błędnej podstawy. Instytucja Zarządzająca w uzasadnieniu odpowiedzi na protesty błędnie wskazała podstawę oddalenia protestu tj. szczegółowe kryterium dopuszczające kwalifikowalność finansową projektu jako kwalifikowalność rzeczową projektu, podając je niezgodne z przepisami. Następstwem tego jest brak jednoznaczności w ocenie co do tego, które kryteria uznano za niespełnione w przedłożonym wniosku. Zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju właściwa instytucja zamieszcza wyniki oceny projektu i ich uzasadnienie. Informacja podlegająca ocenie sądu musi wskazywać powody, które zdecydowały o negatywnym wyniku kontroli i w konsekwencji o odrzuceniu wniosku. Dopiero w oparciu o taką treść informacji, sąd rozpatrujący skargę, jest w stanie poznać stanowisko organu, odnieść się do zarzutów przedstawionych w skardze i stwierdzić, czy zawarta w tym stanowisku ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem, czy też to prawo narusza. Strona wnosząca skargę kasacyjną podniosła, że przyznanie punktów w poszczególnych kategoriach wymagało wnikliwego uzasadnienia w celu poznania motywacji oceniającego. W toku ponownego rozpatrywania sprawy Zarząd Województwa winien przeprowadzić procedurę odwoławczą zgodnie z pkt 6 regulaminu. W szczególności winien odnieść się do wszystkich zarzutów, podniesionych w proteście, korzystając z możliwości, przewidzianych w pkt 6 ust. 2 regulaminu. Natomiast uzasadnienie dotyczące oddalenia protestu zostało ograniczone do zacytowania przepisów regulaminu konkursu oraz podręcznika beneficjenta, które w przypadku wniosku skarżącej zostały przytoczone niewłaściwie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty skargi kasacyjnej w istocie sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska Sądu pierwszej instancji, który uznał, że ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu I RPO Województwa Podkarpackiego pn. "Wzrost konkurencyjności ORW Bystre poprzez poszerzenie bieszczadzkiej oferty turystycznej" została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawa. Sąd pierwszej instancji uznał bowiem, że Instytucja Zarządzająca przeprowadzając ocenę formalną wniosku słusznie przyjęła, iż nie spełniał on kryterium rzeczowego, gdyż nie można było całości wydatków kwalifikowanych w nim przewidzianych przeznaczyć na zakup materiałów i robót budowlanych. Z kolei skarżąca w toku procedury odwoławczej i postępowania sądowoadministracyjnego twierdziła, że kryterium kwalifikowalności rzeczowej nie obejmuje wysokości wydatków kwalifikowanych, których poziom określony we wniosku był przyczyną jego negatywnej oceny. W związku z tym ocena wniosku została przeprowadzona nierzetelnie, a rzeczywiste powody jego dyskwalifikacji pozostały nieznane. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisku skarżącej nie można odmówić słuszności. Sąd pierwszej instancji dokonując kontroli kwestionowanej oceny i formułując wniosek o jej zgodności z prawem nie uwzględnił bowiem wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że sposób oceny wniosków i wyboru projektów do dofinansowania został określony w regulaminie konkursu. Stosownie do postanowień regulaminu, system naboru wniosków obejmuje: ocenę formalną, ocenę merytoryczną, wybór projektów do dofinansowania w drodze uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego i podpisanie umowy o dofinansowanie (pkt 5 regulaminu). Stosownie do pkt 5.1.1. regulaminu ocena formalna polega na potwierdzeniu, że złożony wniosek o dofinansowanie realizacji projektu wraz z załącznikami jest kompletny i wypełniony zgodnie z wytycznymi oraz odpowiednimi przepisami prawa. Oceny formalnej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonują pracownicy Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości na zasadzie "dwóch par oczu", zgodnie z kryteriami formalnymi określonymi przez Instytucję Zarządzającą RPO Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013 i zatwierdzonymi dla danego działania przez Komitet Monitorujący w oparciu o Listę sprawdzającą dotyczącą oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym (pkt 5.1.3. regulaminu). Wniosek zostaje odrzucony, gdy posiada poważne braki lub błędy formalne, których nie ma możliwości uzupełnienia lub poprawy (pkt 5.1. 11 regulaminu). Kryteria oceny wniosków zostały określone w Szczegółowym Opisie Priorytetów RPO Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013. Wśród kryteriów formalnych wyróżniono kryteria administracyjne i kryteria dopuszczające, do których zaliczono: kwalifikowalność wnioskodawcy, kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu, kwalifikowalność zakresu finansowego projektu oraz terminowość i prawidłowość dostarczenia wniosku. Wynik przeprowadzonej oceny formalnej wniosku znajduje odzwierciedlenie w Liście sprawdzającej dotyczącej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym. O wynikach oceny formalnej wnioskodawca zostaje poinformowany pismem, a w przypadku negatywnej oceny w piśmie zawarta jest informacja o przyczynach negatywnej oceny oraz o możliwości złożenia protestu (pkt 5.1.14. regulaminu). Przy tak ustalonych zasadach konkursu nie powinno ulegać wątpliwości, że informacja o przyczynach negatywnej oceny musi pozostawać w ścisłym związku z danymi zawartymi w Liście sprawdzającej dotyczącej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym. Brak pełnej zgodności w tym zakresie może uzasadniać wątpliwości co do rzetelności przeprowadzonej oceny. W rozpoznawanej sprawie zarówno w informacji o negatywnym wyniku oceny formalnej jak i informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu Instytucja Zarządzająca wskazała jako przyczynę nie spełnienie kryterium kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu. Jednocześnie w uzasadnieniach wspomnianych informacji podano, że wydatki przewidziane w projekcie stanowią 100% wydatków kwalifikowanych, podczas gdy zgodnie z podręcznikiem wydatki na nabycie robót i materiałów budowlanych związanych z budową, przebudową pomieszczeń obiektów budowlanych, budowli i lokali, są kosztem kwalifikowanym do 70% całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Tymczasem jak wynika z Listy sprawdzającej dotyczącej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym, w ramach kryterium kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu oceniana jest zgodność wniosku o dofinansowanie z: celem odpowiedniego działania i osi priorytetowej RPO, uzasadnieniem działania/osi priorytetowej przedstawionym w punkcie 12 szczegółowego opisu danego działania URPO WP, przykładowymi rodzajami projektów wymienionymi w punkcie [...] szczegółowego opisu danego działania URPO WP, szczegółowymi zasadami określonymi w Regulaminie Konkursu dla danego naboru wniosków, dodatkowymi wytycznymi i wyjaśnieniami Instytucji Zarządzającej, Linią demarkacyjną pomiędzy Programami Operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej. W związku z tym stwierdzić należy, że podana przez Instytucję Zarządzającą przyczyna negatywnej oceny wniosku nie mieści się w ramach kryterium kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu. Zgodność minimalnej/ maksymalnej wartości kosztów kwalifikowanych projektu z zapisami URPO WP dla danego działania i regulaminem danego konkursu podlega natomiast ocenie w ramach kwalifikowalności zakresu finansowego projektu. Należy jednak zauważyć, że Instytucja Zarządzająca w tym zakresie nie zakwestionowała wniosku skarżącej, ograniczając się do uchybień dotyczących kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu. Podkreślenia przy tym wymaga, że według danych zawartych w Liście sprawdzającej dotyczącej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym, wniosek skarżącej został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryterium kwalifikowalności zakresu finansowego projektu. W związku z tym stwierdzić należy, że istnieją rozbieżności między oceną zawartą w Liście sprawdzającej dotyczącej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w trybie standardowym a informacjami o wyniku oceny i wyniku procedury odwoławczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę, nie dostrzegł i nie rozważył dostatecznie wskazanej rozbieżności, zwłaszcza w kontekście obowiązków Instytucji Zarządzającej dotyczących zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektu przy zastosowaniu przejrzystych reguł (art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Skarżąca słusznie podnosi, że uzasadnienie zarówno informacji o negatywnej ocenie projektu, jak i będące jej powtórzeniem, uzasadnienie informacji o wyniku procedury odwoławczej, są niedostateczne oraz nieprecyzyjne i w istocie nie wyjaśniają powodów jakimi kierowała się Instytucja Zarządzająca. W tej sytuacji motywy podjętych działań pozostają niejasne i budzą wątpliwości co do rzetelności przeprowadzonej oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie poświęcił jednak tej kwestii należytej uwagi, a bez jej rozważenia stanowisko o przeprowadzeniu oceny wniosku w sposób nie naruszający prawa należało ocenić jako przedwczesne i sformułowane z naruszeniem art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Stwierdzenie przez Sąd pierwszej instancji, że ocena została przeprowadzona prawidłowo wymagać będzie uprzedniego zbadania, czy istotnie wniosek o dofinansowanie w istocie nie spełnia, wskazanego przez Instytucję Zarządzającą, kryterium kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu, jednak przy uwzględnieniu parametrów podlegających ocenie w ramach tego kryterium, a nie innych aspektów oceny formalnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w związku z §14 ust 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).