II FZ 685/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. i A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 330/10 w sprawie ze skargi A. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 24 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 330/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 24 marca 2010 r. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia skarżący nie przywołali żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania wobec nich trudnych do odwrócenia skutków. Trudno bowiem uznać za takie uzasadnienie powołanie się przez stronę skarżącą na wiek (69 i 67 lat), pogarszający się stan zdrowia (potwierdzony dokumentacją medyczną) oraz niskie dochody z tytułu świadczeń uzyskiwanych z zaopatrzenia emerytalnego. Warunkiem bowiem uwzględnienia żądania o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd wskazał, że z treści zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, iż w 2006 r. skarżący byli współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej o łącznej powierzchni 6,3408 ha, położonej w miejscowości J. przy ul. S. [...], o księdze wieczystej numer [...]. Posiadają koncesję Nr [...] z dnia 31 czerwca 1994 r. na eksploatację złoża kruszywa naturalnego "J.", udzieloną na okres do dnia 27 stycznia 2009 r. Od 2003 r. użytkują budynek mieszkalno - usługowy o ogólnej powierzchni użytkowej 988,20 m². Stwierdził, że sytuacja życiowa i materialna strony nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, że SKO wydało decyzję wymiarową podatku od nieruchomości na podstawie fałszowanych dokumentów przez Urząd Gminy J. oraz sfałszowane zakwalifikowanie przez Wydział ksiąg Wieczystych Aktu Notarialnego (w załączeniu) zaliczając działkę [...] sprzedaną jako działkę do scalenia z działka sąsiadującą stanowiąca nieużytek o powierzchni 1208 m2, opłaconą wg załączonych pism i procedur, by ponownie zrobić w rejestrach drogą i obciążać podatkiem od nieruchomości w kwocie 1208 m2 x 70gr = 845 zł rocznie, co przez okres 17 lat wraz z nienależnymi odsetkami daje ponad 41.000 zł. Mimo wielokrotnych monitów ze strony skarżących nie dokonano żadnych zmian. Zgłosili oni zmianę sposobu użytkowania budynków, jednak bez skutku, mimo przedstawionych dokumentów obciążano ich jak za budynki usługowe, co było sprzeczne z prawem, zawyżając podatki. Zawyżono też, poprzez znajomego biegłego areał prowadzonej działalności eksploatacji kruszywa, wbrew stanowisku i dokumentom Urzędu Wojewódzkiego, jak również Okręgowego Urzędu Górniczego w W. oraz wydanej przez Wójta Gminy decyzji środowiskowej w sprawie prowadzenia eksploatacji na poziomie 2,20 ha jak pod koniec 2007 r. i początek 2008 r. Tym samym zawyżono podatek od nieruchomości ponad 11.000 zł. Żalący się podnieśli, że A. W. ma lat 69, jest inwalidą, emerytowanym wojskowym. Od 2006 r. cierpi na chorobę nowotworową – raka płaskonabłonkowego oraz wiele chorób wykazanych w przedstawionej dokumentacji. Zmuszony jest pracować, gdyż pobierana emerytura w wysokości brutto 1.207 zł, obciążona nienależnymi podatkami, nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, zaś jego żona po potrąceniach pobiera emeryturę w wysokości 550 zł. Po 17 latach Adam Wilk został jako emeryt wojskowy pozbawiony praw nabytych, czyli bezpłatnej opieki zdrowotnej oraz leków, co miał zagwarantowane konstytucyjnie. Skarżący wskazali, że Wójt Gminy J. nie panuje nad finansami gminy, a podatki naliczane są niewłaściwie. W powyższej sprawie Regionalna Izba Obrachunkowa w W. interweniuje, potwierdzając błędy, czy wręcz nadużycia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wynika, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Stosownie bowiem do jego treści sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte więc w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). W niniejszej sprawie podatnicy nie uprawdopodobnili możliwość zaistnienia przesłanek wskazanych w w/w przepisie. Nie można bowiem uznać za takie uprawdopodobnienie stwierdzenia strony, że organ wydał decyzję wymiarową w podatku od nieruchomości na podstawie fałszowanych dokumentów, czy też przekonania skarżących, że podatki naliczane są niewłaściwie. Sama zaś kwota decyzji nie oznacza, że wystąpią wskazane wyżej konsekwencje. Także pogarszający się stan zdrowia skarżącego nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, szczególnie, że podatnicy otrzymują świadczenia emerytalne, użytkują też budynek mieszkalno-usługowy. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazali, jakie to trudne do odwrócenia skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji ani nie wykazali, aby nie były one możliwe do usunięcia. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.