II FZ 337/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie sędzia WSA del. Małgorzata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 147/10 w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 24 listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za I – V 2006 r. postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 marca 2010 r. Przewodniczącego Wydziału III-go, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał K. M. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pisemne wezwanie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 30 marca 2010 r. W odpowiedzi na nie, skarżący wniósł zażalenie z dnia 6 kwietnia 2010 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego, żądając jego uchylenia. Uzasadniając swe żądanie, skarżący podniósł, że od 2 grudnia 2009 r. pozostaje na zwolnieniu lekarskim, a jedynym źródłem utrzymania jego trzyosobowej rodziny jest emerytura matki. Podkreślił, że nie stać go na opłacenie wpisu, a zatem obowiązek jego uiszczenia uniemożliwi mu dochodzenie swych praw przed sądem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2010 r. zobowiązano skarżącego do oświadczenia, czy ww. pismem z dnia 6 kwietnia 2010 r. wniósł zażalenie na zarządzenie w przedmiocie obowiązku uiszczenia wpisu, czy też domaga się zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Pismo z Sądu w tym zakresie zostało doręczone w dniu 16 kwietnia 2010 r. Z powodu tego, że skarżący nie ustosunkował się jednak do postawionych pytań, kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału dnia 8 czerwca 2010 r. zdecydowano o przedstawieniu do rozpatrzenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt z zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei stosownie do powołanego w kwestionowanym zarządzeniu § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w zależności od tej wysokości określany jest procentowo. Zgodnie z tym przepisem wynosi on 4% spornej kwoty należności podatkowej, nie mniej jednak niż 100 zł. Prawidłowo zatem Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu określił w tej sprawie wysokość należnego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwanie przez Sąd do uiszczenia przez skarżącego wpisu w takiej wysokości odpowiadało więc prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając bezzasadność zażalenia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.