IV SA/Gl 391/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.P. na opinię służbową Naczelnika Sekcji Prewencji Komendy Miejskiej Policji w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opinii o służbie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Naczelnik Sekcji Prewencji Komendy Miejskiej Policji w B. w dniu [...], nr [...] sporządził opinię służbową w stosunku do nadkomisarza S.P. za okres służby od dnia [...] do dnia [...]. W dniu [...] S.P. został zapoznany z powyższą opinią, od której w dniu [...] wniósł odwołanie do Komendanta Miejskiego Policji w B. Pismem z dnia [...], nr l.dz. [...] skarżący został poinformowany o powołaniu przez Komendanta Miejskiego Policji w B. komisji do zbadania zaskarżonej opinii oraz o braku możliwości złożenia od niej odwołania. W kolejnym piśmie z dnia [...], nr l.dz. [...] Komendant stwierdził, iż w dniu [...] komisja sporządziła sprawozdanie i zawnioskowała o utrzymanie w mocy zaskarżonej opinii służbowej. Kierując się wnioskiem komisji utrzymał w mocy tę opinię. S.P. pismem z [...] zawnioskował o zapoznanie z całością materiałów będących podstawą wydanej opinii oraz wskazanie możliwości zaskarżenia opinii do sądu. Komendant Miejski Policji w B. w piśmie z dnia [...] poinformował skarżącego, iż odpowiedzi udzielił mu w pismach z dnia [...] i [...] i nie wymagają one dodatkowych wyjaśnień. Pismem z dnia [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na opinię służbową z dnia [...]. Wniósł o jej uchylenie i sporządzenie nowej opinii służbowej. Podniósł, iż naruszone zostały zasady prawidłowego postępowania poprzedzającego wydanie opinii, która ma cechy dowolności. Ponadto nie został pouczony o sposobie zakończenia procedury opiniowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w B. wniósł o jej odrzucenie. Podał, że procedura dotycząca wydania opinii o służbie została przeprowadzona prawidłowo oraz, że skarżący został prawidłowo poinformowany o sposobie jej zakończenia. Zdaniem organu opiniowanie służbowe policjanta mieści się w zakresie spraw wynikających z podległości służbowej między przełożonymi a podwładnymi, określonych w art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepisy ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2002 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie opiniowania służbowego funkcjonariuszy Policji oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz. U. z 2002 r., Nr 98, poz. 890 ze zm.) nie przewidują możliwości zaskarżania opinii służbowych do sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zatem skargę można wnieść wyłącznie na orzeczenie organu II instancji. Z treści skargi wynika, że przedmiotem skargi jest opinia służbowa Naczelnika Sekcji Prewencji Komendy Miejskiej Policji w B. z dnia [...], nr [...], od którego skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od zapoznania się z opinią do Komendanta Miejskiego Policji w B. za pośrednictwem organu wydającego opinię, o czym został prawidłowo pouczony. Z powyższego wynika, iż rozstrzygnięcie, które skarży S.P. jest rozstrzygnięciem, od którego przysługuje środek zaskarżenia. Tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.