I SA/Bd 640/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA I. Najda - Ossowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na rozstrzygnięcie Województwa K. – P. z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych Syg akt I SA/ Bd 640/09 U Z A S A D N I E N I E Skarżący złożył skargę na "decyzję Urzędu Marszałkowskiego Województwa K.-P. w T. z [...]" odrzucającą wniosek skarżącego o dofinansowanie złożonego projektu pt. "Zakup nieruchomości zabudowanej, maszyn i sprzętu rehabilitacyjnego w celu dywersyfikacji działalności przedsiębiorstwa P. w T.". W uzasadnieniu skargi powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2007r w sprawie II GPS 3/06, która, zdaniem skarżącego, wskazuje na podstawę prawną rozpoznania skargi tej treści przez sąd administracyjny. Mając to na uwadze skarżący wnosił o uchylenie w całości zaskarżonej "decyzji" zarzucając organowi naruszenie art. 107 kpa oraz art. 6 do 11 kpa, jak również naruszenie prawa materialnego w postaci art. 29 ust 4 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz przepisów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007 – 2013 w zakresie postanowień dotyczących działania 5.2.2. i 6.2. Okoliczności faktyczne sprawy przedstawiały się następująco: skarżący złożył 26.11.2008r wniosek w odpowiedzi na konkurs RPOWKP /5.2.2/2008 w ramach Osi Priorytetowej 5 "Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013, który ogłoszony został 29.08.2008r. Skarżący pismem z 30.04.2009r został poinformowany o otrzymaniu dla projektu negatywnej oceny merytorycznej i odrzuceniu wniosku z powodu niespełnienia wskazanych uchybień (otrzymał pouczenie, że na podstawie art. 30 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przysługuje mu możliwość złożenia protestu od wyników oceny komisji do Wojewody). W odpowiedzi skarżący wniósł protest 18.05.2009r. Pismem Wojewody K.-P. z 26 czerwca 2009r został poinformowany o pozytywnym rozpatrzeniu protestu; jednocześnie w piśmie zawarto pouczenie, że wyniki ponownej oceny są wiążące i kończą procedurę odwoławczą na danym etapie oceny wobec wniosku. Nie przysługuje też żaden środek odwoławczy z art. 30 ustawy. Kolejna ocena wniosku nastąpiła w dniu 6 lipca 2009 i projekt został ponownie odrzucony, o czym skarżący powiadomiony został pismem z 20.07.2009. Mimo braku pouczeń o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, skarżący wywiódł przedmiotową skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że przepisy postępowania sądowo-administracyjnego nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Uzasadniając takie stanowisko organ wskazał na art. 37 ustawy z 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.09.84.712) oraz art. 14 ustawy z 07 listopada 2008r o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U.08.216.1370) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2004r, nr 162, poz.1692) albowiem nie ma właściwości rzeczowej sądu administracyjnego do jej rozstrzygnięcia. Analizując najpierw przepisy ustawowe regulujące postępowanie dla przedmiotowej skargi, należy wskazać, że powołana ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do nowelizacji obowiązującej od 20 grudnia 2008r nie przewidywała do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na jej podstawie przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego, wprost wykluczając taką możliwość w art. 37 ustawy. Przepis ten został znowelizowany ustawą z 07 listopada 2008r o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności poprzez usunięcie zapisu o niestosowaniu przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego. Dodatkowo ustawa wprowadziła szereg nowych przepisów (art. 30a, 30b,30c,30d, 30e,30f, 30g), które szczególnie uregulowały procedurę postępowania oraz wnoszenia skarg do sądów administracyjnych. Jednocześnie jednak powyższa ustawa nowelizująca, w ramach regulacji przejściowych zawiera art. 14 stanowiący, że nowelizacji nie stosuje się do konkursów ogłoszonych przed jej wejściem w życie a postępowanie odwoławcze toczy się na podstawie przepisów obowiązujących w dniu ukazania się ogłoszenia o rozpoczęciu konkursu. Ponieważ ogłoszenie konkursu, na który wnioskiem odpowiedział skarżący nastąpiło 29 sierpnia 2008r, w sprawie zastosowanie mają regulacje sprzed nowelizacji. Skarżący swoje uprawnienie do wniesienia skutecznej skargi do sądu administracyjnego wyprowadza z uchwały NSA wydanej w sprawie II GPS 3/06 z 22.02.2007r., która stwierdza, że odrzucenie wniosku, o którym mowa w art. 26 ust 1 ustawy z 20 kwietnia 2004r o Narodowym Planie Rozwoju następuje w formie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 26 ust 2 tej ustawy. Stanowisko skarżącego, co do możliwości uznania pisma Urzędu Marszałkowskiego Województwa K.-P. z dnia [...] za decyzję administracyjną i zaskarżenia takiego aktu do sądu administracyjnego nie jest trafne. W przeciwieństwie bowiem do stanu faktycznego i prawnego, na tle których zapadła powołana uchwała, w niniejszej sprawie stan prawny obowiązujący dla wniosku skarżącego nie budzi wątpliwości i nie wymaga dodatkowej interpretacji: wykluczone zostały wprost przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz postępowania sądowo-administracyjnego na podstawie art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Nie można z pominięciem tego zapisu ustawy poszukiwać charakteru rozstrzygnięcia w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego a następnie wskazywać na skargę do sądu administracyjnego. Ustawodawca ma prawo konstruować odrębne procedury postępowania dla poszczególnych działań mając na uwadze ich specyfikę np. ograniczone czasowo funkcjonowanie. Wykluczenie możliwości wnoszenia skargi do sądu administracyjnego przy jednoczesnym późniejszym wprowadzeniu takiej sądowej kontroli po nowelizacji nie czyni automatycznie dotychczasowych przepisów niekonstytucyjnymi, albowiem należy ochrony prawnej poszukiwać poza systemem sądownictwa administracyjnego. Wskazywanie na sposób postępowania pozostaje poza przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę i na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrócił z urzędu skarżącemu uiszczony wpis.