II GSK 1242/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1156/10 w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1156/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę G. D. (zwanego dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oraz zwrócił skarżącemu kwotę 900 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W świetle uzasadnienia sądu pierwszej instancji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na w/w decyzję w kwocie 900 złotych w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 czerwca 2010 r. Skarżący uiścił wpis sądowy w dniu 29 czerwca 2010 r. Jak wskazał sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, (w tym od skargi), pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie, zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 900 złotych zostało przesłane przy piśmie sądowym z dnia 12 czerwca 2010 r. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 czerwca 2010 r. Skarżący powinien wykonać zarządzenie w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego bieg upływał z końcem dnia 28 czerwca 2010 r. Z informacji udzielonych przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wynika natomiast, że żądana kwota została uiszczona w dniu 29 czerwca 2010 r., a więc z uchybieniem podanego terminu. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz nadania właściwego biegu wniesionej skardze. Skarżący, w oparciu o art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucił naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu jej nieopłacenia oraz art. 67 § 1 i art. 72 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż doręczenie zarządzenia wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało stronie. W uzasadnieniu skarżący przyznał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu zostało doręczone w dniu 21 czerwca 2010 r., jednak nie skarżącemu, ale jego matce, która jest osobą starszą i nie w pełni samodzielną. Skarżący w tym czasie przebywał poza domem, w podróży służbowej, z której powrócił w dniu 28 czerwca 2010 r. W tym dniu powziął informację o skierowanym do niego zarządzeniu. Opłata została wprawdzie wniesiona po upływie terminu, jednak wezwanie nie nastąpiło do rąk adresata. Nie można zatem skarżącemu czynić zarzutu, że uchybienie terminu nastąpiło z jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji, gdy od skargi nie zostanie uiszczony wpis przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 zd. drugie p.p.s.a.) W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionował faktu uiszczenia wpisu od skargi po upływie siedmiodniowego terminu. Zarzucił jedynie, że zarządzenie Przewodniczącego w tym przedmiocie nie zostało mu doręczone osobiście, ale odebrała je matka skarżącego, która przekazała mu przesyłkę w dniu 28 czerwca 2010 r. Stanowisko skarżącego nie ma jednak wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu, przesyłka została bowiem doręczona skutecznie. Zgodnie z art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Przepis ten reguluje jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, gdy przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata. Przyjmuje się wówczas fikcję prawną, że takie doręczenie nastąpiło. Z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przesyłkę odebrał dorosły domownik – matka skarżącego. Skarżący nie podważa tej okoliczności, wskazując jedynie na późniejsze przekazanie mu przesyłki. Opisane przez skarżącego okoliczności nie mają jednak znaczenia dla oceny skuteczności doręczenia z punktu widzenia art. 72 p.p.s.a., mogą być jednak podnoszone w przypadku ewentualnego złożenia przez skarżącego wniosku i przywrócenie terminu. Doręczenie dokonane w trybie art. 72 p.p.s.a. do rąk dorosłego domownika jest zatem traktowane jako równoznaczne z doręczeniem stronie i wywołuje takie same skutki, łącznie z rozpoczęciem biegu terminów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo zatem odrzucił skargę, bowiem w wyznaczonym terminie siedmiu dni nie został uiszczony wpis od skargi. Przyczyny podane przez skarżącego w zażaleniu mogłyby podlegać rozważeniu w razie ubiegania się przez niego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, natomiast pozostają bez wpływu na fakt istnienia spóźnienia w uiszczeniu należnej opłaty. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 oraz 182 § 1 i § 3 p.p.s.a.