I SA/Gd 218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] "A" A. L. i J. L. Spółka jawna z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 grudnia 2010 r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 9 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa [...] "A" A. L. i J. L. Spółka jawna z siedzibą w P. – dalej jako "Spółka", utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9 października 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. Powyższa decyzja organu odwoławczego, wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia, została doręczona pełnomocnikom Spółki w dniu 28 grudnia 2009 r. Na powyższą decyzję Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego [...], w dniu 26 stycznia 2010 r. złożyła za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą przesłała bezpośrednio do tutejszego Sądu. Przedmiotowa skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 29 stycznia 2010 r. i tego samego dnia została przesłana Dyrektorowi Izby Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248). Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 28 grudnia 2009 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał w dniu 27 stycznia 2010 r. Strona skarżąca co prawda wniosła w ww. terminie skargę na ww. decyzję, jednakże nie do organu administracji, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu, zaś przekazanie przedmiotowej skargi zgodnie z właściwością nastąpiło w dniu 29 stycznia 2010 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.