IV SA/Gl 392/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.P. na opinię służbową Naczelnika Sekcji Prewencji Komendy Miejskiej Policji w B. z dnia [...] r. w przedmiocie funkcjonariuszy policji postanawia : odrzucić skargę Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a w myśl § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżona opinia Naczelnika Sekcji Prewencji Komendy Miejskiej Policji w B. z dnia [...] r. jest aktem prawa zapadłym w I instancji. Zawiera ona prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania od niej. Zatem dopiero w przypadku wyczerpania powyższego trybu odwoławczego skarżącemu przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego na wydaną w tym trybie decyzję Komendanta Miejskiego Policji w B. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponieważ, jak wyżej wykazano skarżący zaskarżył do Sądu rozstrzygniecie organu I instancji od którego przysługiwało odwołanie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie należy wszakże wskazać, co następuje. Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z dnia 03 listopada 2006 r. (sygn. Tw 5/05, publ. OTK-B 2006/6/253), podkreślił, że funkcjonariusze mogą w obecnym stanie prawnym kwestionować przed sądem administracyjnym ostateczne rozstrzygnięcia zapadłe w formie opinii służbowych. Nadto - zdaniem Sądu – nie sposób uznać, iż wniesione w ustawowym terminie odwołanie skarżącego z dnia [...] r. zostało do chwili obecnej rozpoznane. W żadnej bowiem mierze, nie sposób uznać, kierowanego do skarżącego pisma Referatu Kadr i Szkolenia Komendy Miejskiej Policji w B. z dnia [...] r. za decyzję Komendanta Miejskiego Policji w B. załatwiającą wspomniane odwołanie skarżącego z dnia [...] r.. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że na decyzję która zapadnie w wyniku rozpoznania wspomnianego już wyżej odwołania będzie skarżącemu przysługiwała skarga do sądu administracyjnego.