II OW 12/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łuczaj sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) sędzia del. NSA Zofia Flasińska Protokolant Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żywcu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Żywcu a Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Katowicach w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Z. i M. K. w sprawie legalności budowy muru oporowego postanawia: wskazać Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach jako organ właściwy do rozpoznania wniosku Z. i M. K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Żywcu pismem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego między Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Żywcu a Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Katowicach, w sprawie legalności budowy muru oporowego zlokalizowanego w 22+650 km potoku Koszarawa na działce ewidencyjnej nr [...] w Koszarawie powiat żywiecki, województwo śląskie. Wnioskodawca wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach przekazał zgodnie z właściwością do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Żywcu pismo Państwa M. i Z. K. zam. [...] w tej sprawie. Przekazując pismo Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach poprzestał na stwierdzeniu, że pismo to "dotyczy wybudowania muru oporowego to jest zadania zastrzeżonego dla Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żywcu jako organu pierwszej instancji". Na skutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wraz z oględzinami obiektu budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Żywcu ustalił, że przedmiotowy mur oporowy zlokalizowany jest w miejscowości Koszarawa pow. Żywiecki jako umocnienie brzegu na 22+650 km potoku Koszarawa w okolicy mostu zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr [...] prowadzącego do posesji zlokalizowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] należących do firmy [...] z siedzibą w B. [...]. Ustalono również, że zarządcą działki ewidencyjnej [...] na terenie której znajduje się przedmiotowy mur oporowy jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, uznając się za organ niewłaściwy w sprawie, wskazał, że zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 pkt 19h ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach wodnych – rozumie się przez to urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, a w szczególności mury oporowe, bulwary, nabrzeża, pomosty, przystanie, kąpieliska. Jednocześnie organ wnioskujący wskazał, że zgodnie z treścią art. 82 ust. 2 i 4 pkt 2 Wojewoda jest organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, regulacyjnych, melioracji podstawowych oraz kanałów i innych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi. Wskazując na powyższe organ uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia sprawy, wnosząc o rozpoznanie negatywnego sporu kompetencyjnego i wskazanie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach jako organ właściwy do rozpoznania sprawy. W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2010 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach stwierdził, że wejście przez PINB w Żywcu w spór kompetencyjny jest całkowicie bezzasadne albowiem w jego ocenie brak jest podstaw do zakwalifikowania muru oporowego do obiektów wskazanych w art. 82 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Zdaniem tegoż organu nie można uznać muru oporowego za obiekt hydrotechniczny piętrzący, upustowy lub regulacyjny z uwagi na treść § 3 pkt. 1,2 i 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz.U. nr 86, poz. 579). Mur oporowy nie stanowi także, zdaniem tego organu, urządzenia melioracyjnego, ani też nie służy w żadnym stopniu kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sprawie niniejszej zaistniał negatywny spór kompetencyjny, gdyż żaden z dwóch występujących w sprawie organów nie uznał się za właściwy do rozpoznania pisma Państwa M. i Z. K. w sprawie legalności budowy muru oporowego zlokalizowanego w 22+650 km potoku Koszarawa na działce ewidencyjnej nr 9414/13 w Koszarawie powiat żywiecki, województwo śląskie. Do rozpoznania tego sporu właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny (art. 22 § 2 k.p.a., art. 4 i 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Rozpoznając ten spór należy przede wszystkim wskazać, że zgodnie z treścią art. 82 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego jest organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, regulacyjnych, melioracji podstawowych oraz kanałów i innych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi. Nie jest kwestią sporną, że sprawa muru oporowego nie jest sprawą obiektów i robót budowlanych hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, regulacyjnych, melioracji podstawowych oraz kanałów. Kwestią zasadniczą dla rozstrzygnięcia sprawy jest natomiast wyjaśnienie czy mur oporowy należy do kategorii innych obiektów budowlanych służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich. Z uwagi na fakt, że ustawa Prawo budowlane nie definiuje pojęcia muru oporowego, dla rozstrzygnięcia tejże materii koniecznym jest odwołanie się do treści powoływanego we wniosku o rozpoznanie sporu kompetencyjnego art. 9 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 pkt 19 h tegoż artykułu przez urządzenia wodne – rozumie się urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, a w szczególności: mury oporowe. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użycie w tym przepisie zwrotu "w szczególności" oznacza, że co do wymienionych enumeratywnie w tym przepisie urządzeń ustawodawca sam rozstrzygnął, iż są one urządzeniami wodnymi służącymi kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich. Skoro zaś mur oporowy jest urządzeniem wodnym służącym kształtowaniu zasobów wodnych, to winien on być zaliczony do kategorii innych obiektów budowlanych służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. To zaś prowadzi do wniosku, że organem właściwym w sprawie dotyczącej muru oporowego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, stosownie to treści art. 83 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 22 § 2 k.p.a. wskazał Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach jako organ właściwy do rozpoznania wniosku Z. i M. K.