II GZ 252/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 609/10 w zakresie przyznania kosztów niezapłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Ł. Regionalnego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięcia i osiągnięciu przez gospodarstwo żywotności ekonomicznej oraz umorzenia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Ł. do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 609/10, przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i nakazał wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. adwokatowi F. M. kwoty 120 zł powiększonej o podatek od towarów i usług. Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu. Na skutek wniesionego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał na nowo powyższy wniosek i uznał, że w związku z jego zawarciem przez pełnomocnika z urzędu w treści odpowiedzi na skargę kasacyjną wraz z oświadczeniem, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata za udział w rozprawie przed NSA wynosi 120 złotych, powiększone o podatek od towarów i usług. Na powyższe postanowienie adwokat F. M. złożyła zażalenie, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie złożonego na rozprawie wniosku o zasądzenie niezbędnych wydatków adwokata z urzędu, poniesionych w celu uczestnictwa w rozprawie przed NSA i w konsekwencji podniesienie dotychczas zasądzonych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu o kwotę 102 zł tytułem zwrotu kosztów transportu kolejowego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie oraz art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) i pominięcie wniosku o zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków adwokata z urzędu i zasądzenie jedynie stawki wynikającej z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r., którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Wysokość opłaty Wojewódzki Sąd Administracyjny wyliczył prawidłowo na kwotę 120 zł, natomiast do wniosku o zasądzenie niezbędnych udokumentowanych kosztów przejazdu do NSA i z powrotem Sąd się nie odniósł. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów przejazdu w obie strony oraz okazał bilet kolejowy z Ł. do W. (w jedną stronę) na kwotę 51 zł. Bilet ten został ponadto dołączony do przedmiotowego zażalenia. W związku z udokumentowaniem przez wnoszącą zażalenie niezbędnego wydatku w postaci kosztów transportu kolejowego, stosowne jest podniesienie dotychczas zasądzonych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu o kwotę 102 złotych tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z uwagi na brak podstawy prawnej do zmiany zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, zasadne jest jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, który przy ponownym rozpoznaniu sprawy weźmie pod uwagę powyższe rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.