I OZ 681/10

Dnia 28 września 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 sierpnia 2010 roku sygn. akt II SA/Ke 383/10 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] kwietnia 2010 roku Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe w Policji postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wstrzymał wykonania decyzji Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie zwolnienia J.K. z zajmowanego stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe w Policji. Sąd I instancji wyjaśnił, że w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż otrzymując uposażenia niższe o prawie 1.000 zł naraża byt materialny swojej rodziny. Posiada bowiem na swoim utrzymaniu niepracującą żonę oraz troje dzieci, z których dwoje systematycznie leczy się neurologicznie. Ponadto sam skarżący leczony jest kardiologicznie, neurologicznie i pulmonologicznie, w bieżącym roku był już dwukrotnie hospitalizowany, a obecnie wymaga rehabilitacji. Wiąże się to z dodatkowymi kosztami leczenia oraz dojazdów. W ocenie Sądu I instancji nie budzi wątpliwości, że przedstawiona przez wnioskodawcę argumentacja uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie wiązałoby się ze znaczącym obniżeniem przysługującego stronie uposażenia. W sytuacji zatem, gdy Jan Kaczmarczyk ma na utrzymaniu pięcioosobową rodzinę, a on sam, jak również jego dzieci wymagają specjalistycznego leczenia, to pozbawienie skarżącego części należnego dotychczas uposażenia do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia jego skargi rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł organ administracji zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 61 § 1 - § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieuwzględnienie art. 6e ust. 3 ustawy o Policji. W związku z tym organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na zażalenie skarżący wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 ustawy wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677). W konsekwencji uznać należy, że zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy ma zastosowanie tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, które nadają się do wykonania. W sytuacji zatem, gdy decyzja została już wykonana, bezprzedmiotowym byłoby wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, bowiem, jak wynika z jej akt, Komendant Powiatowy Policji w Końskich rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2010 r. z dniem 22 marca 2010 r. zwolnił skarżącego z dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w Końskich i z dniem 23 marca 2010 r. mianował go na stanowisko specjalisty Zespołu do walki z przestępczością gospodarczą Wydziału Kryminalnego z uposażeniem zasadniczym w wysokości 2.670 zł. Decyzji ten nadano rygor natychmiastowej wykonalności, a zatem swoje skutki wywołała ona z dniem 23 marca 2010 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach. Wyjaśnić także należy, że nawet gdyby przyjąć możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, to rozstrzygnięcie takie byłoby w istocie dla skarżącego niekorzystne. Opisana wyżej decyzja poprzedzona była rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w Końskich z dnia [...] września 2009 r., na mocy którego odwołano skarżącego z zajmowanego stanowiska i przeniesiono do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w Końskich z zachowaniem przez okres 6 miesięcy dotychczasowego uposażenia, co wynika z treści art. 6e ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277). W konsekwencji wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywołało by taki skutek, że skarżący pozostawałby nadal w dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w Końskich, jednakże nie otrzymywałby uposażenia, bowiem to przysługiwało mu jedynie przez okres 6 miesięcy od dnia odwołania z zajmowanego stanowiska. Jak słusznie zauważył organ administracji, przepis art. 6e ust. 3 ustawy o Policji nie pozwalałby na dalsze wypłacanie dotychczasowego uposażenia, a jednocześnie niemożliwe byłoby wypłacanie go zgodnie z zasadami wynikającymi z zaskarżonej decyzji, bowiem ta objęta byłaby postanowieniem o wstrzymaniu. Podkreślić także należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Natomiast rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie jest tylko i wyłącznie kontrola instancyjna postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Stąd też argumenty skarżącego odnośnie merytorycznej zasadności zaskarżonej decyzji nie mogły zostać uwzględnione. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.