II GSK 1072/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia del. WSA Piotr Pietrasz Protokolant Grzegorz Heleniak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 552/10 w sprawie ze skargi Gminy S. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu w sprawie wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L.; 2. zasądza od Gminy S. na rzecz Zarządu Województwa L. kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 552/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. w sprawie ze skargi Gminy S. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu, stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Zarządowi Województwa L. Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia faktyczne: Pismem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], Gmina S., została poinformowana przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2007-2013 o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu nr[...], pt. "Budowa kanalizacji sanitarnej i deszczowej w S. - etap IV", z uwagi na negatywny wynik oceny merytorycznej w zakresie kryteriów merytorycznych (punktowych). Zdaniem organu zaproponowane rozwiązania i zapisy w dokumentacji projektowej w niewystarczającym stopniu realizują kryteria merytoryczne Działa 6.1 Ochrona i kształtowanie środowiska Kategoria I: Gospodarka wodno-ściekowa RPO WL, to jest: kryterium 1.1 Poprawa poziomu zwodociągowania/skanalizowania; kryterium 2 Efektywność kosztowa osiągnięcia 1 produktu; kryterium1.2 Miejsce realizacji projektu na terenach szczególnie istotnych z punktu widzenia realizacji strategii ze względu na brak realizacji inwestycji na obszarach Natura 2000. Ponadto projekt nie otrzymał punktów w kryterium wpływu na politykę horyzontalną wyrównywania szans oraz społeczeństwa informacyjnego. Złożony wniosek po dokonaniu oceny przez Zespół Oceniający uzyskał 42,67 pkt (53,34%) na 80 możliwych do uzyskania na tym etapie oceny. Instytucja Zarządzająca podała, iż zgodnie z punktem 21 Rozdziału IX Regulaminu konkursu wnioski, które uzyskały mniej niż 60% maksymalnej liczby punktów nie biorą udziału w dalszej procedurze konkursowej. Pismem z dnia 23 maja 2010 r. Gmina S. wniosła protest, kwestionując dokonaną ocenę w dwóch elementach kryterium użyteczności (3.2) - oddziaływanie na ochronę środowiska i inne polityki horyzontalne. W opinii wnioskodawcy, podczas oceny merytorycznej, należało przyznać dodatkowe punkty za wpływ projektu na politykę horyzontalną wyrównywania szans oraz politykę horyzontalną społeczeństwa informacyjnego. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r., nr[...], poinformowano Gminę S. o negatywnym rozstrzygnięciu protestu. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wyników oceny punktowej kryterium użyteczności (3.2) - oddziaływanie na ochronę środowiska i inne polityki horyzontalne, a konkretnie wpływu projektu na politykę wyrównywania szans, Instytucja Zarządzająca nie zgodziła się z opinią wnioskodawcy, zgodnie z którą, działania realizowane w ramach projektu opisane we wniosku aplikacyjnym oraz Studium Wykonalności będą pozytywnie wpływały na niniejszą politykę. Opisany w złożonej dokumentacji brak dyskryminacji poszczególnych grup społecznych, świadczy o neutralnym wpływie projektu na politykę horyzontalną wyrównywania szans. Projekty, które dyskryminowałyby jakiekolwiek grupy społeczne zostałyby odrzucone na etapie oceny formalnej jako negatywnie wpływające na politykę wyrównywania szans. W związku z powyższym eksperci prawidłowo, jednomyślnie nie przyznali punktów w niniejszym zakresie. Co do kryterium użyteczności (3.2) - oddziaływanie na ochronę środowiska i inne polityki horyzontalne, w aspekcie społeczeństwa informacyjnego, z oceną którego wnioskodawca się także nie zgodził, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, iż analiza dokumentacji i kart oceny merytorycznej potwierdziła zasadność zarzutu. Projekt zakłada bowiem uruchomienie Elektronicznego Biura Obsługi Klienta, dzięki któremu, z poziomu przeglądarki, możliwy będzie wgląd w umowy, faktury i informacje o przyłączach, co pozwoli także na zgłaszanie drogą elektroniczną uwag, wniosków oraz reklamacji. Instytucja Zarządzająca podała, iż dwóch z trzech ekspertów wchodzących w skład Zespołu Oceniającego przyznało punkty w niniejszym zakresie, jednakże jej zdaniem wpływ projektu na politykę horyzontalną społeczeństwa informacyjnego jest tak oczywisty, iż należało przyznać maksimum punktów. Uwzględniając powyższe Instytucja Zarządzająca przyznała, iż projekt co prawda powinien uzyskać większą ilość punktów, jednakże w dalszym ciągu uzyskałby mniej niż 60% ich maksymalnej liczby. Skargę na powyższą informację wniosła Gmina S. do WSA w L., podnosząc iż przedmiotowy projekt zdecydowanie wpływa na politykę wyrównywania szans i nie jest on neutralny, ponieważ likwiduje dotychczasową dyskryminację mieszkańców Przedmieścia Z. Skarżąca podał, iż centrum S. wraz z zabudową mieszkaniową ma dostęp do kanalizacji, podobnie jak osiedle K., które jest wyposażone w ściekową infrastrukturę komunalną. Między tymi osiedlami zlokalizowane jest Przedmieście Z. pozbawione dostępu do kanalizacji sanitarnej i deszczowej pomimo, że leży ono w granicach administracyjnych miasta, a na jego terenie znajduje się oczyszczalnia miejska. Przedmiotowy projekt obejmuje między innymi skanalizowanie Przedmieścia Z., wpływając na wyrównanie szans pomiędzy ludnością rolniczą Przedmieścia Z. a mieszkańcami pozostałej części miasta, którzy korzystają z dobrodziejstw kanalizacji. Jest to - w ocenie strony skarżącej - ewidentny przykład wyrównywania szans, jaki stwarza realizacja projektu. Uwzględniając powyższą skargę Sąd i instancji wskazał, iż nie sposób się zgodzić z Instytucją Zarządzającą, iż oceniany projekt "nie wpisuje się w zakreśloną na potrzeby tego Programu Operacyjnego politykę równych szans, której celem jest ochrona przed wykluczeniem poszczególnych grup społecznych, za które nie można uznać tej grupy mieszkańców, która nie posiada dostępu do kanalizacji". Przede wszystkim Sąd podkreślił, iż zapis w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa L. na lata 2007-2013, iż "Instytucja Zarządzająca RPO WL będzie monitorowała przestrzeganie zasady równości szans, w szczególności równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz zasady niedyskryminowania osób niepełnosprawnych, na wszystkich etapach wdrażania programu zgodnie z art. 16 rozporządzenia Rady nr 1083/2006", wcale nie oznacza, iż zasada równości szans ma być rozumiana wyłącznie jako odnosząca się do "równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz zasady niedyskryminowania osób niepełnosprawnych". Świadczy o tym zapis "w szczególności", co oznacza, iż samo pojęcie "Równość szans" należy rozumieć znacznie szerzej. Niestety Program Operacyjny terminu tego nie precyzuje. Według Słownika Współczesnego Języka Polskiego (Kraków, Wydawnictwo SMS) termin "szczególnie" oznacza w sposób szczególny, wyjątkowy, specjalny. Tak więc zapis o przestrzeganiu zasady równości szans, w szczególności równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz zasady niedyskryminowania osób niepełnosprawnych wskazuje wyłącznie na "szczególne, wyjątkowe i specjalne" zwrócenie uwagi na aspekt płci i niepełnosprawności, co zresztą pozostaje w zgodzie z art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE. L. 06. 210. 25 ze zm.). Odnosząc powyższe do stanu niniejszej sprawy, Sąd zauważył, iż powszechnie dostępna sieć kanalizacyjna i deszczowa w dzisiejszych czasach powinna być regułą, a nie wyjątkiem. Nie powinna być tym samym nadzwyczajnym dobrodziejstwem, a normalnością, likwidującą dysproporcje między mieszkańcami tego samego miasta. Zdaniem Sądu Instytucja Zarządzająca nie oceniła przedmiotowego projektu we wszystkich możliwych aspektach Kryterium użyteczności: Oddziaływanie na ochronę środowiska i inne polityki horyzontalne - Wpływ na polityki horyzontalne z zakresu wyrównywania szans, dokonując zawężonej wykładni pojęcia "Równość szans" do jego rozumienia w aspekcie dyskryminacji ze względu na płeć i niepełnosprawność. Nie wzięła także pod uwagę zapisu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013, w myśl którego "Polityka równości szans w rozwoju regionalnym dotyczy zarówno planowania inwestycji - oceny ich wpływu na życie kobiet i mężczyzn, jak i planowania głównych kierunków rozwoju społecznego, a dokładniej rozwoju kapitału społecznego, w tym też osób niepełnosprawnych, dla potrzeb regionu". Skargę kasacyjną od wyroku WSA w L. z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 552/10, wniósł Zarząd Województwa L. – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2007-2013. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższy wyrok w całości, żądając uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i oddalenia skargi, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest: 1. art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż nie wyznacza on na gruncie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. ram polityki horyzontalnej wyrównywania szans; 2. art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, z późn. zm. - dalej u.z.p.p.r.), poprzez uznanie, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy ocena projektu dokonana przez skarżącego narusza wymogi rzetelności i bezstronności. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 30c ust. 3 pkt 1 u.p.p.r., poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż w toku oceny doszło do naruszenia prawa, i w konsekwencji bezzasadne uwzględnienie skargi oraz stanowiące jego konsekwencję naruszenie art. 30c ust. 3 pkt 2, przez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż opisując politykę wyrównywania szans w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa L. za punkt wyjścia przyjęto zasadę równości kobiet i mężczyzn oraz zasadę niedyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, religię, światopogląd i orientację seksualną, jak również niedyskryminacji osób niepełnosprawnych, gdyż te kryteria wskazuje bezwzględnie obowiązujący przepis prawa, mający bezpośrednie zastosowanie w krajowym porządku prawnym. Biorąc pod uwagę sytuację społeczno - gospodarczą regionu wskazano, iż istnieje potrzeba niwelowania nierówności zwłaszcza na płaszczyźnie dostępu do rynku pracy oraz w podniesieniu do społecznego funkcjonowania osób niepełnosprawnych. Do likwidacji tych dysproporcji będą zaś w szczególności przyczyniać się projekty, których celem będzie rozwój przedsiębiorczości, instytucji otoczenia biznesu, poprawę jakości i dostępności infrastruktury edukacji, jak również takie, które poprzez zastosowanie specjalnych rozwiązań korzystnie wpłyną na dostępność dla osób niepełnosprawnych poszczególnych elementów infrastruktury. Dostrzeżono także korzystny wpływ na realizację zasady równości kobiet i mężczyzn oraz na zasadę niedyskryminacji tych projektów, które będą niwelować różnice rozwojowe pomiędzy obszarami miejskimi i wiejskimi, zwłaszcza w zakresie transportu, ochrony środowiska i edukacji. Powyższe okoliczności miał na względzie organ, dokonując oceny projektu, ocena ta dała wynik neutralny — na politykę wyrównywania szans projekt nie wpływa ani pozytywnie, ani negatywnie: nie ma wpływu na likwidację dysproporcji pomiędzy kobietami i mężczyznami w żadnym z aspektów życia społecznego oraz nie eliminuje dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, religię oraz światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną okoliczności w postaci nieskanalizowania części miasta, która miałaby być objęta projektem, nie można traktować jako kryterium dyskryminacyjnego, na równi z wyżej wskazanymi. Celem polityki wyrównywania szans jest bowiem ochrona przed wykluczeniem poszczególnych grup społecznych, identyfikowanych za pomocą w/w kryteriów. Brak kanalizacji stanowi zaś jedynie niedogodność życiową, która w takim samym stopniu dotyka wszystkich osób zamieszkujących w budynkach nieskanalizowanych. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, iż powszechna dostępność sieci kanalizacyjnej i deszczowej powinna być w dzisiejszych czasach regułą, a nie wyjątkiem. Rzecz bowiem w tym, czy projekt likwiduje istniejące dysproporcje pomiędzy płciami w jakimś aspekcie życia społecznego oraz czy przyczynia się do poprawy statusu grup społecznych dyskryminowanych ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, religię oraz światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, nie zaś, czy zapewnia dostęp do elementu infrastruktury mieszkaniowej, z której korzystają inni mieszkańcy tego samego miasta. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. Przechodząc do oceny poszczególnych zarzutów należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że przedmiotem kontroli sądów administracyjnych w sprawach o dofinansowanie projektów wyłonionych w trybie konkursu jest postępowanie w zakresie oceny projektu, dokonanej przez instytucję zarządzającą (pośredniczącą lub wdrażającą). Kontrola sądowoadministracyjna dokonywana w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju sprowadza się do oceny przez sąd administracyjny czy kontrolowany akt (czynność) jest zgodny z przepisami prawa powszechnie obowiązującego i czy akty o charakterze pozaustawowym pozostają w zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie należy wskazać, że przepisy prawa powszechnie obowiązującego, w tym także przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wyłączają kompetencji do weryfikowania wyników oceny projektu, wyrażonych liczbą przyznanych punktów lub miejscem rankingowym, na etapie postępowania odwoławczego i w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W rozpoznawanej sprawie Gmina S. przystąpiła do konkursu nr[...], składając projekt p.t. "Budowa kanalizacji sanitarnej deszczowej w S. - etap IV". w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. Osi Priorytetowej VI Środowisko i czysta energia, Działania 6.1 Ochrona i kształtowanie środowiska, Kategoria I: Gospodarka wodno-ściekowa. Jak wynika z rozstrzygnięcia protestu, podstawą jego odrzucenia na etapie oceny merytorycznej stanowił punkt 21 Rozdziału IX Regulaminu konkursu nr [...] na lata 2007-2013, zgodnie z którym "Projekty, które po ocenie merytorycznej uzyskały co najmniej 60 % maksymalnej liczby punktów, podlegają ocenie strategicznej. Natomiast wnioski, które uzyskały mniej niż 60% maksymalnej liczby punktów nie biorą udziału w dalszej procedurze konkursowej". W myśl punktu 18 tego Regulaminu, "Ocena merytoryczna wniosków jest oceną punktową i odbywa się zgodnie z kryteriami zawartymi w karcie oceny merytorycznej". Z uwagi na okoliczność uwzględnienia przez Instytucję Zarządzającą zarzutu co do kryterium użyteczności (3.2) - oddziaływanie na ochronę środowiska i inne polityki horyzontalne, w zakresie pozytywnego wpływu projektu na politykę horyzontalną społeczeństwa informacyjnego, Sąd I instancji stwierdził, iż przedmiotem sporu na etapie skargi była negatywna ocena projektu dotycząca wyników oceny punktowej kryterium użyteczności (3.2) - oddziaływanie na ochronę środowiska i inne polityki horyzontalne, a konkretnie wpływu projektu na politykę wyrównywania szans. W dalszej części wywodów, Sąd I instancji przedstawił wykładnię pojęcia "Równości szans" zawartego w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa L. na lata 2007-2013, z której to wynika, że zasada równości szans nie musi być rozumiana wyłącznie jako odnosząca się do "równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz zasady niedyskryminowania osób niepełnosprawnych". Zdaniem Sądu świadczy o tym zapis "w szczególności", co oznacza, iż samo pojęcie "Równość szans" należy rozumieć znacznie szerzej. Przyjęcie tej wykładni pozwoliło Sądowi I instancji skonstatować, iż projekt wnioskodawczyni nie jest neutralny z punktu widzenia ww. kryterium, a to dlatego że "powszechnie dostępna sieć kanalizacyjna i deszczowa w dzisiejszych czasach powinna być regułą, a nie wyjątkiem. Nie powinna być tym samym nadzwyczajnym dobrodziejstwem, a normalnością, likwidującą dysproporcje między mieszkańcami tego samego miasta". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku budzi zastrzeżenia zasadnie wskazywane przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną. Przede wszystkim stwierdzić należy, że dokonując wykładni pojęcia "Równości szans" Sąd I instancji w sposób niedostateczny uwzględnił treść art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Zgodnie z tym przepisem państwa członkowskie i Komisja zapewniają wsparcie zasady równości mężczyzn i kobiet oraz uwzględniania problematyki płci na poszczególnych etapach wdrażania funduszy (zdanie pierwsze). Państwa członkowskie i Komisja podejmują odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną na poszczególnych etapach wdrażania funduszy, a w szczególności - w dostępie do nich. W szczególności dostępność dla osób niepełnosprawnych jest jednym z kryteriów, których należy przestrzegać podczas określania operacji współfinansowanych z funduszy oraz które należy uwzględniać na poszczególnych etapach wdrażania (zdanie drugie). Natomiast stosownie do postanowień Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013 Instytucja Zarządzająca monitoruje przestrzeganie zasady równości, w szczególności równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz zasady niedyskryminacji osób niepełnosprawnych zgodnie z wyżej cytowanym przepisem. W związku z powyższym uznać należy, iż kryterium użyteczności 3.2 - wpływu projektu na politykę wyrównywania szans nie można interpretować w sposób odmienny od regulacji art. 16 ww. Rozporządzenia. Albowiem, jak zasadnie podnosi się w skardze kasacyjnej, powołany przepis jest na gruncie RPO WL podstawą prawną wyznaczającą zakres polityki równych szans, dalsze zaś postanowienia programu stanowią jej wyjaśnienie i wskazanie, które z aspektów tej polityki są szczególnie doniosłe w realiach Województwa L. i w jaki sposób Instytucja Zarządzająca zamierza je realizować. Oznacza to, że określenie "w szczególności" zawarte w ww. Programie należy rozumieć w ten sposób, że równe traktowanie kobiet i mężczyzn oraz zasada niedyskryminacji osób niepełnosprawnych spośród kryteriów o charakterze dyskryminacyjnym określonych w art. 16 ww. Rozporządzenia mają szczególnie doniosłe znaczenie w realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. Nie jest natomiast uzasadniona taka interpretacja kryterium równości szans, która w aspekcie tego kryterium pozwala oceniać projekt także pod względem innych niż wymienione w art. 16 ww. Rozporządzenia elementów. Odwołanie się do art. 16 Rozporządzenia 1083/2006 przy wyjaśnianiu znaczenia polityki równych szans jest konieczne, gdyż chodzi tu o wydatkowanie środków pomocowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, którego ramy prawne, w tym kierunki wsparcia, wyznacza min. powołane Rozporządzenie. Sąd I instancji, dostrzegając obowiązywanie powołanego przepisu, nie dokonał analizy jego normatywnej treści, ani też nie uwzględnił jego znaczenia dla wykładni treści programu operacyjnego. Tym samym zarzut naruszenia art. 16 Rozporządzenia 1083/2006, a w konsekwencji art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. okazał się uzasadniony. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji uwzględniając powyższą wykładnię kryterium merytorycznego w zakresie treści art. 16 Rozporządzenia 1083/2006 ponownie podda kontroli prawidłowość przeprowadzonego postępowania w zakresie oceny projektu i odniesie się do wpływu tej oceny na ostateczny wynik procedury. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny ma podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i art. 203 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.