II SA/Gl 649/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-08-05

Skład orzekający: sędzia WSA Włodzimierz Kubik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, wydane na podstawie art. 61 § 2 PPSA, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, wydane na podstawie art. 61 § 2 PPSA, jest niedopuszczalna. Postanowienie to nie jest aktem, na który służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, co wyklucza jego zaskarżenie na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skarg wniesionych przez "A" Sp. z o.o. oraz M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej odpadów. Sąd połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania. Skarżący kwestionowali postanowienie organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargi jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "A" Sp. z o.o. w C. i M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonana decyzji w sprawie odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargi. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w C. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonana decyzji tego organu z dnia [...] r. nr [...] w sprawie dotyczącej odpadów. Skargę na powyższą decyzję wniósł również M. K., sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 650/10. Zarządzeniem z dnia [...] r. na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., połączono powyższą sprawę ze sprawą ze skargi "A" Sp. z o.o. w C., celem wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne, na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, jak również na bezczynność organów administracji publicznej we wszystkich wymienionych wypadkach (art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 powołanej ustawy). W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania są skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia art. 243 par 1, art. 245 par 1,par 2, par 3 art. 246 par 1 pkt 1 i 2, art 258 par 1 i par 2 pkt 7 r.nr art. 243 par 1, art. 245 par 1,par 2, par 3 art. 246 par 1 pkt 1 i 2, art 258 par 1 i par 2 pkt 7 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonana decyzji. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W tym miejscu wskazać należy, że art. 61 § 2 p.p.s.a. stanowi samodzielną podstawę prawną rozstrzygnięcia organu w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygnięcie organu ma formę postanowienia, na które nie przysługuje stronom zażalenie, ani żaden inny środek zaskarżenia (vide: T. Woś., H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 390; B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 211). Wobec powyższego bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., tj. nie może być zaskarżone zażaleniem, ani nie kończy postępowania, czy też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty, zatem skargi wniesione do sądu na takie postanowienie jako niedopuszczalne podlegają odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, uznając skargi za niedopuszczalne, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło