II OZ 551/11

Dnia 5 lipca 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2011 roku, sygn. akt IV SA/Wr 453/10 o sprostowaniu postanowienia z dnia 15 marca 2011 roku sygn. akt IV SA/Wr 453/10 o odmowie wykładni postanowienia z dnia 29 grudnia 2010 roku sygn. akt IV SA/Wr 453/10 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] lutego 2010 roku Nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu sprostował własne postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. wydane w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy, w ten sposób, że w wersie 1 od dołu zamiast słowa "wyroku" wpisał słowo "postanowienia". W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w sentencji przedmiotowego postanowienia z dnia 15 marca 2011 r., wskutek oczywistej omyłki, mylnie oznaczono rodzaj orzeczenia wpisując "wyrok" zamiast "postanowienia". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Wskazała, że postanowienie jest niesprawiedliwe i rażąco naruszenia przepisy Konstytucji RP. Skarżąca wniosła o uchylenie i zmianę postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale postanowienia, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Przedmiotem sprostowania wyroku czy postanowienia mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny. Tego rodzaju omyłkę sprostował Sąd I instancji. Nie ma bowiem wątpliwości, że wniosek strony dotyczył wykładni postanowienia o umorzeniu postępowania. Takie też rozstrzygnięcie zostało wskazane w treści postanowienia podlegającego sprostowaniu. Stąd też wskazanie w sentencji postanowienia z dnia 15 marca 2011 r., że Sąd I instancji odmawia dokonania wykładni wyroku było oczywistą omyłką, która podlegała sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.