II GZ 281/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "W. F." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 161/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "W. F." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 161/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił "W. F." Spółce z o.o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez tę spółkę decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 247.964,16 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia, co uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, przy czym do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie wystarczy sam wywód strony, lecz jej twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Zażalenie na to postanowienie złożyła "W. F." Spółka z o.o. z siedzibą w W., wnosząc o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Strona zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) poprzez uznanie, iż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do wydania postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2009 r. W uzasadnieniu strona wnosząca zażalenie stwierdziła, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji skarżąca wskazała we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konkretne zdarzenia, które mogłyby uprawdopodobnić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, a także powołała się na stosowne dokumenty znajdujące się w aktach przedmiotowej sprawy, to jest wniosek o ogłoszenie upadłości, którego kopię strona złożyła wraz z wnioskiem przyznanie prawa pomocy z dnia 8 lutego 2010 r. Ponadto, strona załączyła do zażalenia kopię postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] X Wydział Gospodarczy do spraw upadłościowych i naprawczych z dnia [...] sierpnia 2010 r., sygn. akt [...], na mocy którego oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości skarżącej spółki, gdyż majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie –mimo błędnego uzasadnienia – odpowiada prawu. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej oraz że dla wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, lecz konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jednakże odnosząc te rozważania do okoliczności niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji dokonał błędnych ustaleń. Wbrew twierdzeniom Sądu, w aktach sprawy znajdują się przedstawione przez skarżącą spółkę (przede wszystkim w toku rozpoznawania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy) dokumenty obrazujące sytuację finansową spółki, które mogłyby być także przedmiotem oceny w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, np. zeznanie podatkowe CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r. (k. 34-35 akt sądowych), zaświadczenia Banku [...] z dnia 6 i 9 kwietnia 2010 r. (k. 36 i 65 akt sądowych), jednostronny rachunek zysków i strat (k. 37 akt sądowych), wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego (k. 45 – 48 akt sądowych). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomimo dokonania przez Sąd pierwszej instancji błędnych ustaleń odnośnie wskazania przez skarżącą okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2008 r., str. 216). W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2009 r., którą uchylono w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Przedmiotowa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jest zatem decyzją kasatoryjną – i jako taka nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiej decyzji ostatecznej na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do wykonania dobrowolnego, bądź w trybie egzekucji. Decyzja taka nie podlega wobec tego wstrzymaniu wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądy Administracyjnego z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 972/05, niepublikowane). Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. PG ----------------------- 4