II FZ 660/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2189/09 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2189/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. M. na zarządzenie sędziego z dnia 30 czerwca 2010 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 września 2009 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż odpis zarządzenia z dnia 30 czerwca 2010 r., wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, zostało doręczone Skarżącemu w dniu 26 lipca 2010 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał więc dnia 2 sierpnia 2010 r. Skarżący wniósł – sporządzone w dniu 27 lipca 2010 r. - zażalenie dopiero dnia 3 sierpnia 2010 r. Wobec stwierdzenia uchybienia terminu, Sąd I instancji zażalenie odrzucił na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie, w którym stwierdził, iż odpis zarządzenia otrzymał w dniu 27 lipca 2010 r., co wynika – jego zdaniem – z treści uzasadnienia postanowienia z dnia 10 sierpnia 2010 r. A zatem zażalenie zostało wniesione w ustawowym terminie i nie powinno być odrzucone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może być uwzględnione, ponieważ zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, a Sąd I instancji słusznie odrzucił wniesiony środek odwoławczy jako wniesiony po siedmiodniowym terminie określonym w art. 194 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie wnosi się za pośrednictwem tego sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia Stronie odpisu zarządzenia. Brzmienie tego przepisu oznacza, że termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez sąd. Twierdzenie Strony skarżącej, iż odpis zarządzenia z dnia 30 czerwca 2010 r. doręczono jej w dniu 27 lipca 2010 r. nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy, ani tym bardziej w treści uzasadnienia postanowienia z dnia 10 sierpnia 2010 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia – którego treści Strona w żaden sposób nie podważyła – wynika bowiem jednoznacznie, że doręczono ją w dniu 26 lipca 2010 r. J. W. – osobie upoważnionej do odbioru korespondencji Skarżącego (por. karta nr 43 akt sądowych). Zasadnie więc przyjął Sąd wojewódzki, że termin do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie upływał w dniu 2 sierpnia 2010 r. Tym samym złożenie zażalenia w dniu 3 sierpnia 2010 r. nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 194 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., co prawidłowo skutkowało jego odrzuceniem przez Sąd I instancji na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, wobec nadania pisma po upływie wyznaczonego terminu, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie, należało zażalenie oddalić na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.