II OSK 2260/10

Dnia 18 listopada 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. II SA/Gl 479/10 w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r., odrzucił skargę C. A. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił z odwołaniem, a zatem nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, tak złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa związku z art. 52 § 1 ppsa oraz art. 58 § 3 ppsa. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniósł Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach, zarzucając naruszenie art. 52 § 1 ppsa poprzez nietrafne uznanie niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie, z powodu niewyczerpania drogi odwoławczej w trybie administracyjnym. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano się na stanowisko Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 15 grudnia 1984 r. III AZP 8/83, w której w uzasadnieniu wskazano: "Jeżeli zaś chodzi o instytucję wznowienia postępowania, to odpowiedź na pytanie, czy decyzja wznawiająca postępowanie jest decyzją pierwszej instancji czy też decyzją ostateczną, od której środek odwoławczy nie przysługuje, nie jest - jak w poprzednio omawianych przypadkach - jednoznaczna. Zależy to od tego, czy postępowanie wznowione zostało przed organem pierwszej instancji, czy też w ostatniej instancji. W pierwszej sytuacji nowa decyzja będzie nieostateczna i zaskarżalna jak każda decyzja, jeżeli zaś postępowanie wznowiono w ostatniej instancji, to nowa decyzja wydana we wznowionym procesie głównym będzie ostateczna. Odmienny wniosek stwarzałby dla stron prerogatywę w postaci dodatkowej instancji, co byłoby niezgodne z konsekwentnie przestrzeganą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą dwuinstancyjności przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw". Wnoszący skargę kasacyjną uznał powyższy pogląd za trafny, wskazując że postępowanie wznowieniowe jest swoistą kontynuacją postępowania zwykłego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. W myśl przepisu art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 powołanej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi odpowiada prawu, bowiem skarga ta jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. W sprawie niniejszej skarżący kierując się błędnym pouczeniem w przedmiotowej decyzji zaskarżył ją do sądu administracyjnego nie wyczerpując uprzednio środka zaskarżenia jakim było w tym przypadku odwołanie do organu wyższej instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę C. A. Odrębną kwestią jest możliwość złożenia odwołania od kwestionowanej skargą decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu w sytuacji, gdy strona działała w warunkach błędnego pouczenia przez organ pierwszej instancji o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję nieostateczną, co jak wynika z pisma Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, skarżący uczynił. Odnosząc się do argumentów powołanych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że w przywołanej uchwale Sądu Najwyższego jest mowa o nowej decyzji wydanej we wznowionym procesie głównym, w sprawie niniejszej zaś do wydania takiej decyzji nie doszło gdyż organ administracyjny na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. Ponadto w kwestii wznowienia postępowania orzecznictwo przeszło istotną ewolucję i obecnie, zarówno w orzecznictwie jak i literaturze nie ma wątpliwości, że decyzje wydane w postępowaniu wznowieniowym są decyzjami wydanymi w I instancji, od których służy odwołanie. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.