II OZ 513/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. i S.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 997/10 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 997/10 oddalającego skargę J.K. i S.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia bądź zmiany decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 997/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J.K. i S.K. od wyroku tegoż Sądu z dnia 22 listopada 2010 r. wydanego w sprawie ze skargi J.K. i S.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie odmowy uchylenia bądź zmiany decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] 2011 r. wezwano skarżących reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika do złożenia czterech egzemplarzy odpisu skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższego zarządzenia w zakreślonym terminie skarżący nie wykonali, zatem na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. zaszła podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżących żądając jego uchylenia i zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego dla pełnomocnika z urzędu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących potwierdził, iż w dniu [...] lutego 2011r. otrzymał wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie czterech jej egzemplarzy i wskazał, że nie każde nieusunięcie braków formalnych pisma skutkuje jego odrzuceniem, a rygor taki może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy wezwanie to dotyczy rzeczywistych braków uniemożliwiających nadanie pismu prawidłowego biegu. Pełnomocnik skarżących podniósł także, że do skargi kasacyjnej załączył jeden jej odpis dla strony przeciwnej – organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Natomiast ani w treści tej decyzji ani w wyroku Sądu nie wskazano, oprócz organu i skarżących, żadnych innych stron postępowania. Powyższe oznacza, że żadne inne strony, poza wyżej wskazanymi, w sprawie nie występują. Zdaniem pełnomocnika wymienienie imion i nazwisk wszystkich stron jest niezbędnym wymaganym przez prawo elementem skargi kasacyjnej. Jeżeli zatem Sąd doszedł do wniosku, że pełnomocnik skarżących nie oznaczył wszystkich stron, to powinien wezwać go do uzupełnienia tego braku, co jednak nie nastąpiło. Wskazano również, że Sąd I instancji w oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. nie może "zmuszać" skarżących do przyznania, że w sprawie występują jeszcze "dalsze cztery strony", skoro kwestia ta ma być przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezawierające usprawiedliwionych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 176 p.p.s.a. wskazuje, iż skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy szczególne, właściwe tylko dla tego konkretnego środka zaskarżenia. Wymagania dla pisma w postępowaniu sądowym zawarte są w treści art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W sytuacji gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 i 47 § 1 p.p.s.a., obowiązkiem sądu zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nie uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2011 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych przez złożenie czterech egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie do usunięcia powyższych braków zostało pełnomocnikowi skarżących doręczone w dniu 3 lutego 2011 r. Bezspornym jest, że pełnomocnik zarządzenia tego nie wykonał, zatem postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r. Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesioną skargę kasacyjną z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak odpisów skargi kasacyjnej uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu, albowiem obowiązkiem sądu jest doręczenie jej odpisów występującym w sprawie pozostałym stronom. W niniejszej sprawie oprócz skarżących kasacyjnie i organu, występuje jeszcze czterech uczestników postępowania. Zatem w tej sytuacji Sąd prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżących do przedłożenia jeszcze czterech egzemplarzy skargi kasacyjnej w celu doręczenia ich pozostałym uczestnikom. Natomiast z faktu, że pełnomocnik skarżących kwestionuje, iż w sprawie oprócz organu i skarżących występują jeszcze inni uczestnicy postępowania nie można wywieść wniosku, iż jest on zwolniony ze sporządzenia przeznaczonych dla nich odpisów pism. Niewykonanie zarządzenia Sądu z powodu przekonania pełnomocnika skarżących o jego bezzasadności powoduje, że ponosi on ryzyko tego zaniechania mogące skutkować, w sytuacji gdyby Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił jego stanowiska w tym zakresie, odrzuceniem wniesionego środka odwoławczego. Odnosząc się zaś do przywołanych przez pełnomocnika skarżących orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt I OZ 800/07 i z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 280/08 stwierdzić należy, iż nie uzasadniają one postawionej przez pełnomocnika tezy, iż brak formalny w postaci odpisów pisma nie jest brakiem istotnym. Zwrócić bowiem należy uwagę, że orzeczenia te były wydane w odmiennym stanie faktycznym i jako takie nie mogą mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Dlatego też na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika skarżących o zwrot kosztów postępowania wskazać należy, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za udzieloną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisanych art. 258 - 261 p.p.s.a. Zatem stosowny wniosek winien zostać złożony do tego Sądu.