II SAB/Wa 97/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Protokolant Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. o udzielenie informacji publicznej 1. zobowiązuje organ Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia [...] stycznia 2010 r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz W. S., kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania W. S. pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. zwrócił się do Urzędu Gminy w K., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o pilne poinformowanie, co jest podstawą naliczania mu przez gminę podatku od nieruchomości obejmującego grunty i położone na nich budynki, należące wcześniej do jego ojca J. S., a położone na działkach ew. [...] i [...] w W. Zwrócił się również o wydanie odpisu pierwszej decyzji określającej wysokość tego podatku i odpisu kolejnych decyzji, w których doszło do zmiany przedmiotu opodatkowania. Wskazał, że żądana informacja obejmuje lata od 1973 r. do dnia dzisiejszego i winna zawierać szczegółowy spis gruntów i budynków, wraz ze wskazaniem ich powierzchni. Wskazał, że jeżeli żądane dokumenty były brakowane, to wnosi o wydanie zezwolenia Archiwum Państwowego na ich brakowanie i protokołu brakowania, a jeżeli zostały przekazane do Archiwum Państwowego, to wniósł o wydanie odpisu protokołu przekazania. Wójt Gminy K. postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r., na podstawie art. 216, art. 178, art. 179 w zw. z art. 293 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) postanowił umożliwić W. S. wgląd w jego akta sprawy. Na postanowienie W. S. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 220 § 2 w zw. z art. 13 § 1 pkt 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, orzekł na podstawie art. 233 § 2 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej o uchyleniu w całości postanowienia organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że treść wniosku, a nie wola organu decyduje o przedmiocie rozstrzygnięcia oraz wyznacza granice sprawy administracyjnej. Organ rozpatrując wniosek o udzielenie informacji publicznej zawartej w aktach podatkowych złożony przez stronę nie może zatem zakwalifikować takiego wniosku jako żądania dostępu do akt na podstawie przepisów procedury podatkowej. Podkreślił, że organ prowadząc ponownie postępowanie zobowiązany jest ocenić, czy żądana informacja stanowi informację publiczną oraz czy organ jest w posiadaniu tej informacji. Pozytywne ustalenia w tym zakresie zobowiązują organ do podjęcia rozstrzygnięcia określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wójt Gminy K. poinformował W. S., że podstawą naliczenia podatku od gruntu są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), natomiast podatnikami podatku od nieruchomości są właściciele nieruchomości nabytych na podstawie aktu notarialnego lub postanowienia - art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.). Przekazał również wniosek z dnia [...] września 2008 r. skierowany do Archiwum Państwowego W. Oddział w P. o wyrażenie zgody na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej, wraz ze spisem i protokołem z dokonania zniszczenia dokumentacji niearchiwalnej. Pismem z dnia 24 marca 2010 r. W. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w zakresie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz wydane przez organ postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 26 kwietnia 2010 r. wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie nieudzielenia informacji na ww. wniosek. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że odpowiedzi udzielone przez organ na jego wniosek są wymijające. Organ nie udzielił informacji, czy posiada decyzje określające wysokość tego podatku ani kolejne decyzje zmieniające, nie wydał żądanego odpisu zezwolenia Archiwum Państwowego na brakowanie żądanych decyzji ani protokołu brakowania. Wskazał ponadto, że powołane przez organ przepisy prawne nie funkcjonowały w roku 1973, to samo dotyczy brakowania dokumentów od 1990 r., skoro wniosek dotyczy okresu od 1973 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że udzielił odpowiedzi na złożony przez skarżącego wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) kształtuje prawo do informacji w takim zakresie, w jakim dotyczy organów władzy publicznej w szerokim rozumieniu tego pojęcia. Reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy, procedurę i tryb. W bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiąc że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy kpa. Skarga na bezczynność w istocie ma służyć zwalczaniu zwłoki w załatwianiu spraw. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając te wszystkie aspekty, można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu nie będącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Artykuł 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy w K. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mających charakter informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 ustawy). Trzeba również dodać, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy (nie ma także innego trybu dostępu do niej – art. 1 ust. 2 ustawy) i nie funkcjonuje w obiegu publicznym. Wskazać należy, że żądana przez W. S. informacja stanowi informację publiczną. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną. Organ może odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednak jeżeli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. W zależności od rodzaju tajemnicy wnioskodawcy służy wówczas, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, bądź skarga do sądu administracyjnego, bądź powództwo do sądu powszechnego (art. 22 ustawy). Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. W tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli działania zgodnego z wnioskiem, a nie odmowy. Przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, na którą oczekuje, lub też informacji wymijającej, może powodować jego wątpliwości co to tego, czy organ nie narusza przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (czyli pozostaje w bezczynności). Zgodnie z art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji np. ze względu na prywatność osoby fizycznej, ewentualnie z innych powodów, o których stanowi ustawa, co w praktyce może oznaczać udostępnienie treści dokumentu odpowiednio zanonimizowanego. Organ może również odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jeżeli jednak odmawia, to – jak podkreślono wyżej – ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Wójt Gminy K. w sprawie niniejszej nie udzielił informacji zgodnie z wnioskiem zarówno co do przedmiotu wniosku oraz zakreślonego okresu, co również zostało podkreślone w uzasadnieniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010 r. ani też nie wydał decyzji odmownej, czyli pozostawał w bezczynności, dlatego Sąd zobowiązał Wójta Gminy K. do załatwienia wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r., bądź przez udzielenie stosownej informacji, bądź wydanie decyzji o odmowie, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy, co umożliwi stronie wykorzystanie środków prawnych, łącznie z prawem wniesienia skargi lub powództwa do sądu właściwego ze względu na przyczynę odmowy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i pkt 4 lit. c ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.