II GZ 330/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2028/09 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi U. "V." w M. s. P., L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2028/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie ze skargi U. "V." w M. s. P., Litwa na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek. Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 5 maja 2010 r. W dniu 4 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, do której załączył "poświadczoną za zgodność z oryginałem" kserokopię pełnomocnictwa z dnia 8 grudnia 2009 r. udzielonego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Sąd I instancji wezwał pełnomocnika Głównego Inspektora Transportu Drogowego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisu pełnomocnictwa sporządzonego zgodnie z wymogami art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, dalej: ustawa o radcach prawnych) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 17 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego stwierdził, iż pełnomocnik organu nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej. Podkreślono, iż wezwanie zostało odebrane 17 czerwca 2010 r., a termin uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 24 czerwca 2010 r. W zażaleniu Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, iż zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych pisma procesowego powinno być sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie. Zdaniem organu, uchybienie temu wymaganiu sprawia, że termin do wykonania czynności przez stronę nie zaczyna biec. Skoro do skargi kasacyjnej został dołączony odpis pełnomocnictwa, obowiązkiem Przewodniczącego było wskazanie jakie braki zawierało dołączone za zgodność z oryginałem poświadczenie załączonego odpisu pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2010 r. pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego został wezwany do usunięcia braku skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania organu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, sporządzonego zgodnie z wymogami art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, dalej: ustawa o radcach prawnych), w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Brak ten nie został uzupełniony, czego strona wnosząca zażalenie nie kwestionuje. Art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, który powołany został w zarządzeniu wzywającym do usunięcia braków skargi kasacyjnej, stanowi natomiast, iż radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami, poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Wezwanie wystosowane do radcy prawnego w wyniku wykonania pkt 3 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w W. wskazywało na obowiązek nadesłania w zakreślonym terminie odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania organu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, sporządzonego zgodnie z wymogami art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych. Treść tego przepisu określa wymogi w zakresie poświadczania przez radców prawnych dokumentów, do których zaliczyć należy też pełnomocnictwo. Treść tego przepisu winna być znana profesjonalnym pełnomocnikom i skoro zaś z użytego sformułowania "zgodnie z wymogami art. 6 ust. 3..." wynika, że chodziło o wymogi zawarte w tym przepisie (a więc wszystkie bez ograniczeń), to nie mogą odnieść spodziewanego skutku wywody zażalenia co do nieprecyzyjnego sformułowania zarządzenia i wezwania. Niezasadny jest też zarzut zażalenia sformułowany na tle art. 49 § 1 p.p.s.a. Rzecz jest bowiem w tym, iż skarga kasacyjna nie mogła otrzymać prawidłowego biegu, skoro istniały braki formalne w postaci złożenia niezgodnego z wymogami prawa odpisu pełnomocnictwa. Skoro wymogi te określa obowiązujące prawo, to Sąd I instancji słusznie wezwał do ich usunięcia. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art.184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.