II OZ 1065/10

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1024/10 oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. S. B. pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów do postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. ze względu na niewykonanie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] września 2007 r. nr [...] nakazującą skarżącej dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku na nieruchomości przy ul. [...] w W. o wymiarach 12,50 m x 9,70 m i wysokości około 3,70 m na terenie Rodzinnych Ogródków Działkowych "[...]" w W. W skardze S. B. wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. jednakże nie uzasadniając przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1024/10 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, natomiast postanowienie o odmowie przywrócenia terminu nie wywołuje skutków materialnoprawnych nadających się do wykonania. S. B. pismem z dnia 6 września 2010 r. wniosła zażalenie na wskazane postanowienie Sądu z dnia 19 sierpnia 2010 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie oraz art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez nie podanie w uzasadnieniu do zaskarżonego postanowienia wyczerpującego i zwięzłego przedstawienia stanu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Mając na uwadze powyższe, należało stwierdzić -na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji - iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61§ 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z, Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem wszelkie akty administracyjne odmowne nie kwalifikują się do wykonania. A zatem, skoro zaskarżone postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] kwietnia 2008 r. nie nadaje się do wykonania, instytucja wstrzymania przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może znaleźć zastosowania. Należy również podkreślić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.