I SA/Rz 535/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie programu operacyjnego - Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013, Działanie 1.1 Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B postanawia: oddalić wniosek W skardze zawarto wniosek o " zabezpieczenie skargi poprzez nakazanie Zarządowi Województwa Podkarpackiego wstrzymania dalszej procedury w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007- 2013 , Działanie 1.1 Schemat B ". Motywując wniosek skarżący wskazał ,że w ramach projektu jest zaplanowane wydanie określonej sumy pieniędzy. W wypadku dalszej procedury Zarząd Województwa dokona podpisania umów z innymi beneficjentami, przez co środki zostaną wyczerpane. Nawet po uchyleniu zaskarżonej decyzji nie będzie możliwe zrealizowanie projektu skarżącego. Dodał skarżący ,że ponieważ jest możliwe wstrzymanie dalszej procedury przez Sąd, wnosi o jej wstrzymanie. Postępowanie w sprawach o dofinansowanie projektów w ramach programu operacyjnego – realizującego politykę rozwoju – uregulowane jest przede wszystkim w ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju( Dz.U z 2006r. , Nr 227 , poz. 1658 ); dalej powoływanej jako : ustawa z 6 grudnia 2006r. Ustawa z 6 grudnia 2006r. w art. 30f stanowi ,że procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a - 30e, nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami ,których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Treść przytoczonego przepisu ustawy zawiera jasną dyspozycję ,że nie następuje wstrzymanie realizacji projektu operacyjnego , poprzez zawieranie umów z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania , mimo iż toczy się procedura odwoławcza uregulowana w przytoczonych artykułach ustawy , wywołana przez wnioskodawców, których projekty nie zostały zakwalifikowane do dofinansowania. W ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. brak jest przepisu , który mógłby prowadzić do uwzględnienia wniosku skarżącego. Należy zwrócić uwagę ,że art. 30e ustawy z 6 grudnia 2006r. dysponuje, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sadami administracyjnymi stosuje się odpowiednia przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U .Nr 153, poz, 1270 ze zm.) określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 -122, 146,150 i 152 tej ustawy. Niezbędnym jest wyjaśnienie ,że wymieniony artykuł 61 § 3-6, jako nie mający zastosowania w niniejszej sprawie , stanowi podstawę prawną dla sądu , po przekazaniu mu skargi , możliwości – na wniosek skarżącego- wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności ,jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków , z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego , które weszły w życie , chyba ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania ; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z całą stanowczością należy powtórzyć , że przepisu art. 61 § 3 – 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tego rodzaju sprawach, jak niniejsza , nie stosuje się. W tej sytuacji należy stwierdzić ,że wbrew stanowisku skarżącego , Sąd nie ma podstawy prawnej do wstrzymania realizacji programu operacyjnego , co skutkować musiało oddaleniem wniosku . Sąd, z uwagi na przywołane wyżej uregulowania prawne , nie oceniał merytorycznie wniosku skarżącego.