II GZ 200/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Sp. z o. o. we W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 346/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. Sp. z o. o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 346/10, Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.), skarżącą Spółkę E. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, w kwocie 8.000 złotych. Zażaleniem pełnomocnik Spółki E. zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Przewodniczącemu III Wydziału WSA w G. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarządzeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to: - § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust 1 pkt 1 – 10 oraz ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 4, poz. 27, dalej: ustawa o grach i zakładach), w zw. z art. 129 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 – 11 i ust. 3, ust. 4, ust. 5 oraz art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, dalej: ustawa o grach hazardowych), poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie i uznanie, iż od skargi należny jest wpis w wysokości określonej w przepisie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., mimo że skarga nie dotyczyła koncesji, zezwoleń ani pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych; - § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 – 10 oraz ust. 2 b ustawy o grach i zakładach, w zw. z art. 129 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 – 11, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy o grach hazardowych poprzez niezastosowanie przepisu rozporządzenia i brak wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości w nim określonej, mimo iż skarga objęta jest zakresem normy wyrażonej w tym przepisie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż w zaskarżonym zarządzeniu błędnie uznano, że skarga została złożona w sprawie określonej w § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., a który to przepis stanowi, iż w sprawach dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie innych (niż kasyna gry) gier losowych i zakładów wzajemnych, wpis jest stały i wynosi 8.000 złotych. Strona wskazała, że postępowanie zostało wszczęte i toczyło się na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, a która to ustawa zawierała w art. 2 legalne definicje terminów użytych przez ustawodawcę w § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W tym zakresie wskazano na treść powołanego art. 2 ustawy o grach i zakładach, wskazując, iż przedstawiony w niej katalog gier losowych jest katalogiem zamkniętym i ściśle określonym. Żadne inne kategorie gier, nawet posiadające przymiot losowości nie są grami losowymi. Ponadto analiza art. 2 ust. 1 i ust. 2b ustawy o grach i zakładach, precyzyjnie określa, co jest grą losową, co grą na automatach o niskich wygranych i wyraźnie te dwie kategorie rozróżnia. Powyższe oznacza, w ocenie strony wnoszącej zażalenie, że w sprawie skarg dotyczących zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie powinno się stosować przepisów określających wysokość wpisu od skarg w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych, zastosowanie zaś powinien mieć § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ustalający wpis w kwocie 200 złotych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie znajduje uzasadnione podstawy w zakresie w jakim podniesiono nieprawidłowe zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić należy, iż skarga wniesiona przez Spółkę E., dotycząca odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, odnosiła się do stanu prawnego, w którym obowiązywała ustawa z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W jej art. 2 zawarto definicje, kolejno gier losowych (ust. 1), zakładów wzajemnych (ust. 2), gier na automatach (ust. 2a) oraz gier na automatach o niskich wygranych (ust. 2b). Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach, grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro (...). Ustawodawca, jak zatem widać z treści cytowanego przepisu, nie nadał grom na automatach o niskich wygranych przymiotu gier losowych, które, co trafnie podniósł autor zażalenia, zostały zdefiniowane w katalogu zamkniętym przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy. W tym miejscu dodać należy, iż "element losowości" gier na automatach został dodany w stosunku do tego typu gier dopiero w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Należy zauważyć, iż w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. rozgraniczono prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier z uwagi na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej - kasyna gry (§ 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia) oraz inne gry losowe i zakłady wzajemne – prowadzone w innych miejscach niż kasyna gry (§ 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia). Przepisy § 2 ust. 2 pkt 12 - 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. należy interpretować ściśle. W niniejszej sprawie nie chodziło o prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie kasyn gry (§ 2 ust. 2 pkt 12 omawianego rozporządzenia). Gdy zaś chodzi o § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., to należy podkreślić, iż gry na automatach o niskich wygranych w rozważanym stanie prawnym nie mogły być traktowane jako gry losowe ani zakłady wzajemne. Zatem wobec treści przepisu § 2 ust. 2 pkt 13 omawianego rozporządzenia, który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie innych gier losowych i zakładów wzajemnych wynosi 8.000 zł, nie można uznać sprawy dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych za "inne gry losowe" i w związku z tym nakładać obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w takiej sprawie w kwocie 8.000 złotych. Inna wykładnia powołanych przepisów stałaby w sprzeczności z legalną definicją gier na automatach o niskich wygranych, zawartą w ustawie o grach i zakładach wzajemnych. Nie można zgodzić się natomiast ze stanowiskiem Spółki wnoszącej zażalenie, iż w zakresie wpisu od skargi powinien mieć zastosowanie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. określający wpis stały w sprawach innych niż wymienione w ust. 1 – 5 na kwotę 200 złotych, albowiem niewątpliwie przedmiotem sprawy administracyjnej była odmowa przedłużenia Spółce E. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, tym samym w zakresie wpisu od skargi zastosowanie mieć będzie cytowany powyżej § 2 ust. 2 rozporządzenia, lecz nie jego pkt 13, a 27 określający wpis stały w kwocie 500 złotych od skarg dotyczących (...) zezwoleń (...) na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.