II FZ 677/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Jerzego Łuszcza na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1319/10 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Jerzego Łuszcza na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 marca 2010 r., nr 1401/NPC/4218-3/10/KN w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Pismem z dnia 8 września 2010 r. J. Ł. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2010 r. którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 31 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za styczeń 2005 r. Składając zażalenie J. Ł. dołączył do niego niepodpisany i niepotwierdzony za zgodność z oryginałem odpis zażalenia dla strony przeciwnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2010 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 15 września 2010 r. do usunięcia braku formalnego zażalenia przez podpisanie zażalenia lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W związku z nieuzupełnieniem stwierdzonego braku w przepisanym terminie — Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie postanowieniem z dnia 25 października 2010 r.. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie, wskazując że braki formalne były spowodowane brakiem środków na fachową pomoc prawną oraz stanem psychicznym skarżącego spowodowanym jego sytuacją materialną i społeczną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do pism strony należy dołączyć ich odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl § 2 odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Na podłożu wskazanych przepisów przyjmuje się, że złożone przez stronę odpisy składanych pism powinny być przez nią potwierdzane za zgodność z oryginałem. W ten sposób składająca je osoba przyjmuje odpowiedzialność za zgodność odpisu z oryginałem. Składany odpis nie musi być natomiast przez stronę podpisany — podpisany odpis nie byłby bowiem odpisem, lecz oryginałem. Tym samym należy uznać, że skarżący został nieprawidłowo wezwany do uzupełnienia braków zażalenia, nie może więc ponosić konsekwencji takiego, nieprawidłowego wezwania. Tym samym należy uznać, że zażalenie z 8 września 2010 r zostało odrzucone bez uzasadnionej podstawy. Przedmiotowe zażalenie będzie podlegało odrzuceniu, jeżeli odpis nie zostanie poświadczony za zgodność z oryginałem, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest jednak zobowiązany do wezwania skarżącego do uzupełnienia tego braku w trybie przewidzianym przepisami ustawy — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.