IV SA/Wa 1015/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi "[...]" B. B., W. F. spółki jawnej z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r. Starosta S. odmówił wydania zaświadczenia w sprawie udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków dotyczących numerów ksiąg wieczystych nieruchomości należących do M. W. i Z. W. Zażalenie na postanowienie złożyła spółka jawna "T." B. B., W. F. z siedzibą w O.. Po rozpoznaniu zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowieniem organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że we wniosku o udostępnienie informacji o numerach ksiąg wieczystych wniesiono o wydanie zaświadczenia podając imiona, nazwiska oraz adres zamieszkania dłużników. Nie zostały natomiast podane dane przedmiotowe nieruchomości pozwalające na jej identyfikację. Identyfikacja nieruchomości na podstawie danych podmiotowych, naruszyłaby nakaz udzielania z rejestru informacji zawierających dane osobowe jedynie dla kręgu podmiotów wskazanych w art. 24 ust. 3, 3a i 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W kręgu tych podmiotów znajdują się także osoby mające interes prawny w pozyskaniu danych, jednakże wnioskodawca nie wykazał swojego interesu prawnego opartego na konkretnej normie prawa materialnego. Intencją wnioskodawcy jest poszukiwanie majątku dłużników, nadającego się do egzekucji. Cel ten nie może być uznany za interes prawny, lecz interes faktyczny wierzyciela. Organami uprawnionymi do prowadzenia postępowania egzekucyjnego są komornik lub sąd powszechny. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł "T." B. B., W. F. sp. j z siedzibą w O., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając wydanie z naruszeniem art. 24 ust. 2 oraz art. 24 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Podnosząc powyższe naruszenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wykazanie interesu prawnego skarżącej spółki nie było konieczne, ponieważ dane o które wnioskowała, a o których stanowi art. 24 ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego są jawne i powszechnie dostępne. Skarżący w sprawie wnosił o wydanie informacji obejmujących wydanie numerów ksiąg wieczystych, gdyż dane w postaci właściciela lokalu oznaczonych nieruchomości oraz jego miejsce zamieszkania były mu znane. Wobec tego zdaniem skarżącego organy obu instancji "przeinaczyły" żądanie Spółki, która nie domagała się wydania pełnego odpisu z operatu ewidencyjnego, a jedynie zaświadczenia w zakresie wskazania numerów ksiąg wieczystych nieruchomości osób, których dane osobowe zostały wskazane. Na marginesie skarżący zaznaczył, że wykazał także interes prawny w swoim żądaniu, ponieważ wskazał, iż jako wierzyciel winien wskazywać majątek dłużnika, który może służyć do zaspokojenia wierzytelności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na charakter danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, art. 24 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przewidziano różny zakres dostępu do informacji o zgromadzonych danych. Dane o charakterze przedmiotowym jak informacje o gruntach, budynkach i lokalach są jawne i powszechnie dostępne (art. 24 ust. 2 ustawy). Jedynymi warunkami uzyskania informacji na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy jest uiszczenie opłaty należnej z tego tytułu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także zindywidualizowanie przedmiotu informacji. Dane o charakterze podmiotowym wskazane w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, stosownie do art. 24 ust. 3 są danymi, do których dostęp jest ograniczony. Wydawane są wyłącznie na żądanie podmiotów wyszczególnionych w tym przepisie oraz podmiotów, które mają interes prawny związany z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wypisu. Przedmiotem żądania strony skarżącej było uzyskanie dwojakiego rodzaju informacji: o konkretnej, wskazanej przez nią nieruchomości, ale też uzyskanie informacji o poszukiwanym nieznanym skarżącej majątku nieruchomym określonych dłużników. W tym zakresie było to w istocie żądanie udzielenia informacji nie tylko o charakterze przedmiotowym, ale także podmiotowym (gdyż udzielenie informacji o numerach ksiąg wieczystych nieruchomości należących do konkretnych wskazanych z imienia i nazwiska osób wiązałoby się faktycznie z udzieleniem informacji o właścicielach tych nieruchomości). Zdaniem Sądu niewątpliwie nie było żadnych przeszkód, by wnioskodawcy udzielić informacji o nr księgi wieczystej dla sprecyzowanej we wniosku nieruchomości. Spełniony był bowiem wymóg umożliwiający udzielenie tej informacji, co potwierdza również fakt jej późniejszego uzyskania na podstawie odrębnie złożonego wniosku. Rozstrzygnięcia organów obu instancji dotyczą jednak tylko żądania strony skarżącej w części dotyczącej udzielenia informacji o charakterze przedmiotowo - podmiotowym. Organy nie rozróżniły w sposób dostateczny zakresu żądania wniosku i nie wydały rozstrzygnięcia w zakresie żądania dotyczącego informacji o charakterze przedmiotowym. Zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty nie dotyczy tej części wniosku. Stronie w tej sytuacji przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność organu, o ile w dalszym ciągu jej wniosek nie został rozpoznany. Co do zakresu żądania wniosku, objętego zaskarżonym postanowieniem w ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że nie jest możliwe jego uwzględnienie, gdyż informacje te zgodnie z art. 24 ust. 3 mogą być udzielone tylko podmiotowi posiadającemu interes prawny. Wniosek nie precyzował konkretnych nieruchomości, a zawierał w istocie żądanie poszukiwania przez organ ewidencyjny nieruchomości należących do konkretnych osób. Zdaniem Sądu organ prawidłowo uznał, że stronie skarżącej nie przysługuje interes prawny w uzyskaniu tego rodzaju informacji. Wbrew twierdzeniu strony skarżącej wszczęcie przez nią postępowania egzekucyjnego wobec wskazanych we wniosku osób, wskazuje jedynie na posiadanie interesu faktycznego co do wyniku sprawy, a nie posiadanie interesu prawnego, którego źródłem byłaby określona norma prawa materialnego. Należy wskazać, że odmowa udzielenia informacji nie pozbawia strony uprawnień w postępowaniu egzekucyjnym. Poszukiwania majątku przez komornika lub w postępowaniu o wyjawienie majątku w trybie cywilnoprawnym, służącemu temu celowi, nie można próbować zastąpić działaniem organu administracji publicznej, wykraczającym poza zakres jego ustawowych kompetencji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.