II SA/Bd 777/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B., R. M. na pismo Wójta Gminy Z. K. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lipca 2010 r., oznaczonym jako odwołanie od decyzji, B. B. i R. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Wójta Gminy Z. K. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego. W piśmie tym organ gminy poinformował skarżących o przydzieleniu im lokalu socjalnego nr [...], znajdującego się w budynku komunalnym położonym w miejscowości R. nr [...], wzywając ich jednocześnie do zawarcia umowy najmu tego lokalu. We wniesionej skardze B. B. i R. M. zażądali od tutejszego Sądu uchylenia decyzji o przyznaniu lokalu socjalnego w miejscowości R. nr [...] oraz uznania, że lokal ten nie spełnia warunków lokalu socjalnego. W uzasadnieniu skargi podnieśli między innymi, iż przydzielony im lokal socjalny nie nadaje się do zamieszkania z uwagi na bardzo zły stan techniczny całego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Niedopuszczalność skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, jak też gdy została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu albo podlegającej kognicji sądu powszechnego. Przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.), dotyczące lokali socjalnych, wyraźnie stanowią, iż przydzielenie lokalu socjalnego osobie uprawnionej do otrzymania takiego lokalu następuje w drodze umowy cywilnoprawnej – umowy najmu. Przyznanie lokalu socjalnego następuje więc w formie czynności prawnej właściwej prawu cywilnemu, nie zaś w formie władczego aktu organu administracji publicznej przybierającego postać decyzji administracyjnej. Taka forma działania organu gminy wyklucza możliwość dochodzenia przez najemcę lokalu socjalnego, czy też osobę uprawnioną do otrzymania takiego lokalu, swojego interesu prawnego zarówno w administracyjnym toku instancji, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Brak kognicji sądu administracyjnego dotyczy zarówno bezczynności organu gminy w zakresie realizacji obowiązku zapewnienia lokalu socjalnego, jak i wszelkich roszczeń związanych z najmem takiego lokalu. Wszelkie zaś spory wynikłe na tle zawierania umowy najmu lokalu socjalnego, jak również spory związane z uprawnieniami do lokalu socjalnego, powinny być rozstrzygane w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi. Zaprezentowane powyżej stanowisko Sądu znajduje w pełni potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienie NSA z dnia 22 maja 2007 r., I OSK 679/07; postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., I OSK 415/09; postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., I OSK 362/10 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia. nsa.gov.pl). W związku z powyższym doręczone skarżącym pismo Wójta Gminy Z. K. z dnia [...] stycznia 2010 r. nie może być traktowane jako decyzja administracyjna w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie ma możliwości odwołania się od zawartego w nim stanowiska organu gminy w administracyjnym toku instancji, jak również wniesienia w tym przedmiocie skargi do sądu administracyjnego. Pismo to stanowi bowiem jedynie ofertę zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego w rozumieniu prawa cywilnego. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.