IV SA/Po 256/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Bożena Popowska (spr.) WSA Karol Pawlicki Protokolant sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 września 2010 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę M.S. w dniu [...] grudnia 2009r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K (dalej PUP) jako osoba bezrobotna i przedłożył orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z [...].05.2009r. orzekające o zdolności do pracy, orzeczenie komisji lekarskiej z [...].05.2009r. orzekające o zdolności do pracy, zaświadczenie z ZUS z [...].11.2009r. dokumentujące okresy pobierania renty od [...].09.2000r. do 31.03.2009r. oraz świadectwo pracy wystawione przez "[...]" sp. z o.o. L potwierdzające zatrudnienie w okresie od 01.07 .1999r. do 31.12.2000r. Mając powyższe na uwadze Starosta K decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i b oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm. – dalej ustawa) uznał M.S. za osobę bezrobotną i odmówił mu przyznania prawa do zasiłku. M.S. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniósł o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych i zarzucił organowi pierwszej instancji niewłaściwą ocenę zebranego w sprawie materiału oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy. Zdaniem skarżącego organ I instancji całkowicie pominął okoliczności mające wpływ na termin rejestracji w PUP, tj. wydanie przez ZUS decyzji z dnia [...].05.2009r. nr [...] odmawiającej prawa do dalszej renty, utrzymanej w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w K z dnia 16.10.2009r. Wojewoda Wielkopolski po rozpoznaniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...].01.2010r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację w PUP w K (tj. od 03.06.2008r. do 03.12.2009r.) M.S. udokumentował 302 dniowy okres uprawniający do zasiłku dla bezrobotnych. Powyższe oznacza, że skarżący nie spełnił warunków, o których mowa w art. 71 ustawy. Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż złożenie odwołania do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych nie stało na przeszkodzie do jego wcześniejszego zarejestrowania się w PUP w Krotoszynie jako osoby bezrobotnej i tym samym nie może stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 78 ustawy, w sytuacji m.in. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy za okres, za który wypłacono zasiłek dla bezrobotnych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznający rentę zalicza na poczet tego świadczenia kwotę już wypłaconych za ten okres zasiłków z Funduszu Pracy. Jeżeli powyższe nie nastąpi świadczenie wypłacone z Funduszu Pracy zostaje uznane za nienależnie pobrane i podlega zwrotowi. M.S. kwestionując powyższą decyzję złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której wniósł o uchylenie decyzji organów I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. M.S. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 9 i 8 kpa w związku z art. 71 i art. 78 ustawy. Skarżący wskazał, że organy rentowe, Starosta K i Wojewoda Wielkopolski należą do organów administracji państwowej i muszą ze sobą współdziałać i prawidłowo pouczać strony o ich prawach i obowiązkach. Skoro więc art. 78 ustawy przewiduje zaliczenie pobranego zasiłku na poczet renty, to któryś z organów nie dopełnił obowiązku pouczenia strony o obowiązku zarejestrowania się w Urzędzie Pracy w celu uzyskania zasiłku dla bezrobotnych na czas rozpatrzenia prawomocnie odwołań od decyzji w sprawie renty. Wojewoda Wielkopolski odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena legalności decyzji organów I i II instancji uznających M.S. za osobę bezrobotną z dniem [...] grudnia 2009r. i odmawiających mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W okolicznościach niniejszej sprawy niewątpliwym jest, że możliwość przyznania skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych można było rozpatrywać jedynie dokonując oceny spełnienia przesłanek z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przepis ten stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104b i art. 105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca, d) opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę, f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie niewymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w wysokości 9,75 % przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc zatrudnienia, h) był zatrudniony za granicą przez okres co najmniej 365 dni, w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy, i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant, i) był zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Do 365 dni, o których mowa wyżej, zalicza się również okres obierania renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 71 ust. 2 pkt 3 ustawy). Co do zasady z przepisu tego wynika, że ustalenia, czy bezrobotnemu przysługuje zasiłek dla bezrobotnych, dokonuje się na podstawie oceny sposobu jego zatrudnienia i wysokości otrzymywanego przez niego wynagrodzenia (pobierania renty) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni. Mając powyższe na uwadze na podstawie dokumentacji przedłożonej przez skarżącego w dniu rejestracji w PUP w K stwierdzić należy, iż M.S. w okresie od. 3 czerwca 2008r. do 3 grudnia 2009r. udokumentował 302 dniowy okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Oznacza to, iż organy I i II instancji zasadnie uznały, że skarżący nie spełnia przesłanek do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Jak słusznie zauważył bowiem organ odwoławczy, złożenie przez skarżącego odwołania do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych od ZUS decyzji z dnia [...].05.2009r. nr [...] odmawiającej prawa do dalszej renty, nie pozbawiało skarżącego możliwości rejestracji jako osoba bezrobotna i w przypadku spełniania ustawowych przesłanek uzyskania zasiłku dla bezrobotnych. Dla oceny legalności zaskarżonej decyzji nie ma więc znaczenia, z jakiego powodu skarżący nie zarejestrował się bezpośrednio po pozbawieniu prawa do renty. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia zasady pogłębiania zaufania (art. 8 kpa) i zasady udzielania informacji (9 kpa) w związku z art. 71 i art. 78 ustawy, wskazać należy, że zarejestrowanie danej osoby jako bezrobotnej w rejestrze prowadzonym przez rejonowe urzędy pracy stanowi tzw. czynność materialno-techniczną (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 1992 r., SA/Wr 534/92, ONSA 1993, nr 4, poz. 92, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2005 r., II SA/Wa 1974/2005, LexPolonica nr 1254111). Do dokonania tejże czynności konieczny jest jednak wniosek, który skarżący złożył dopiero w dniu [...] grudnia 2009r. Trudno więc uznać, aby przed tą datą możliwym było naruszenie ogólnych zasad postępowania przez organy właściwe do spraw bezrobotnych. Naruszenia zasad wyrażonych w art. 8 i 9 kpa w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego statusu bezrobotnego i przysługujących mu świadczeń nie można również zarzucić ZUS, który jest organem właściwym w zakresie spraw emerytalno – rentowych i do jego właściwości nie należy orzekanie w sprawie statusu bezrobotnego. W związku z czym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.