IV SA/Wa 978/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie sprzeciwu wobec wysyłki odpadów - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 roku, Nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł sprzeciw wobec planowanej wysyłki z Polski do Niemiec 1000 ton odpadów agrotechnicznych zawierających substancje niebezpieczne, zaklasyfikowanych zgodnie z Europejskim Katalogiem Odpadów (OJL.203,28.07.2001,p.18) pod kodem 02 01 08* oraz zgodnie z załącznikiem IV Rozporządzenia Nr 1013/2006 pod kodem A4030, zgłoszonej pod numerem [...], przez firmę l. Sp. z o.o., z siedzibą w O. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że zgodnie z treścią złożonego wniosku odpady o kodzie 02 01 08* miałyby pochodzić z terenu całego województwa [...]. Następnie po zapakowaniu w metalowe beczki o pojemności 200 litrów miałyby być przewożone na zasadzie zgłoszenia ogólnego do instalacji unieszkodliwiania w N. Podstawą zastosowania zgłoszenia ogólnego, obejmującego w rozpoznawanej sprawie 50 przemieszczeń, jest jednoczesne spełnianie przez każdą z 50 zgłoszonych wysyłek, przesłanek określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 w sprawie przemieszczania odpadów. Przesłankami warunkującymi możliwość zgłoszenia ogólnego są w odniesieniu do każdego transportu: a) konieczność posiadania przez odpady zasadniczo podobnych właściwości fizycznych i chemicznych, b) skierowanie wysyłki do tego samego odbiorcy i do tej samej instalacji, c) wskazanie jednej trasy przewozu wszystkich wysyłek odpadów objętych zgłoszeniem. Zaistnienie jednocześnie wszystkich powyższych przesłanek warunkuje zgodność zgłoszonego przemieszczenia odpadów z przepisami rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006. Zgłaszający w nadesłanym zgłoszeniu podał 24 trasy przemieszczania odpadów, mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia zgłoszenia poprzez jednoznaczne określenie drogi z podaniem miast oraz możliwych wariantów trasy przewozu w razie nieprzewidzianych okoliczności. W odpowiedzi na to wezwanie Firma nadesłała trasy przewozu odpadów o kodzie 02 01 08* z każdego mogilnika wymienionego w zgłoszeniu do granicy polskiej, wraz z możliwym wariantem, w razie nieprzewidzianych okoliczności, to jest łącznie 48 tras. Tym samym nie zostały Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 spełnione przesłanki wymienione w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 nakładającego m.in. obowiązek realizacji wszystkich przesyłek odpadów w ramach zgłoszenia ogólnego, jedną (tą samą) trasą. Od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła I. Sp. z o.o., podnosząc zarzut naruszenia art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 2009 roku o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów w zw. z art. 4, art. 7 i art. 13 Rozporządzenia WE nr 1013/2006 z dnia 14 czerwca 2006 roku w sprawie przemieszczania odpadów poprzez błędne uznanie, że spełnione zostały warunki do wydania sprzeciwu wobec planowanej wysyłki 1000 ton odpadów agrotechnicznych. Nadto podniesiony został zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Zdaniem odwołującego się należy odróżnić wskazanie trasy od wskazania drogi. Trasą jest punkt wjazdu i wyjazdu do i z każdego zainteresowanego państwa, w tym urzędy celne wprowadzenia lub wyprowadzenia bądź wywozu towaru ze Wspólnoty. W celu określenia trasy zgłaszający obowiązany jest wskazać miejscowość, punkt graniczny, przez który odbywać się będzie wjazd i wyjazd do i z państwa zarówno wysyłki jak i przeznaczenia. Użyte w Rozporządzeniu pojęcie trasa nie oznacza trasy w znaczeniu potocznym. W zgłoszeniu nie zostało wskazanych 48 osiem tras przewozu. Twierdzenie to jest, zdaniem odwołującego się nieprawdziwe i świadczy o błędnej interpretacji pojęcia "trasy". Wskazana została jedna trasa przemieszczenia odpadów i jedna droga, to jest droga pomiędzy przejściem granicznym w K., a H. Dodatkowo wnioskodawca wskazał trasę w potocznym rozumieniu tego słowa, jaką pokonują odpady od miejsca wytwarzania do przejścia granicznego na terenie kraju wysyłki, która to jednak trasa nie pokrywa się z pojęciem "drogi", ani tym bardziej z pojęciem "trasy" w rozumieniu Rozporządzenia nr 1013/2006. Zdaniem odwołującego się zgłoszenie było prawidłowe, a organ administracji przekroczył termin do wniesienia sprzeciwu, który zgodnie z art. 7 ust. 3 Rozporządzenia nr 1013/2006 wynosi 3 dni robocze od daty prawidłowego dokonania zgłoszenia. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 roku, Nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2010 roku. Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 Zdaniem Głównego Inspektora Ochrony Środowiska pojęcie trasa oznacza drogę pomiędzy punktami wjazdu i wyjazdu do i z każdego kraju, tzn. każdego państwa zaangażowanego w przemieszczanie odpadów. Tym samym podanie 24 tras ora tyleż samo tras alternatywnych pozostaje w sprzeczności z przesłankami umożliwiającymi dokonanie zgłoszenia ogólnego zawartymi w art. 13 ust. 1 Rozporządzenia nr 1013/2006. Tym samym zgłoszenie dokonane przez Spółkę z o.o. I. było niezgodne z tym rozporządzeniem i nie można uznać go za zgłoszenie prawidłowe. Nie było więc możliwości przekazania go w terminie trzech dni właściwemu organowi miejsca przeznaczenia. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Spółka z o.o. I. Zdaniem skarżącej Spółki naruszony został art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 2009 roku o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów w zw. z art. 13 Rozporządzenia WE Nr 1013/2006 z dnia 14 czerwca 2006 roku w sprawie przemieszczania odpadów. Ocena zasadności sprzeciwu, zdaniem Spółki, zależy od rozumienia pojęcia "trasy" użytego w art. 13 wymienionego wyżej Rozporządzenia. Wskazując na definicję pojęcia "przemieszczenia odpadów" zawartą w art. 2 pkt 34 tegoż Rozporządzenia Spółka stwierdziła, że pod pojęciem tym należy rozumieć transport odpadów z jednego państwa do drugiego państwa. Tym samym "przemieszczanie odpadów" jest ich przemieszczaniem pomiędzy państwami, a nie pomiędzy konkretnie wskazanym miejscem wytwarzania odpadów, a miejscem ich unieszkodliwiania. Skarżąca Spółka wskazała, iż zgodnie z załącznikiem I C do Rozporządzenia, zawierającym szczegółowe instrukcje w zakresie dokumentów zgłoszenia i przesyłania w polu 15 należy podać m.in. nazwy państw wysyłki, państw tranzytowych i przeznaczenia, kody każdego z tych krajów, nazwę przejścia granicznego lub portu, planowane trasy przewozu pomiędzy punktami wjazdu i wyjazdu, jak i możliwe warianty, także na wypadek nieprzewidzianych okoliczności. Z kolei w załączniku II część 1, do którego odsyła załącznik IC wskazano w pkt 14, iż: "Planowana trasa (punkt wyjazdu i wjazdu do i z każdego zainteresowanego państwa, w tym urzędy celne wprowadzenia lub wyprowadzenia lub wywozu ze Wspólnoty) i planowana droga (droga pomiędzy punktami wyjazdu i wjazdu) jak i możliwe warianty, także w razie nieprzewidzianych okoliczności". Przepisy ten zdaniem skarżącej Spółki wskazują, iż w art. 13 Rozporządzenia użyto pojęcia "trasy" Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 w rozumieniu "drogi pomiędzy punktami wyjazdu i wjazdu do i z każdego zainteresowanego państwa". W sytuacji, gdy planowana wysyłka odpadów nie wiąże się z tranzytem, punktem wyjazdu i wjazdu jest przejście graniczne w miejscowości K. Droga pomiędzy punktami wjazdu i wyjazdu jest zatem drogą pomiędzy miejscowością K. w której następuje wyjazd odpadów, a miejscowością K., w której następuje wjazd odpadów. Ponieważ nie można wskazać drogi pomiędzy miejscowością K., a miejscowością K., należy zdaniem Spółki, przyjąć, iż drogą, jaką pokonają odpady, będzie droga jaką odpady pokonają w państwie przeznaczenia, to jest od punktu wjazdu do państwa przeznaczenia do instalacji unieszkodliwiającej odpady oraz od instalacji do punktu wyjazdu z państwa przeznaczenia. Nie będzie natomiast odpowiadało pojęciu "trasy" droga, jaką pokonają odpady na terytorium państwa wysyłki, gdyż przemieszczanie odpadów rozpoczyna się w punkcie wyjazdu z państwa wysyłki do państwa przeznaczenia. Transport odpadów na terenie państwa wysyłki, zdaniem Spółki, pozostaje poza regulacją Rozporządzenia nr 1013/2006. Skarżąca Spółka podniosła również zarzut naruszenia art. 4 i art. 7 Rozporządzenia nr 1013/2006. Zdaniem Spółki wobec faktu, iż Spółka wskazała prawidłowo jedną trasę przewozu odpadów nie było podstaw do wzywania jej do uzupełnienia zgłoszenia. Zdaniem Spółki dla oceny, czy zgłoszenie spełnia wymagania formalne, a w konsekwencji, czy zachodzą przesłanki do wniesienia sprzeciwu znaczenie ma treść art. 4 akapit 2 pkt 2 - a Rozporządzenia nr 1013/2006. Zgodnie z tym przepisem za prawidłowo dokonane zgłoszenie uznaje się zgłoszenie zawierające informacje, wskazane w załączniku II część 1 (art. 7 ust. 3 Rozporządzenia nr 1013/2006). Załącznik ten zawiera wykaz informacji, jakie zgłaszający jest zobowiązany przedstawić. Co do zasady nie można wykraczać poza ten wykaz. Wyjątkiem jest punkt 14 części 3 załącznika II, z którego wynika, iż każdy właściwy organ może wymagać przedłożenia wszelkich innych informacji, które mogą być istotne dla oceny zgłoszenia zgodnie z Rozporządzeniem oraz przepisami krajowymi. Takie wystąpienie ze strony organu administracji państwa wysyłki nie może wstrzymać przekazania zgłoszenia do organu miejsca przeznaczenia i tranzytu w terminie wskazanym w art. 7 Rozporządzenia 1013/2006. Na tym etapie organ administracji Państwa wysyłki ocenia tylko prawidłowość wypełnienia dokumentu i dołączenie dokumentacji wymaganej przez część 1 załącznika II. Zgodnie bowiem Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 z art. 8 Rozporządzenia nr 1013/2006 w sytuacji, gdy po przekazaniu zgłoszenia przez właściwy organ administracji państwa wysyłki, jeden z zainteresowanych organów, w tym organ państwa wysyłki uzna, że są mu niezbędne dodatkowe informacje i dokumentacji, o których mowa w art. 4 akapit 2 pkt 3 Rozporządzenia nr 1013/2006 (wymienione w załączniku II, część 3) wzywa zgłaszającego do dostarczenia takich informacji i dokumentacji oraz informuje o tym inne organy właściwe. Zgodnie z art. 4 akapit 2 pkt 2 Rozporządzenia nr 1013/2006 po otrzymaniu prawidłowo dokonanego zgłoszenia organ wysyłki zachowuje jego kopię oraz przekazuje zgłoszenie właściwemu organowi miejsca przeznaczenia wraz z kopiami dla każdego właściwego organu tranzytu i powiadamia zgłaszającego, że dokonał przekazania. Przekazanie następuje w terminie trzech dni od otrzymania zgłoszenia. Zdaniem skarżącej Spółki, wobec złożenia prawidłowego zgłoszenia obowiązkiem organu administracji było przekazanie go właściwemu organowi miejsca przeznaczenia. Świadczy to, w ocenie Spółki, o bezczynności organu administracji. Bezpodstawnie też, zdaniem skarżącej Spółki, organ administracji zażądał od niej dodatkowych informacji w świetle celu postępowania, jakim jest wydanie zezwolenia na wysyłkę odpadów z Polski do Niemiec, w szczególności w kontekście pojęcia "trasy przewozu odpadów", które nie odnosi się do miejsca ich wytworzenia. W ocenie skarżącej Spółki przekroczony został także termin do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie z art. 7 ust. 3 Rozporządzenia nr 1013/2006 w terminie trzech dni roboczych od prawidłowego dokonania zgłoszenia zgodnie z art. 4 akapit 2 właściwy organ wysyłki może podjąć decyzję o nienadawaniu zgłoszeniu dalszego biegu, jeżeli sprzeciwia się przemieszczaniu zgodnie z art. 11 i 12. Za początek biegu terminu do wydania sprzeciwu należy, zdaniem Spółki, przyjąć dzień następujący po bezskutecznym upływie 7 dniu wyznaczonych na zapoznanie się z materiałem dowodowym w sprawie, to jest 14 stycznia 2010 roku zaś decyzja o wyrażeniu sprzeciwu wydana została w dniu [...] stycznia 2010 roku. W ocenie skarżącej Spółki organ administracji naruszył także art. 8 k.p.a., gdyż w innej sprawie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym wyraził zgodę na przewóz odpadów za granicę nie zgłaszając sprzeciwu, a w przedmiotowej sprawie zgłosił sprzeciw. Naruszone zostały również art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Przepisy te nie były przestrzegane, co w efekcie doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczym dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji zagadnieniem jest rozstrzygnięcie, co należy rozumieć pod pojęciem "trasy przemieszczania odpadów", o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 roku w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. U. UE.L.06.190.1 ze zm.). Organ administracji, wnosząc sprzeciw do zgłoszenia wysyłki odpadów, nie kwestionował ustaleń faktycznych, które były podstawą zgłoszenia. Powodem wniesienia sprzeciwu była natomiast odmienna od prezentowanej przez skarżącego interpretacja pojęcia "trasy przemieszczania odpadów". Zdaniem skarżącej Spółki przez pojęcie "trasa" rozumieć należy punkt wjazdu do innego Państwa, co oznacza, że w przedmiotowej sprawie wskazanie trasy oznacza wskazanie przejścia granicznego oraz drogi przewozu odpadów na terenie Niemiec. Z kolei zdaniem organu administracji "trasa" to także droga od miejsca przechowywania odpadów do przejścia granicznego. W ocenie Sądu, za prawidłowe uznać należy stanowisko organu administracji. Z definicji słownikowej wynika, że "trasa" to "droga do przebycia, droga, którą się przebywa" (Uniwersalny słownik języka polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, tom 4, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2003, str. 109). Za niezasadny uznać należy pogląd skarżącej Spółki, iż w rozumieniu Rozporządzenia 1013/2006 "trasa", to droga wyłącznie od przejścia granicznego do miejsca przetwarzania odpadów w innym państwie, to jest w przedmiotowej sprawie w Niemczech. Przyjęcie za prawidłowe stanowiska skarżącej Spółki prowadziłoby do skutków niemożliwych do zaakceptowania. Jeśli przyjąć, tak jak twierdzi Spółka, że trasa przewozu odpadów, to trasa od wjazdu do Niemiec do miejsca przetworzenia odpadów w Niemczech, a przewóz odpadów na terenie Polski pozostaje poza regulacją Rozporządzenia 1013/2006, to oznaczałoby to, iż przepisy tego Rozporządzenia mają zastosowanie wyłącznie do transportu odpadów na terytorium Niemiec. Między granicą Polski i Niemiec nie istnieje bowiem pas ziemi niczyjej. Skoro tak, to w istocie nie miałoby miejsca międzynarodowe Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 przemieszczanie odpadów, tylko przemieszczanie odpadów na terenie Niemiec. To z kolei oznaczałoby, że do transportu odpadów na terenie Niemiec nie ma zastosowania Rozporządzenie nr 1013/2006, tylko prawo krajowe obowiązujące w Niemczech. Przedstawiona przez skarżącą Spółkę wykładnia pojęcia "trasy" zakłada w istocie, że transport odpadów na terenie Polski wprawdzie się odbywa jednakże jego skutki są ograniczone tylko do tego, że pozwalają na uruchomienie instrumentów prawnych zawartych w Rozporządzeniu nr 1013/2006. W ocenie Sądu, w świetle powszechnie przyjętych reguł wykładni przepisów prawa brak jest podstaw do formułowania tego rodzaju poglądu. Celem nałożenia obowiązku wskazania trasy przemieszczania odpadów było zapewnienie nadzoru i kontroli nad przemieszczaniem tychże odpadów, a w konsekwencji zapewnienie bezpieczeństwa ludności znajdującej się w pobliżu miejsc przewozu odpadów oraz zabezpieczenie przed skażeniem terenów, przez które odpady te są przemieszczane. Uznanie, iż "trasa", to jedynie droga od punktu wjazdu do innego Państwa do punktu przetwarzania odpadów na terenie innego Państwa oznaczałoby, iż kontrola nad prawidłowością przemieszczania odpadów na terenie kraju wysyłki, jest iluzoryczna. Zapis zawarty w załączniku nr III Część 1 punkt 14 do Rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 roku w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. U. UE.L06.190.1 ze zm.) nie może, zdaniem Sądu, przesądzać o rozumieniu pojęcia "trasy". Zapis ten wyjaśnia, w jaki sposób ma być wypełniony dokument zgłoszenia. W dokumencie zgłoszenia wskazuje się w sposób uproszczony trasę poprzez wskazanie przejścia granicznego. Nie jest to jednak wystarczające dla dokonania oceny, czy spełnione zostały wszystkie warunki niezbędne do przemieszczenia odpadów na podstawie zgłoszenia ogólnego. Aby ustalić, czy planowana wysyłka odpadów będzie dokonywana taką samą trasą organ administracji ma prawo zażądać dodatkowych informacji, które pozwolą mu na dokonanie takiej oceny. Wobec faktu, iż wykładnia pojęcia "trasa" dokonana została przez organ administracji prawidłowo, brak jest podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zgłoszonego przez organ administracji sprzeciwu. W sytuacji, gdy wywóz odpadów z terenu Polski następuje nie z jednego miejsca, tylko z kilku miejsc, nie można mówić o spełnieniu wymogu wynikającego z art. 13 pkt 1 lit c Rozporządzenia 1013/2006, by trasa przemieszczania podana w zgłoszeniu była taka sama. Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 Za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska art. 4 i art. 7 Rozporządzenia WE nr 1013/2006 z dnia 14 czerwca 20065 roku w sprawie przemieszczania odpadów, które to naruszenie miałoby polegać na: a) żądaniu informacji niewymienionych w rozporządzeniu, b) nieprzekazaniu prawidłowo dokonanego zgłoszenia, oraz c) przekroczeniu terminu do wniesienia sprzeciwu. Z art. 4 pkt 2 wymienionego wyżej Rozporządzenia wynika, że uznaje się, iż zgłoszenie zostało dokonane prawidłowo, jeżeli właściwy organ wysyłki stwierdzi, że dokumenty zgłoszenia i przesyłania zostały wypełnione zgodnie z akapitem pierwszym. Z art. 7 tegoż Rozporządzenia z kolei wynika, że w terminie trzech dni roboczych od prawidłowego dokonania zgłoszenia zgodnie z art. 4 akapit drugi pkt 2 właściwy organ wysyłki może podjąć decyzję o nienadawaniu zgłoszeniu dalszego biegu, jeżeli sprzeciwia się przemieszczeniu zgodnie z art. 11 i 12, Wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki uprawnienie organu administracji do żądania przedstawienia dodatkowych informacji nie wynika wyłącznie z punktu 14 części 3 załącznika II do Rozporządzenia nr 1013/2006. Skarżąca Spółka w przedstawionej argumentacji pomija treść art. 4 pkt 3 Rozporządzenia 1013/2006. Z treści tego przepisu wynika, że na żądanie każdego z zainteresowanych właściwych organów zgłaszający dostarcza dodatkowych informacji i dokumentację. Wykaz dodatkowych informacji i dokumentacji, które mogą być wymagane, jest zawarty w załączniku II część 3. Z dalszej części tego przepisu wynika, że zgłoszenie uznawane jest za dokonane prawidłowo, jeżeli właściwy organ miejsca przeznaczenia stwierdzi, że dokumenty zgłoszeniowy i przesyłania zostały wypełnione, a zgłaszający dostarczył informacje i dokumentację wyszczególnione w załączniku II części 1 i 2, jak również wszelkie dodatkowe informacje i dokumentację, wyszczególnione w załączniku II część 3, do których dostarczenia został wezwany zgodnie z niniejszym ustępem. Z punktu 14 części 3 załącznika II wynika, że właściwe organy mogą żądać wszelkich innych informacji, które mogą być istotne dla oceny zgłoszenia zgodnie z rozporządzeniem oraz z przepisami krajowymi. Zgłoszenie może więc być uznane za prawidłowe dopiero wówczas, gdy zawiera informacje, wskazane w załączniku II część 1 oraz gdy dostarczone zostały Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 wszelkie żądane przez właściwy organ administracji informacje istotne dla oceny zgłoszenia zgodnie z rozporządzeniem oraz przepisami krajowymi. Nie ma też zastosowania w sprawie art. 7 ust. 3 Rozporządzenia nr 1013/2006, który określa termin do wniesienia sprzeciwu. Termin ten odnosi się do sprzeciwu wnoszonego przez organ administracji z przyczyn wymienionych w art. 11 i art. 12 Rozporządzenia 1013/2006. Sprzeciw, o którym mowa w tym przepisie może być wniesiony wówczas, gdy zgłoszenie jest prawidłowe zaś transgranicznemu przemieszczeniu odpadów sprzeciwiają się wymienione w tych przepisach okoliczności. W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie zgłaszał sprzeciwu w trybie art. 7 ust. 3 Rozporządzenia 1013/2006, a tym samym termin do wniesienia sprzeciwu wymieniony w tym przepisie nie mógł mieć zastosowania. Główny Inspektor Ochrony Środowiska zgłosił sprzeciw na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 roku o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska wnosi sprzeciw wobec planowanego międzynarodowego przemieszczania odpadów, jeżeli zgłoszenie nie zostało dokonane zgodnie z przepisami Rozporządzenia nr 1013/2006. Wniesienie sprzeciwu na tej podstawie nie jest ograniczone żadnym terminem. Mają do niego zastosowanie ogólne przepisy k.p.a. określające termin do załatwienia sprawy. W sytuacji, gdy organ administracji stwierdzi, że nie są spełnione przesłanki do przemieszczania odpadów na podstawie zgłoszenia ogólnego, o którym mowa w art. 13 pkt 1 Rozporządzenia nr 1013/2006, przesyłanie zgłoszenia do organów administracji państwa, do którego odpady mają być przewiezione, uznać należy za bezprzedmiotowe. Na podstawie takiego zgłoszenia przewóz odpadów nie może być bowiem dokonany. Za niezasadny uznać należy także zarzut naruszenia przez organy administracji art. 8 k.p.a. Nawet, jeśli w innej sprawie, tożsamej pod względem faktycznym i prawnym, organ administracji nie zgłosił sprzeciwu, to oznaczałoby to, iż w sprawie tej błędnie uznał, że nie zachodzą przesłanki do wniesienia sprzeciwu. Nie jest to jednak powód, by w innej sprawie organ administracji także podjął błędne rozstrzygnięcie. Są to oczywiście rozważania wyłącznie teoretyczne, gdyż wiążąca ocena prawidłowości postępowania organu administracji mogłaby być dokonana przez Sąd tylko wówczas, gdyby w sprawie tej wpłynęła skarga. Sygn. akt IV SA/Wa 978/10 Za niezasadny uznać należy również zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 - 4 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Istota sporu w niniejszej sprawie nie dotyczy kwestii prawidłowości ustalenia przez organ administracji stanu faktycznego. Istotą sprawy jest spór co do wykładni pojęcia "trasa", które odmiennie rozumiane jest przez organ administracji, a odmiennie przez skarżącą Spółkę. Jak to zostało już na wstępie wskazane, za prawidłową uznać należy wykładnię dokonaną przez organ administracji. Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.