II GZ 295/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 590/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 590/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że L. B. w skardze na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzja jest obarczona poważnymi wadami. Zdaniem wnioskodawcy, jego zadłużenie, w realnych, a nie hipotetycznych warunkach nie jest możliwe do spłacenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśnił, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności nie może być wykonana. L. B. złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o skontrolowanie legalności i zasadności postanowienia Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje zakresem przedmiotowym wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że udzielenie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć jedynie aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne. Decyzja, której dotyczy zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania, została wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne, ma więc charakter odmowny. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego o umorzenie wcześniej powstałych należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Stwierdzić zatem należy, że nie istnieje możliwość wstrzymania wykonania takiej decyzji. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.