II SO/Wa 32/10

Sygn, akt II SO/Wa 32/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 1 marca 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia -wymierzyć Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 3 102, 96 zł (słownie trzy tysiące sto dwa złote i 96/100),- Sygn, akt II SO/Wa 32/10 U Z A S A D N I E N I E W dniu 7 maja 2010 r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek (oznaczony datą 1 marca 2010 r.), o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 1 marca 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wskazaną wyżej skargę wniósł w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz wniósł za pośrednictwem organu, a drugi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazał, że Sąd przekazał jego skargę organowi pismem z dnia 10 marca 2010 r. Podniósł, że do dnia 6 maja 2010 r. organ nie przekazał akt i odpowiedzi na skargę do Sądu, czym rażąco naruszył art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 14 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis powyższego wniosku Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji celem ustosunkowania się w terminie 14 dni. Odpis ten został doręczony organowi w dniu 18 maja 2010 r. W dniu 25 maja 2010 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazał do Sądu skargę K. J. z dnia 1 marca 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Sprawa ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt II SA/Wa 856/10. Do dnia dzisiejszego organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek K. J. z dnia 7 maja 2010 r. o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). W ocenie Sądu wniosek K. J. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 1 marca 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 856/10, tj. sprawy ze skargi K. J., której dotyczy wniosek o wymierzenie grzywny, wynika, że skarga ta wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 8 marca 2010 r. Sąd przekazał powyższą skargę organowi przy piśmie z dnia 10 marca 2010 r. Pismo to wpłynęło do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 15 marca 2010 r. Organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 25 maja 2010 r. Stwierdzić zatem należy, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazał skargę K. J. z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy. Termin ten upłynął bowiem w dniu 14 kwietnia 2010 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 41 dni. Istotne jest również to, że organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek K. J. o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie i nie wyjaśnił przyczyn niezachowania terminu do przekazania skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał wniosek K. J. za uzasadniony i nałożył na Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2009 r., które według komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r. (M. P. z 2010 r. Nr 7, poz. 67) wynosiło 3 102, 96 zł. Wymierzając grzywnę Sąd uwzględnił okoliczność wykonania obowiązku ciążącego na organie, tj. przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu przez K. J. wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.