I SA/Op 472/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na upomnienie Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 27 kwietnia 2010 r. nr [...] wzywające do uregulowania należności postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca E. S., działając poprzez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność – pismo Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 27 kwietnia 2010r. znak AZ-550/85/10/MS wnosząc o jej uchylnie. Opolski Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie argumentując, że skarga została wniesiona na upomnienie (nr 13/2010), o którym mowa w art. 15 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a taka czynność nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani też czynnością przewidzianą przepisem art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] i nie przysługuje od niej środek odwoławczy, więc skarga podlega odrzuceniu. Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 25 sierpnia 2010r. podniósł, że zaskarżoną czynność kwalifikować należy zgodnie z art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. i stąd wniesiona skarga jest dopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 §2 p.p.s.a. zakres działania sądu administracyjnego został określony w ten sposób, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W tej sprawie skarżąca wniosła skargę na upomnienie Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 kwietnia 2010r. nr 13/2010 wystawione w oparciu o art. 15 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) i mające na celu ściągnięcie należności pieniężnych w trybie egzekucji administracyjnej. Stosownie do treści art. 3 §2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Natomiast zakwestionowane przez skarżącą upomnienie nie przybiera formy postanowienia, ani też decyzji. Nie jest rozstrzygnięciem władczym organu, albowiem jedynie przypomina o obowiązku wpłacenia wymienionych w nim należności. Nie należy również do katalogu czynności przewidzianych w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec tego skarga do sądu administracyjnego na upomnienie nie przysługuje. Z tych przyczyn skarga została odrzucona w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.