II GZ 398/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Zarządu Województwa Małopolskiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1074/10 w zakresie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi O. K. im. C. K. N. w K. na informację Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 10 września 2010r. o sygn. akt I SA/Kr 1074/10 po rozpoznaniu skargi O. K. im. C. K. N. w K. na informację Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 15 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. Zaskarżony akt został wydany na podstawie art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm.). Sąd I instancji zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. w związku z wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09 do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30 b ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712) w zakresie, w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art.7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust.1 oraz art. 87 Konstytucji. Sąd I instancji uznał, że rozstrzygnięcie tej kwestii będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. O. Kultury im. C. K. N. w K. wniósł zażalenie, w którym na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że rozstrzygnięcie postępowania zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez WSA w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania, o którym mowa w wymienionym przepisie następuje z urzędu ale jego celowość została pozostawiona uznaniu sądu. Oznacza to, że zawieszenie postępowania jest w tym przypadku uprawnieniem a nie obowiązkiem sądu. Podstawa prawna zawieszenia określona w art. 125 § 1 p.p.s.a. ma charakter prejudycjalny. Innymi słowy, rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania i orzeczenie wydane przed innym sądem lub organem będzie miało wpływ na przedmiot postępowania przed sądem administracyjnym. Instrument prawny, jaki został przyznany w tym przepisie sądowi ma na celu zapobieżenie późniejszemu wznowieniu postępowania sądowego, w sytuacji gdyby w postępowaniu prejudycjalnym zapadło orzeczenie odmienne lub dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym i ten sąd orzekłby już wcześniej w sprawie nie czekając na rozstrzygnięcie prejudycjalne. Takie stanowisko jest też prezentowane w doktrynie (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz, str. 282, Lexis Nexis, Warszawa 2006). W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zawiesił postępowanie ze skargi żalącego się z uwagi na pytanie prawne skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim wyłączają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i kreują własny system środków odwoławczych na podstawie aktów - programów operacyjnych nie będących źródłami prawa powszechnie obowiązującego w rozumieniu art. 87 Konstytucji. Skierowane do Trybunału pytanie prawne obejmuje również art. 30 b ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który był podstawą prawną do wydania w sprawie przez Zarząd Województwa Małopolskiego pisma – informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu żalącego się. Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym oznaczone pod sygnaturą P 9/10 jest w toku. Wydanie orzeczenia przez Trybunał o niekonstytucyjności tego przepisu rodziłoby skutek prawny w postaci wznowienia postępowania, w sytuacji gdyby Sąd I instancji rozpoznał skargę merytorycznie i wydał rozstrzygnięcie w sprawie niezależnie od trwającego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przedmiotem badania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest odmowa uwzględnienia protestu przez Zarząd Województwa Małopolskiego na pismo informujące o odrzuceniu projektu O. K. im. C. K. N. w K. zgłoszonego w ramach Małopolskiego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Zatem Sąd I instancji będzie oceniał, czy pismo o nieuwzględnieniu protestu stanowiącego środek odwoławczy w rozumieniu art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju było uzasadnione merytorycznie, czyli będzie zajmował się również kwestią samego środka odwoławczego, co do którego konstytucyjności wątpliwości powziął WSA w W. kierując pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji.