III SA/Wa 127/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2010 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2009r. nr [...] 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2009 r., M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce – zwana dalej Skarżącą lub Spółką - zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w sytuacji oddelegowania pracownika do pracy w Norwegii. Wniosek o udzielenie interpretacji został podpisany przez T. K.- Dyrektora Oddziału. Dyrektor Izby Skarbowej w W. pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej O.p.) wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia poprzez przesłanie aktualnego pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego przez T. K. wraz ze wskazaniem adresu pełnomocnika do doręczeń. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka złożyła kserokopię odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, gdzie T. K. jest wskazany jako osoba reprezentująca przedsiębiorcę zagranicznego w Oddziale. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. nr [...] działający z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w W. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji. W uzasadnieniu wskazał, że we wzorze wniosku ORD-IN(1) o wydanie interpretacji indywidualnej, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczenia opłaty od wniosku (Dz. U. Nr 112, poz. 771 ze zm.), wskazano na konieczność podania w nim imienia i nazwiska osoby legitymowanej do jego złożenia oraz opatrzenia go podpisem tej osoby (pola 55 i 56). Jednocześnie w przypisie do opisu pola 55 wzoru wyjaśniono, że w przypadku, gdy z wnioskiem występuje osoba upoważniona, należy dołączyć pełnomocnictwo lub inny dokument, z którego wynika prawo do występowania w imieniu wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego. Jeśli więc wnioskodawca działa z wyboru przez pełnomocnika lub też z uwagi na swój status prawny przez upoważnione do tego organy, wówczas ma obowiązek dołączyć do wniosku dokument, który będzie stanowił o jego umocowaniu do reprezentowania wnioskodawcy w zakresie obejmującym wystąpienie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Dołączenie takiego dokumentu stanowi warunek formalny wniosku, niezbędny do merytorycznego procesowania nad złożonym wnioskiem. Dokument wykazujący umocowanie osoby albo osób działających w imieniu osoby prawnej jest bowiem niezbędny do tego, aby ustalić, że złożone podanie jest skuteczne, pochodzi od strony (wnioskodawcy). Temu celowi służy właśnie wykazanie legitymacji określonej osoby fizycznej (osób fizycznych) do występowania w charakterze organu spółki mającej osobowość prawną. Po analizie nadesłanego przez Skarżącą pisma Minister Finansów powołując się na treść art. 87 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z późn. zm. zwana dalej u.s.d.g.) stwierdził, że nie można uznać, iż T. K. jest pełnomocnikiem Wnioskodawcy w rozumieniu art. 137 O.p. Sprawuje on wyłącznie funkcje likwidatora Oddziału. Takie uzupełnienie nie mogło być zatem uznane przez organ. Na powyższe postanowienie Spółka w dniu 16 października 2009 r. złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego bez rozpatrzenia, merytoryczne jego rozpatrzenie i wydanie wnioskowanej interpretacji prawa. W złożonym zażaleniu Skarżąca podniosła, iż zgodnie z wezwaniem Dyrektora Izby Skarbowej w dniu [...] sierpnia 2009r. przesłany został wypis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Uzasadniając swoje stanowisko, Strona przytoczyła treść przepisu art. 87 u.s.d.g. zgodnie, z którym przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział obowiązany jest ustanowić osobę upoważnioną w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. Ponadto zgodnie z art. 89 u.s.d.g., przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 2007 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 168, poz. 1186 ze zm. zwana dalej u.k.r.s.) określają obowiązki przedsiębiorcy zagranicznego. Zgodnie z treścią art. 36 pkt 14 u.k.r.s. przepisy rozdziału drugiego dotyczące rejestru przedsiębiorców stosuje się do oddziałów przedsiębiorców zagranicznych. Osoba upoważniona przez przedsiębiorcę zagranicznego do reprezentacji oddziału podlega ujawnieniu w dziale drugim Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka podniosła, że jak wynika z przedstawionego odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego T. K., jest wpisany w dziale drugim jako osoba reprezentująca przedsiębiorcę zagranicznego w Oddziale. Skoro dane w Krajowym Rejestrze Sądowym zgodnie z art. 17 ust.1 u.k.r.s. korzystają z ustawowej przesłanki prawdziwości wpisów dokument ten jest legitymacją dla T. K. do działania w imieniu M. Spółka z o.o. — Oddział w Polsce. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] działający z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu odpowiadając na zarzuty przedstawione w zażaleniu organ podatkowy stwierdził, iż powołane przez stronę art. 36 pkt 14 u.k.r.s w związku z art. 89 u.s.d.g. określają obowiązki przedsiębiorcy zagranicznego w zakresie rejestracji oddziału na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Z tych przepisów nie można wywodzić uprawnień do reprezentacji przedsiębiorcy zagranicznego w oddziale. Zakres reprezentacji określa art. 87 u.s.d.g. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że na podstawie tego przepisu nie można uznać, iż Pan T. K. jest pełnomocnikiem Spółki w rozumieniu art. 137 O.p. Sprawuje on wyłącznie funkcje likwidatora Oddziału. Pismem z dnia 15 grudnia 2009 r. Spółka wniosła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie art.135 i art. 136 O.p., art. 17 ust. 1, art. 36 pkt 14, art. 89 u.s.d.g., art. 17 ust. 1, art. 36 pkt 14, art. 39 pkt 4 u.k.r.s. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o: 1. uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Skarżącej o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego i przekazanie wniosku celem jego merytorycznego rozstrzygnięcia; 2. zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Skarżącego kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka wyjaśniła, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej T. K. podpisał jako zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym przedstawiciel przedsiębiorcy zagranicznego w oddziale w Polsce. Zgodnie z otrzymanym wezwaniem organu z dnia 12 sierpnia 2009 r. zawartym w nim pouczeniu Spółka została wezwana do złożenia "aktualnego pełnomocnictwa" lub "innego dokumentu z którego wynika prawo do występowania w imieniu Spółki przez T. K.". W odpowiedzi na wezwanie został przesłany aktualny wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że T. K. jest osobą reprezentującą przedsiębiorcę zagranicznego w oddziale. Przedstawiony wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego jest tym "innym dokumentem", z którego wynika prawo do występowania w imieniu Oddziału przez T. K.. Wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z art. 17 ust. 1 u.k.r.s. korzysta z ustawowej przesłanki prawdziwości danych zwartych w spisie. Spółka dodała, że zgodnie z postanowieniami art. 87 u.s.d.g. przedsiębiorca zagraniczny zobowiązany jest ustanowi osobę upoważnioną (tj. pełnomocnika) w oddziale reprezentującą przedsiębiorcę zagranicznego. Rozpoczęcie działalności w ramach oddziału może nastąpić po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy. Skarżąca dodała, że cytowana ustawa o działalności gospodarczej (art. 29 pkt 1 i 2) nakłada na przedsiębiorcę zagranicznego obowiązek wskazania do rejestru imienia i nazwiska oraz adresu w Polsce osoby uprawnionej do reprezentowania w oddziale przedsiębiorcy oraz przedstawienia poświadczonego notarialnie wzoru jego podpisu. Krajowy Rejestr Sądowy ma szczególne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa obrotu. W złożonej skardze, Strona podniosła, iż podważanie zdolności do reprezentowania oddziału przez osoby wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego jako przedstawiciela przedsiębiorcy zagranicznego przez Ministra Finansów przekreśla sens i prawo istnienia oddziału przez faktyczne pozbawienie możliwości jego działania. Skoro bowiem tak rutynowa czynność jak złożenie wniosku o interpretację prawa podatkowego przekracza — zdaniem Ministra Finansów — upoważnienie osoby zarejestrowanej w KRS jako przedstawiciela przedsiębiorcy zagranicznego, to taka interpretacja prowadzi do pozbawienia zdolności oddziału do jakiegokolwiek działania. Spółka stwierdziła, że zarówno postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października jak i postanowienie z dnia [...] listopada 2009 roku powtarza twierdzenie, że w oparciu o przepis art. 87 u.s.d.g. T. K. sprawuje wyłącznie funkcję "likwidatora oddziału". Skarżąca zaznaczyła, że Oddział w Polsce M. Ltd nie znajduje się w likwidacji. W ocenie Spółki wniosek ten nie znajduje oparcia w cytowanym przepisie ustawy o działalności gospodarczej, dlatego też powołana podstawa prawna nie daje podstaw do uznania T. K. za "likwidatora oddziału". Reasumując, zdaniem Skarżącej stanowisko organu o uznaniu T. K. za likwidatora oddziału i kwestionowanie jego uprawnień do działania w imieniu oddziału, a w konsekwencji pozostawienie wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego bez rozpatrzenia zostało dokonane z naruszeniem powołanych przepisów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. W pismach procesowych z dnia [...] i [...] lipca 2010 r. Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko, iż uprawnienie T. K. do reprezentowania oddziału potwierdza przesłany wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie w tym zakresie stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy, wydane na podstawie art. 14g § 1 i § 3 O.p. postanowienie wydane w pierwszej instancji o pozostawieniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. Rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do odpowiedzi czy złożony wniosek uzupełniony poprzez złożenie odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego obligował Ministra Finansów do wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego czy też uprawnione było pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, w związku z brakiem jego uzupełnienia wskazanego w wezwaniu organu o jego uzupełnienie. Bezsporne jest w niniejszej sprawie, że wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Skarżącą na stosownym wzorze wniosku i podpisany przez T. K. pełniącego funkcję dyrektora oddziału. W związku z wezwaniem organu do przesłania aktualnego pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego przez T. K., Skarżąca w terminie wyznaczonym w wezwaniu przesłała odpis pełny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z którego wynikało, że podpisujący wniosek jest wskazany jako osoba reprezentująca przedsiębiorcę zagranicznego w oddziale. Organ podatkowy powołując się na treść art. 87 u.s.d.g. stwierdził, iż nie można uznać, że T. K. jest pełnomocnikiem Wnioskodawcy w rozumieniu art. 137 o.p., gdyż sprawuje wyłącznie funkcje likwidatora. Zdaniem Sądu stanowisko powyższe w świetle art. 87 u.s.d.g. jest nieprawidłowe. Zgodnie z powołanym przepisem przedsiębiorca zagraniczny tworzący odział jest zobowiązany ustanowić osobę upoważnioną w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. Ponadto zgodnie z art. 137 § 4 o.p. w zakresie nieuregulowanym w § 1-3a stosuje się przepisy prawa cywilnego. Z art. 87 u.s.d.g. wynika, obowiązek przedsiębiorcy zagranicznego do ustanowienia przedstawiciela dla reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w oddziale. Instytucja przedstawicielstwa uregulowana jest w art. 95-109 Kodeksu cywilnego . W literaturze przedmiotu wskazuje się, że regulacje te odnoszą się do przedstawiciela, o którym mowa w art. 87 u.s.d.g. ( por. C. Kosikowski . Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej. Komentarz. Lexis Nexis. Warszawa 2009 r. s. 466 ). Zgodnie z art. 96 k.c. umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie ( przedstawicielstwo ustawowe ) albo na oświadczeniu reprezentowanego ( pełnomocnictwo ). Przedstawicielstwo dotyczące reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w oddziale utworzonym w Polsce opiera się na oświadczeniu woli osoby reprezentowanej, czyli przedsiębiorcy zagranicznego. Tym samym osoba reprezentująca przedsiębiorcę zagranicznego jest jego pełnomocnikiem. Natomiast nieuprawnione jest w świetle powołanej regulacji twierdzenie organu, iż wskazana we wniosku osoba reprezentująca przedsiębiorcę zagranicznego sprawuje wyłącznie funkcję likwidatora oddziału. Organ podatkowy nie wskazał na jakiej podstawie prawnej doszedł do takich wniosków. Można jedynie domyślać się, iż twierdzenie to ma związek z regulacją zawartą w art. 91 pkt 2 u.s.d.g. zgodnie z którą w przypadku wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego, minister właściwy do spraw gospodarki zawiadamia osobę upoważnioną w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego, o obowiązku wszczęcia postępowania likwidacyjnego oddziału w oznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni. Jednakże brak jest podstaw do twierdzenia, iż taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie i że osoba upoważniona przez przedsiębiorcę zagranicznego do reprezentowania go w oddziale pełni funkcję likwidatora oddziału. Przyjmując, że w świetle art. 87 u.s.d.g. T. K. nie jest pełnomocnikiem wnioskodawcy, a sprawuje wyłącznie funkcje likwidatora organ naruszył powołany przepis w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Natomiast nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 17 ust. 1, art. 36 pkt 14, art. 89 u.s.d.g. Powołane art. 17 i 36 u.s.d.g. nie zawierają redakcji objętej zarzutem, natomiast art. 89 u.s.d.g. dotyczy obowiązków rejestracyjnych przedsiębiorcy zagranicznego i nie stanowił podstawy rozstrzygnięć organu podatkowego. Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 39 pkt 2 u.k.r.s. w dziale 2 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się oznaczenie osoby upoważnionej przez przedsiębiorcę zagranicznego do reprezentowania go w oddziale. Skoro organ wezwał Skarżącą o przesłanie aktualnego pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego przez T. K. to przesłany odpis pełny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikało że T. K. jest osobą reprezentująca przedsiębiorcę zagranicznego w oddziale czynił zadość żądaniu organu w zakresie przesłania dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie T. K. do reprezentowania Skarżącą przed organami podatkowymi. Natomiast z przesłanego odpisu pełnego Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że oprócz T. K. w rubryce 4 działu 2 zostały wskazane dwie inne osoby jako reprezentujące zagranicznego przedsiębiorcę w oddziale. Należy zaznaczyć, że przedsiębiorca zagraniczny może ustanowić kilku pełnomocników z takim samym zakresem umocowania, że każdy z nich może działać samodzielnie. Jednakże z treści pełnomocnictwa może wynikać także obowiązek współdziałania pełnomocników między sobą przy dokonywaniu czynności prawnych ( reprezentacja łączna ). Jednocześnie należy podkreślić, że z art. 39 pkt 4 u.k.r.s., wynika, iż w dziale 2 rejestru przedsiębiorców umieszcza się jedynie dane dotyczące oznaczenia osoby upoważnionej przez przedsiębiorcę do reprezentowania go w oddziale. Natomiast w sytuacji wskazania kilku osób upoważnionych do reprezentowania nie ma obowiązku umieszczania informacji dotyczącej sposobu reprezentacji przez te osoby. Z przedłożonej przez pełnomocnika Skarżącej na rozprawie uchwały zarządu spółki M. z dnia [...] lipca 2006 r. wynika, że dla prawidłowego funkcjonowania Oddziału w Polsce zostali ustanowieni przedstawiciele w osobach; J.C., N. S., T.K.. Osoby te są upoważnione do samodzielnej reprezentacji M. Ltd. Oddział w Polsce z tym, że J. C. i N.S. samodzielnie i bez żadnych ograniczeń, natomiast T. K. upoważniony jest do samodzielnego podejmowania zobowiązań finansowych do kwoty 10.000 zł, a dla ważności czynności prawnych przekraczających kwotę PLN 10.000 wymagany jest podpis jednego z dwóch wymienionych na wstępie przedstawicieli M. LTD. Oddział w Polsce. Tym samym należy przyjąć, że T. K. był uprawniony do samodzielnej reprezentacji Skarżącej przed organami podatkowymi. Skoro w niniejszej sprawie Skarżąca przedłożyła we wskazanym w wezwaniu terminie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzający uprawnienie T. K. do reprezentowania oddziału, to organ nie był uprawniony do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, a jedynie mógł dodatkowo zażądać dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji oddziału. Dlatego też zdaniem Sądu pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia naruszało przepisy art. 14g § 1 w związku z art. 169 § 1 O.p w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w ocenie Sądu nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 u.k.r.s. zawierający domniemanie prawdziwości danych zawartych w rejestrze. Organ nie kwestionował prawdziwości danych zawartych w przesłanym odpisie z rejestru przedsiębiorców, a jedynie wadliwie przyjął że osoba wskazana w rejestrze jako reprezentująca zagranicznego przedsiębiorcę nie jest pełnomocnikiem w rozumieniu art.137 O.p., gdyż sprawuje wyłącznie funkcję likwidatora. Natomiast przepisy art. 36 pkt 14 i art. 39 pkt 4 u.k.r.s. dotyczą obowiązków przedsiębiorcy zagranicznego w zakresie rejestracji oddziałów działających na terytorium RP i nie stanowiły podstawy rozstrzygnięć organu podatkowego, a tym samym zarzut ich naruszenia jest bezzasadny. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ przyjmie, iż wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został podpisany oraz złożony przez osobę upoważnioną do reprezentacji Skarżącej. W związku z tym, iż naruszenie wskazanych przepisów dotyczy rozstrzygnięć wydanych w obu instancjach Sąd postanowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów pozostawiające wniosek bez rozpatrzenia. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. o niewykonalności postanowień na podstawie art. 152 p.p.s.a.