II OSK 2567/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska Sędziowie sędzia NSA Alicja Plucińska – Filipowicz /spr./ sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W. M. "M." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1195/10 w sprawie ze skargi W. M. "M." i B. M. "M." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę kasacyjną II OSK 2567/10 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 września 2010 roku po rozpoznaniu skargi W. M. i B. M. - "M." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] maja 2010 r. utrzymującą w mocy decyzją Prezydenta Miasta Płocka z dnia [...] października 2010 r. wydaną po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania przez skarżących, w wyniku kolejnego rozpoznania sprawy po uchylaniu decyzji przez organ odwoławczy i przekazywaniu jej do rozpoznania organowi pierwszej instancji i orzekającą o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2006 określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: budowa odcinka [...] od węzła "D." do węzła "G." i odcinka [...] przebudowa ul W. /droga krajowa nr [...] w ciągu ul. W. w Płocku na odcinku od ul. G. do al. J. - oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku podano, iż skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołali się na przesłankę z art. 145 ( 1 pkt 4 kpa oraz twierdzili, że przewidywane zainstalowanie ekranów akustycznych będzie miało niekorzystny wpływ na prowadzoną przez nich działalność gospodarczą. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji o odmowie uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu wznowieniowym wskazano, że w sprawie został zastosowany tryb z art. 46 a ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz uregulowanie zawarte w art. 49 kpa pozwalające na zawiadamianie stron o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej poprzez obwieszczenia lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko organu I instancji w kwestii prawidłowego zastosowania powołanych przepisów jest zasadne w sytuacji, gdy liczba stron w sprawie przekraczała 20 osób. Zachowanie wymogów w zakresie spełnienia warunków prawidłowego powiadamiania zostało szczegółowo wyjaśnione w postępowaniu wznowieniowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosi się zarzut naruszenia art. 107 ( 3 kpa wobec nieustosunkowania się przez organ odwoławczy do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, nieprzedstawienia w uzasadnieniu decyzji żadnych dowodów, na których organ się oparł dotyczących zapewnienia stronom udziału w postępowaniu, a także nieuwzględnienie szeregu wskazanych dyrektyw UE wymagających zapewnienia odpowiedniej ochrony środowiska jak też udziału społeczeństwa w informowaniu o skutkach planowanej inwestycji. Naruszona została też Konwencja z dnia 25 czerwca 1998 r. sporządzona w Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska /Dz. U. Nr 78, poz. 706/. W ocenie skarżących brak jest podstaw do uznania, że obwieszczenia o toczącym się postępowaniu administracyjnym zostały ujawnione w siedzibie Urzędu Miasta Płocka. Brak też bezpośredniego dowodu o zamieszczeniu decyzji w BIP. Nie może dla udowodnienia tych okoliczności wystarczać pisemna adnotacja, albowiem taki dokument można stworzyć w każdym czasie na użytek każdego postępowania. Brak jest więc w sprawie dowodów, że strony były należycie informowane o sprawie i zapewniono im w konsekwencji możliwość w niej udziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie jest zasadna. Sąd I instancji stwierdził, że postępowanie administracyjne zostało wznowione na żądanie skarżących powołujących się na przesłankę z art. 145 ( 1 pkt 4 kpa /postanowienie o wznowieniu z dnia 21 czerwca 2007 r./. Zdaniem Sądu w postępowaniu wznowieniowym organy prawidłowo ustaliły, że brak jest podstaw do uchylenia kwestionowanej decyzji z dnia 7 marca 2006 r. wobec niewystąpienia wady określonej w art. 145 ( 1 pkt 4 kpa ani też żadnej innej wady skutkującej wznowieniem postępowania. W związku z zarzutem naruszenia aktów prawa wspólnotowego, Sąd stwierdził, że wskazane w skardze akty zostały przez Państwo Polskie prawidłowo implementowane do prawa krajowego. Ma w sprawie zastosowanie ustawa Prawo ochrony środowiska /art. 46 ust. 4, art. 46a ust. 1 i 7 pkt 3 oraz ust. 8, art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 56 ust. 2/. Zarówno w dacie wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczynającego postępowanie zakończone kwestionowaną decyzją /[...] listopada 2005 r./ jak i w dacie wydania decyzji /[...] marca 2006 r./ art. 46 a ust. 5 stanowił, że jeżeli liczba stron postępowania o wydanie przedmiotowej decyzji przekracza 20, ma zastosowanie art. 49 kpa uprawniający organ do zawiadamiania stron o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenia lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. Dowody zgromadzone w postępowaniu w ocenie Sądu pozwalają stwierdzić, że obowiązki organu w zakresie zapewnienia stronom udziału w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań zostały należycie wykonane. W aktach znajdują się dokumenty potwierdzające, że strony były informowane o czynnościach podejmowanych przez organ zgodnie z obwiązującymi przepisami /karty 6 i 17 - obwieszczenia z dnia [...] listopada 2005 r. i z dnia [...] stycznia 2006 r. o wykazie danych o dokumentach prowadzonym przez organ i złożonym wniosku inwestora/. W obwieszczeniach tych znajdują się informacje o dostępności i miejscu zapoznania się z aktami sprawy jak też o możliwości składania uwag i wniosków. Na karcie 26 znajduje się komunikat o wydaniu kwestionowanej decyzji zawierający wymagane ustawą informacje. W toku postępowania wyjaśnieniami świadków potwierdzono okoliczność dokonania obwieszczeń o postępowaniu na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta Płocka oraz przyjęcie dokumentów w celu zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Potwierdzono też zamieszczenie tych dokumentów we wskazanych okresach. W ocenie Sądu dowody zebrane w sprawie są wiarygodne i wystarczające do przyjęcia, że organ administracji należycie wywiązał się z obowiązku informowania stron o postępowaniu, zaś stanowisko skarżących odnośnie tej kwestii nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Sąd uznał za chybione powoływanie się na art. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2009 r. o swobodzie działalności gospodarczej w sprawie dotyczącej środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, ze względu na przedmiot sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. M. - "M." w Płocku zarzucając: 1/ naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wobec przyjęcia, że przepis ten nie odnosi się do sytuacji, w której znalazł się skarżący, 2/ naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 141 § 4, art. 145 ( 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 ppsa. Wnoszący skargę kasacyjną wywodzi, iż błędnie Sąd I instancji uznał, że ochrona wynikająca z art. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wymagający poszanowania uzasadnionych interesów przedsiębiorców nie ma w sprawie znaczenia, bowiem istotą tej regulacji jest, że powinien być brany pod uwagę również w sprawach takich, jakich dotyczy kwestionowana decyzja. Skarga przez Sąd I instancji nie powinna być oddalona, lecz należało ją uwzględnić. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano naruszenie przez Sąd pierwszej instancji przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wobec przyjęcia, że przepis ten nie odnosi się do sytuacji, w której znalazł się skarżący. W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została zaskarżona decyzja rozstrzygająca o odmowie uchylenia decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym zakończonym kwestionowaną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach określonej inwestycji drogowej z tego jedynie względu, iż nie wystąpiła powołana we wniosku o wznowienie przesłanka z art. 145 ( 1 pkt. 4 kpa, to jest iż wnioskodawca bez własnej winy doznał ograniczeń w udziale w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w zwykłym postępowaniu. Podstawę do wydania zaskarżonej decyzji zawiera art. 151 ( 1 pkt 1 kpa stanowiący, iż organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 ( 2 wydaje decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 ( 1 kpa. Nie jest w sprawie sporne, że po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania zostało przeprowadzone szczegółowe postępowanie, w wyniku którego ustalono, że przesłanka z art. 145 ( 4 nie wystąpiła, wobec prawidłowego zachowania trybu określonego w art. 49 kpa, a mającego zastosowanie w sprawie w związku z regulacją ustawy - Prawo ochrony środowiska. Kwestia właściwego dokonania określonych czynności była dowodzona dokumentami a także częściowo dowodami pośrednimi /uzyskano wyjaśnienia od odpowiedzialnych urzędników/. Sąd I instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie, zaś w podstawach skargi kasacyjnej w istocie zarzutów dotyczących wadliwości ustaleń się nie podnosi. Jedynie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej zauważono, że skorzystanie w sprawie z dowodów pośrednich może prowadzić do mylnych ustaleń, jednakże nie złożono żadnych wniosków dowodowych, które mogłyby podważyć wnioski wynikające z już zgromadzonego materiału dowodowego. W tym stanie rzeczy słuszne jest stanowisko Sądu I instancji, iż przepis art. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z racji procesowego charakteru rozstrzygnięcia /przyjęcia, iż nie wystąpiła przesłanka określona w art. 145 ( 1 pkt. 4 kpa/ nie miał w sprawie zastosowania. W konsekwencji należy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjąć, że nie wystąpiło zarzucane w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 141 ( 4, art. 145 ( 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 ppsa, bowiem zaskarżony wyrok jest słuszny a także zaopatrzony odpowiednim uzasadnieniem. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 ppsa.