I SAB/Wa 133/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wypłatę odszkodowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 1 kwietnia 2010 r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul.[...], oznaczoną hipotecznie jako "[...]". Pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. Prezydent W. poinformował Sąd, że decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] orzekł o ustaleniu na rzecz skarżącego odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. O wydaniu ww. decyzji Sąd poinformował również skarżący. Z pisma M. D. z dnia 2 sierpnia 2010 r. wynika jednak, że skarżący nie jest zainteresowany umorzeniem postępowania do czasu, aż organ fizycznie wypłaci mu odszkodowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej Ppsa) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie, taka właśnie sytuacja ma miejsce, ponieważ w dniu [...] czerwca 2010 r. – a więc po wniesieniu skargi - Prezydent [...] wydał decyzję w sprawie ustalenia odszkodowania, czego domagała się strona. Wydanie powołanej decyzji rozstrzygającej sprawę odszkodowania, należy uznać za uwzględnienie w całości skargi. Tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ Sąd nie może już zobowiązać organu do wydania orzeczenia administracyjnego. Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia 2 sierpnia 2010 r. wskazać należy, że w sytuacji, gdy organ wydał decyzję, Sąd nie może dalej prowadzić postępowania sądowego, uzależniając zakończenie sprawy od fizycznej wypłaty skarżącemu odszkodowania. W sprawach dotyczących bezczynności organu przedmiotem zaskarżenia może być jedynie brak nakazanego prawem działania organu w procesie podejmowania decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności (art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa., orzekł jak w sentencji postanowienia.