II GZ 108/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 980/10 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi F. D. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji potwierdzającej spełnienie warunków określonych dla zakładów pracy chronionej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 23 listopada 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez F. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 14 września 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 980/10 oddalającego skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji potwierdzającej spełnienie warunków określonych dla zakładów pracy chronionej. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu tego postanowienia powołał się na przepis art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), w myśl którego skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto Sąd wskazał, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący F. D. pismem z 12 listopada 2010 r. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyroku z 14 września 2010 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Pełnomocnik F. D., adwokat W. D., wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 175 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a. poprzez uznanie, że wniesienie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nie stanowi braku formalnego podlegającego usunięciu. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, że brak podpisania skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego powinien podlegać wezwaniu do uzupełnienia skargi kasacyjnej w tym zakresie. Jednocześnie wskazał na brak precyzyjnego pouczenia skierowanego do strony skarżącej w zakresie skutków procesowych w sytuacji niepodpisania skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika bądź osobistego wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnoszona jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy wnosi ją prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w związku z art. 176 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Jednakże strona może z własnej inicjatywy naprawić ten błąd w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, np. przez złożenie na skardze kasacyjnej podpisu przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. albo przez złożenie nowej skargi kasacyjnej, z zachowaniem wymogów określonych w tym przepisie. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że złożona przez F. D. skarga kasacyjna została sporządzona przez niego osobiście. Co więcej, strona z własnej inicjatywy nie naprawiła tego błędu w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. skarga kasacyjna nie została podpisana przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W tej sytuacji, mając na uwadze, że skarżący został prawidłowo pouczony o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (k. 51 akt sądowych) należało podzielić wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stanowisko, że skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.