II GZ 250/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. – N.- P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 lipca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1427/10 w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości i przekazania sprawy według właściwości w sprawie ze skargi J. P. – N.- P. na pismo Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. z dnia 1 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 1427/10 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę ze skargi J. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "N.- P." Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 30c ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ustawy wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni. Z kolei w myśl art. 30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. Sąd I instancji na podstawie art. 13 § 2 p.p.s.a. stwierdził, że do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sąd I instancji podkreślił, że stosowanie tego przepisu nie zostało wyłączone w powołanym wyżej art. 30 c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. P. podniósł, że skarga dotyczyła pisma Instytucji Zarządzającej tj. Ministra Rozwoju Regionalnego a nie Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego w Krakowie. Zaskarżone pismo zawierało wyłącznie informację o Instytucji Zarządzającej, o czym świadczy zdanie pierwsze ww. informacji. A zatem sprawę powinien rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, do którego pierwotnie została wniesiona skarga. Mając powyższe na uwadze J. P. wniósł o uchylenie postanowienia Sądu I instancji i skierowanie sprawy do merytorycznego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. W zażaleniu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie żalący się podniósł zarzut przekazania sprawy do rozpoznania przez niewłaściwy miejscowo Sąd tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, podczas gdy właściwy jest Sąd, do którego pierwotnie wniesiono skargę. Zarzut ten jest błędny a rozstrzygnięcie Sądu I instancji o przekazaniu sprawy według właściwości innemu sądowi jest prawidłowe. Skarga została bowiem wniesiona na pismo Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego (Instytucja Wdrażająca) z dnia 1 czerwca 2010 r. które zostało wydane w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu przez Instytucję Zarządzającą, która następnie zleciła Instytucji Wdrażającej ponowne przeanalizowanie i ocenę wniosku. Zatem to informacja - pismo wydane przez Instytucję Wdrażającą w tym trybie było przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady i tryb wnoszenia skargi do sądów administracyjnych na informacje dotyczące rozpatrzenia wniosków finansowanych ze śródków Unii Europejskiej w ramach programów operacyjnych reguluje ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712). W myśl art. 30 e ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art.52-55, art. 61 § 3 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i art. 152 ustawy. Wyłączenie w powyższym przepisie nie obejmuje art. 13 § 2 p.p.s.a, który określa zasadę ustalania właściwości miejscowej sądu do rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z treścią art. 13 § 2 do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zatem do rozpoznania skargi J. P. na pismo Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] właściwy miejscowo był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na siedzibę Instytucji Wdrażającej, której pismo było przedmiotem zaskarżenia. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny uznał rozstrzygnięcie Sądu I instancji za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.