VII SA/Wa 1019/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 w związku z art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r.. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku K. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostateczna decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, z dnia [...] marca 2009r., nr [...], w przedmiocie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...] położonej w miejscowości H. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, iż decyzją z dnia [...] marca 2009 r., iż udzielił T. Sp. k. zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...] położonej w miejscowości H. Wnioskiem z dnia 2 grudnia 2009r. K. K. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2009r. wskazując, iż bez własnej winy nie brał w nim udziału. Oceniając złożony wniosek Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad uznał, iż został on złożony z naruszeniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa Jak wynika z akt postępowania o decyzji z dnia [...] marca 2009r., K. K. dowiedział się w dniu [...] lipca 2009r., (data stempla pocztowego) tj. w dniu doręczenia mu decyzji z dnia [...] lipca 2009r., która zawierała informację o wydaniu decyzji objętej wnioskiem o wznowienie. Kolejną przeszkodą uniemożliwiającą wznowienie postępowania jest brak po stronie wnioskodawcy przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej. Zdaniem organu art. 29 ustawy o drogach publicznych stanowi, że stroną postępowania w sprawie budowy zjazdu jest wyłącznie właściciel lub użytkownik nieruchomości na której zjazd ma być zlokalizowany. K. K. nie jest właścicielem działki nr [...] w H. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł K. K. podnosząc, iż nawet jeżeli przyjąć, że o decyzji z dnia [...] marca 2009 r. dowiedział się w dniu [...] lipca 2009 r. to nie można uznać, ze w tej dacie dowiedział się, że jest stroną tego postępowania. Dopiero z "mapy" załączonej do decyzji dowiedział się, że posiada przymiot strony bowiem naruszono jego interes prawny. O okoliczności tej dowiedział się w dniu [...] grudnia 2009 r. i od tej daty powinien liczyć się z terminem do żądania wznowienia postępowania. Wskazał nadto, że zatwierdzony decyzją z dnia [...] marca 2009 r. projekt przejścia dla pieszych usytuowany został na wysokości jego zjazdu indywidualnego do działki nr [...] w istocie likwidując ten zjazd. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, a tylko w takim zakresie decyzja administracyjna podlega kontroli Sądu. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jak podniesiono, w przypadku przedłożenia organowi administracji wniosku o wznowienie postępowania organ ten obligowany jest z urzędu do ustalenia czy spełniona została przesłanka natury formalnej, dotycząca terminu złożenia wniosku. Zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji państwowej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Strona musi więc udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w toku orzekania, prawidłowo zakwalifikował wniosek skarżącego, jako złożony z uchybieniem terminu. Zgodnie z poglądami doktryny odmowa wznowienia postępowania możliwa jest w razie gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Organ orzekający w sprawie niewadliwie przyjął, iż miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powinien być liczony od dnia [...] lipca 2009 r. Zatem złożenie wniosku w dniu [...] grudnia 2009 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia, co skutkować winno było wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Podkreślić należy, iż podstawą wznowienia mogą być okoliczności faktyczne lub dowody, a nie ocena prawna ich znaczenia dla rozstrzygnięcia. Termin jednego miesiąca biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o decyzji, a nie od dnia, w którym skarżący prawidłowo ocenił znaczenie dowodu lub faktu. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 k.p.a. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, do skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nie była potrzebna szczegółowa wiedza o treści załączników dołączonych do decyzji. Istotnym było, że strona uzyskała wiadomość o wydaniu orzeczenia i zawartym w nim rozstrzygnięciu. Zatem nie można było terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania liczyć od dnia 2 grudnia 2009r., kiedy to skarżący zapoznał się z mapą. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.