II GZ 58/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 916/10 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem dnia 19 października 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 916/10 odrzucił zażalenie M. O. na postanowienie Sądu I instancji z dnia 21 września 2010 r. odrzucające skargę kasacyjną na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 maja 2008 r. nr 58/2007 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał motywy rozstrzygnięcia. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. O. sporządził i wniósł osobiście tzn. z naruszeniem obowiązku przymusu radcowsko- adwokackiego przewidzianego w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) p.p.s.a. W związku z tym faktem, Sąd I instancji odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne. Na powyższe postanowienie M. O. wniósł zażalenie, w którym zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, których nie skonkretyzował. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia w przypadkach enumeratywnie wymienionych w pkt 1- pkt 10, w tym na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez radcę prawnego lub adwokata. Przepis ten wprowadza przymus radcowsko – adwokacji dla tego konkretnego zażalenia. Jest to wymóg bezwzględny, którego niedochowanie powoduje identyczne skutki prawne jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą pełnomocnikiem profesjonalnym. Według art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zaś w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na sutek zażalenia, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem w przypadku zażalenia sporządzonego osobiście przez stronę a nie przez radcę prawnego lub adwokata wojewódzki sąd administracyjny będzie obowiązany odrzucić ten środek zaskarżenia z powodu niedopuszczalności. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził Skarżący. Zażalenie to było zatem dotknięte kwalifikowaną wadą prawną uniemożliwiającą jego rozpoznanie. Wobec tego postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia M. O. wydane w oparciu o art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.